Op jacht.

Photobucket - Video and Image Hosting

In de media duiken op het moment regelmatig berichten op over spinnen. Ze worden onderschept op Schiphol of in een achtertuin in Amsterdam aangetroffen. Ook hier in huis is het spinnenseizoen weer aangebroken. Wonend aan de rand van de stad, met akkers, weilanden en bomen achter ons huis, zijn we rond deze tijd van het jaar steevast de klos. Nu de temperaturen beginnen te dalen, komt het spinvolk massaal bij ons binnen wandelen, op zoek naar een rustig en warm plekje.

Om mijn dochter geen complexen aan te praten, heb ik jarenlang mijn afschuw verborgen als we er ééntje aantroffen. Ik had een Emmy kunnen winnen met mijn acteerprestaties. Laconiek roepend “Ach.. Een spinnetje” zette ik de meest walgelijke exemplaren buiten, terwijl de rillingen over mijn rug liepen. Het is niet voor niets geweest; Michelle is niet bang voor spinnen. Zonder aarzelen zet ze spinnen in de categorie klein/middelgroot buiten. Jammer genoeg ben ik nog steeds degene die de categorie extra-large buiten mag werken.

En natuurlijk zijn het nuttige diertjes en natuurlijk doen ze je geen kwaad. Maar toch… je kunt er zo van schrikken. Ze hebben de nare gewoonte op de meest onverwachte momenten op te duiken. Als je na een lange dag in je bed wilt kruipen of als je eindelijk lekker relaxed op de bank zit, zie je ineens zo’n beest over de muur kruipen.

In de loop der jaren heb ik een paar dingen geleerd. Als er weer zo’n monster op de muur zit, is het beste meteen te handelen. Hoe langer je aarzelt, hoe enger De Spin eruit begint te zien. Het is een kwestie van tijd voor je verbeelding je parten gaat spelen en het lijkt alsof De Spin boosaardig naar je zit te grijnzen. Meteen in actie komen, dus!

Doodslaan is geen optie. De Spin moet gevangen worden. Niet omdat ik zo’n grenzeloos respect voor het leven heb, maar omdat ik geen zin heb in bloedvlekken op mijn prachtig gestucte muren. Op zoek dus naar een glas, zo’n bolletje voor vloeibaar wasmiddel of wat dan ook om De Spin te vangen. De kunst is om zoiets blindelings te vinden. Ik verlies De Spin namelijk niet graag uit het oog. No way dat ik in bed kruip als het monster dat net nog op de muur boven mijn hoofdkussen zat, verdwenen is. Al moet ik in zo’n geval mijn complete huisraad verslepen; vinden zal ik hem.

Daarna volgt het meest spannende moment. Het glas moet over De Spin geplaatst worden. Als je pech hebt, sta je wiebelig op bed, met moeite je evenwicht te bewaren om met je glaasje naar een plafond te reiken waar je nét niet bij kunt. Daarna volgt de kunst van het ‘kartonnetje schuiven". Heel voorzichtig duw ik een stevig kartonnetje tussen het glas en de muur. (Ik ben altijd erg blij als ik ansichtkaarten krijg; die zijn uitermate geschikt voor spinnenjacht.)

Als Het Beest gevangen zit in het glas en zenuwachtig over de tekst "het is heel gezellig in Barcelona" heen en weer rent, is het een kwestie van het kartonnetje stevig vasthouden en maken dat je buiten komt. En maar hopen dat je geen obstakels tegenkomt onderweg. Een achterdeur die op de knip zit levert al een probleem op. Daar sta je dan, griezelend en wel, met De Spin in een glaasje voor de gesloten achterdeur. Ware acrobatiek komt er bij kijken om dan de achterdeur open te krijgen.

Als de deur open is, loop ik zo ver mogelijk de tuin in en zet het glas op de grond. Dan is het nog een kwestie van diep ademhalen, het glas oppakken en een sprintje trekken terug naar de achterdeur. Eenmaal veilig binnen gooi ik de deur dicht en doe snel de knip er weer op. Je weet maar nooit…

Terwijl ik nog nagriezel, was ik het glas grondig af en haal ik opgelucht adem. Missie geslaagd, ik ben binnen, De Spin is buiten. Daar zijn we vanaf.

Hoewel… Spinnen zijn erg trouw… Wisten jullie dat ze in paren leven?

