Plaatsingswedstrijd.

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Behalve goed in turnen, is Michelle ook goed in geblesseerd raken. En bij voorkeur vlak voor een wedstrijd.

Afgelopen zaterdag stond de plaatsingswedstrijd Zuid West Nederland op het programma. En de week daarvoor kreeg Michelle bij het turnen ineens last van een spier in haar scheen. Ze had een zogenaamde ‘springscheen’; typisch gevalletje van overbelasting.

De laatste training voor de wedstrijd, zat Michelle zielig aan de kant. Te veel pijn om door te trainen.

Op de zaterdag van de wedstrijd, was ze niet echt vrolijk. Als ze eenmaal begon met turnen, begon haar been al snel pijn te doen. Ze zag het niet echt zitten.

Toch hees ze zichzelf in haar wedstrijdpakje en vertrokken we naar de sporthal. Uit voorzorg nam ze een pijnstiller en zou ze tussen de onderdelen door haar been koelen. We hadden allebei geen hoge verwachtingen; het zou wel niks worden. Ik besloot dus ook geen filmpjes te maken deze keer. Tenslotte heb ik al zoveel filmpjes van haar oefeningen, en al filmend ‘mis’ je toch een heleboel.

Bezorgd zat ik op de tribune te kijken naar dochterlief die een icepack op haar been hield, terwijl ze met haar clubgenootjes kletste. Gelukkig zag ik haar af en toe lachen. Schijnbaar had ze het toch wel naar haar zin.

Michelle begon op balk. Mevrouw was zoals altijd weer niet echt tevreden. Ik wel! Ze bleef óp de balk, zoals de bedoeling is, en liet al haar kunstjes zien. Prima toch?

Daarna vloer. Haar oefening ging super. Ze sprong arabier-flik-flak en deed het geweldig. Ik had prima uitzicht op de vloer en baalde een beetje dat ik toch niet gefilmd had.

Na haar vloeroefening zag ik Michelle’s koppie steeds meer stralen. Tevreden met zichzelf en blij dat het zo goed gegaan was. Al snel kreeg ze te horen dat ze tweede was geworden op onderdeel vloer. Met haar icepack op haar been, zat ze naar me te seinen, met een brede lach op haar gezicht.

Sprong heeft ze maar één keer gedaan, hoewel je normaal twee keer mag (hoogste score telt). Maar goed is goed en gezien haar pijnlijke scheen, leek het een goed plan. Jammer dat de score wat laag uitviel; achteraf zei Michelle dat ze als ze dat geweten had, ze nog een keer gesprongen had.

Inturnen op brug ging prima; ik zag zelfs een perfecte kip voorbij komen. Jammer genoeg ging het ‘voor het echie’ weer de mist in. Geen zolendraai, geen kip. Jammer maar helaas.

Maar voor Michelle kon de dag niet meer stuk! Ondanks haar blessure mag ze door naar de toestelfinale voor vloer! Tot die tijd moet ze rustig aan doen met haar been en mag ze niet springen. Komt goed uit; kan ze mooi op brug oefenen!

Bij gebrek aan filmpjes alleen de foto hierboven en de uitslag:

Sprong:  7.6 (8e plaats)

Brug:     6.5 (7e plaats)

Balk:      8.05 (5e plaats)

Vloer:    8.4 (2e plaats)

Totaal:  30.55 (6e plaats)

8 gedachten over “Plaatsingswedstrijd.

  1. Astrid

    Wat een doorzettingsvermogen zeg om met een pijnlijk been toch gewoon je ding weten te doen. Petje af hoor Michelle en gefeliciteerd dat je door mag.

    Reageren
  2. Andrea

    Knap gedaan Michelle! Nicky, wat zul je trots geweest zijn en balen dat je het niet kon filmen… volgende keer toch maar weer meenemen, je kunt het achteraf altijd deleten, toch?

    Reageren
  3. margreet

    Een groot applaus voor Michelle, toch knap hoor, dat zijn de goede, die gewoon doorgaan ook al hebben ze erge pijn. Alleen klinkt het tegenstrijdig, maar als de pijn te erg gaat worden, dan zal er toch gestopt moeten worden, anders ben je verder van huis. Ook leuk voor moeders, want wat de kinderen doen, straalt toch ook een beetje op de ouders af.
    Groet margreet

    Reageren
  4. Sally

    **klap, klap***
    Goed gedaan hoor Michelle. Ondanks de pijn toch doorgezet. Ben het wel met mijn moeder (margreet) eens dat je moet uitkijken dat je het niet forceert. Nu maar lekker rusten en op naar de finale.

    Reageren
  5. Nicky

    @Sally (en Margreet): Grappig, Sally! Ik wist niet dat Margreet jouw moeder is!
    Vanavond heeft Michelle haar halve turntraining doorgebracht met haar neus in de studieboeken! Twee vliegen in één klap; toch naar de training en meteen haar huiswerk af!

    Reageren
  6. Marlous

    Hallo
    Ik denk niet dat u mij kent(Ben via google gekomen). Ik klink misschien een beetje bemoeiachtig, maar ik raad uw dochter aan om niet te lang door te gaan met die blessure. Ikzelf heb hem ook, en ben te lang doorgegaan waardoor ik nu al 2 jaar met die blessure loop. De kans dat hij nog over gaat is niet erg groot.
    Groetjes

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.