I believe.

Photobucket

Het was een heftig jaar voor Michelle.

Door een impulsieve actie van haar anders zo degelijke moeder, moest ze twee keer verhuizen in één jaar tijd.

Dat betekende een overstap van de nieuwe school in Amsterdam naar een nieuwe school in Breda. Toen Michelle daar haar draai niet kon vinden, kon ze gelukkig terecht op haar oude school. Resultaat: drie keer wisselen van school in één schooljaar.

We waren verbijsterd door de verschillen in leerstof en lesmethodes. Hoe is het mogelijk dat al die leerlingen straks hetzelfde landelijke examen moeten maken? De inhaalslag die Michelle (twee keer!) moest leveren, leek onoverkomelijk.

Als bonus had Michelle ook nog eens een knieblessure die een heel turnseizoen duurde, waardoor ze amper kon trainen. En dat terwijl turnen haar lust en haar leven is én haar uitlaapklepje als het leven even tegen zit. En of het tegen zat…

Maar Michelle zou Michelle niet zijn, als ze niet alles op alles zette om het tóch te halen.

De koppigheid en het doorzettingsvermogen, waarmee ze me soms knettergek maakte toen ze twee was, staken ook nu weer in volle hevigheid de kop op.

Ze haatte haar fysiotherapie, maar ze ging trouw. Twee keer per week, na school, een heel schooljaar lang.

Ze trainde voor zover mogelijk en deed mee aan wedstrijden. Ze wist er zelfs drie toestelfinales uit te slepen!

En de rest van de tijd zat Michelle maar met haar neus in de boeken.

Ze schreef verslagen tijdens de turntraining en leerde woordjes bij Oma op visite. Overal sleepte ze haar schoolboeken mee naar toe. Je wist tenslotte maar nooit of je nog een half uurtje over zou hebben om te leren….

Afgelopen week kwam het lang verwachte eindrapport!

Niet één onvoldoende. Hoogste cijfer een 8,6. Laagste cijfer een 6,4! Prachtige cijfers!

Michelle gaat, met vlag en wimpel, over naar Atheneum 5!

Ik wist het! Ik wist het!
Ik heb er nooit aan getwijfeld.

En in mijn rotsvaste overtuiging dat het allemaal wel goed zou komen, heb ik haar maandenlang vakantieplannen laten maken. Haar ijver en doorzettingsvermogen mochten best beloond worden, vond ik, dus ging ik akkoord met alle wilde plannen.

Madam heeft een heerlijke zomer voor de boeg.

Een feestelijk afsluitingsweekend met haar turnmaatjes.

Een helemaal-te-gek-gave vakantie van twee weken met haar grote vriendin en turntrainster Chantal in Italië.

En als afsluiting nog een week alleen kamperen op Texel, samen met Anne en Mark.

Drie pubers. Op vakantie. Alleen. Slik.

Terwijl voor Michelle het leren er voorlopig even op zit, moet ik weer verder met de cursus Ouderschap.

Ineens ben ik beland bij het hoofdstuk “Loslaten; hoe doe je dat?”

Ik ben al druk aan het oefenen.

Adem in – adem uit. Adem in – adem uit.

En ondertussen spreek ik voor mezelf mijn heilige mantra uit:

Ze loopt heus niet in zeven sloten tegelijk…Ze loopt heus niet in zeven sloten tegelijk…Ze loopt heus niet in zeven sloten tegelijk…Ze loopt heus niet in zeven sloten tegelijk…Ze loopt heus niet in zeven sloten tegelijk…Ze loopt heus niet in zeven sloten tegelijk…

8 gedachten over “I believe.

  1. Sally

    Geweldig gedaan Michelle, petje af (en ook voor mama).
    En natuurlijk loopt die meid niet in zeven sloten tegelijk. Als die al met een vriendin alleen op de vrijmarkt in A’dam rondstruint of uberhaupt die hele stad doorkruist op weg naar school wat is dan een weekje kamperen op Texel?

  2. Lind@

    Wauw, hier spreekt een supertrotse moeder en dat mag ook wel. Hier kan mijn oudste nog wat van leren, enfin we zijn niet allemaal hetzelfde.
    Van harte gefeliciteerd Michelle met je doorzettings vermogen en daardoor je behaalde resultaat.
    Lekker genieten in Italië en Texel.Even bijtanken en je laten gaan. En een verstandige meid als jij weet best tot hoever ze kan gaan.
    En moeders, gefeliciteerd met zo’n dochter en het besef van loslaten en wat Texel betreft, de achste ben ik op Texel voor drie weken…..;)
    Lind@

  3. Nicky zelf

    @Sally: hm, zo had ik het nog niet bekeken…
    @Lind@: jammer, net te vroeg! Had wel een geruststellend idee geweest…
    Oproep: Gaat er nog iemand naar Texel in augustus????
    @Ylone: dank je wel! Jij ook van harte!

  4. Marjo

    Van Harte met je verjaardag.
    En wat zul jij een trotse moeder zijn met zo’n dochter knap gedaan van haar.
    Wat zal ze mentaal hierdoor gegroeid zijn. Enne los laten is makkelijker dan je denk, ineens zie je he het gaat goed. En wat ik over je dochter lees zal het wel loslopen toch.

  5. Astrid

    Wow, wat een geweldige cijfers. Daar mag je terecht trots op zijn, zeker na het diverse keren binnen een jaar wisselen van school.
    En wat die vakantie betrft, ik krijg de indruk dat Michelle een erg verantwoordelijke meid is en hou die mantra dus maar vol… Ze loopt in geen 7 sloten tegelijk.

  6. Leidse Glibber

    Hoi,
    Sorry even een plakkertje om te laten weten dat ik nog leef, maar ik heb zoveel bij iedereen bij te lezen na vier dagen Lakenfeesten.
    Zowel de feesten als de logs over de feesten waren erg intensief en heeft heel wat nachtwerk gekost.
    Ben nu nog bezig met de laatste logs over de feesten en het doorsturen van talloze aanvragen voor foto’s.
    Vanaf woensdag ga ik weer echt reageren.
    En gefeliciteerd mogen jullie beiden trots op zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.