                                                                                                        

11 gedachten over “Op jacht.

  1. Leidse Glibber

    Ongelooflijk hoeveel lieve reacties we hebben gehad.
    Ook geweldig om te zien dat Lobbes op verschillende logs verscheen, ik probeer ze vanavond in mijn log te vermelden.
    Ook jij enorm bedankt voor je medeleven, helaas via een plakberichtje maar het lukt ons niet om op dit moment iedereen persoonlijk te beantwoorden.
    Bedankt namens Lobbes en de Leidse Glibbers.

  2. Leidse Glibber

    Ongelooflijk hoeveel lieve reacties we hebben gehad.
    Ook geweldig om te zien dat Lobbes op verschillende logs verscheen, ik probeer ze vanavond in mijn log te vermelden.
    Ook jij enorm bedankt voor je medeleven, helaas via een plakberichtje maar het lukt ons niet om op dit moment iedereen persoonlijk te beantwoorden.
    Bedankt namens Lobbes en de Leidse Glibbers.

  3. Sally

    Ik was ook geen held als het op spinnen aankwam. Inderdaad voor kinderen en partner (die heeft nl. wel een spinnencomplex) hield ik de schijn op. Iemand moest die beesten toch verwijderen en ze zijn tenslotte niet gevaarlijk. Alleen vies en eng om te zien. Totdat we in Brazilie kwamen wonen. Er zijn hier in het zuiden maar 2 giftige dieren, de cattenpiller (soort rups) en de aranha marron, oftewijl the brown spider. Een rottig klein bruin spinnetje, maar als die je bijt (en je doet er niets aan) kan je er behoorlijk ziek van worden. En natuurlijk wonen die het liefst in een donker hoekje van je huis. Ons eerste huis zat er vol mee. Michou is dan ook al 2x gebeten.
    Hier dus niet voorzichtig vangen met een glas maar direct doodmeppen. Als we nu een spin zien gaat de hele familie er direct op af. Dood zal die…
    Trouwens je huis dweilen met water en een scheut kerosine helpt enorm. Stinkt wel even maar een spin kan er absoluut niet tegen.

  4. Emmelinda

    Whaahaa ik zat al klaar met mijn reaktie dat er meestal twee van zijn maar je hebt me het gras al voor de voeten weggemaaid ghehehe.
    Ik heb hetzelfde als jij. Ik gruwel er van maar hou me groot voor de kids. Is hetzelfde alsmet wespen. Die vind ik dus een categorie erger…al moet ik er niet aan denken dat ik met mijn poezelige voetjes op zo’n dikke harige huisspin trap 😉 Ghehehe

  5. Emmelinda

    Whaahaa ik zat al klaar met mijn reaktie dat er meestal twee van zijn maar je hebt me het gras al voor de voeten weggemaaid ghehehe.
    Ik heb hetzelfde als jij. Ik gruwel er van maar hou me groot voor de kids. Is hetzelfde alsmet wespen. Die vind ik dus een categorie erger…al moet ik er niet aan denken dat ik met mijn poezelige voetjes op zo’n dikke harige huisspin trap 😉 Ghehehe

  6. willemijn

    Gelukkig geen enkele angst voor spinnen of erger (hier lopen veel schorpioenen rond, ineens duiken ze ergens op, steeds opnieuw). Heb ook nooit een nare spinnen film gezien, anders zou ik misschien ook last krijgen!

  7. Leidse Glibber

    Ja mooi he die politiehonden.
    Spinnen vind ik eerlijk gezegd ook doodeng behalve die hooiwagens die pak ik zo op ( zei hij stoer)
    Hier in huis inderdaad erg stil en wennen aan het niet meer uitlaten.

  8. Astrid

    Ik had van de week ook zo’n zwart harig monster op de muur. Hij zat te hoog om hem te meppen maar ik heb hem de hele avond angstvalig in de gaten gehouden. De volgende ochtend was hij verdwenen en hoewel ik weet dat hij (en zijn partner in crime)in huis zit maak ik me er niet meer zo druk over. (uit het oog uit het hart)
    Maar als ik zou zien waar hij onder of achter kruipt dan hou ik echter wel stellig deze plek in de gaten.
    brrrr… ik krijg al weer kippevel

Laat een antwoord achter aan Astrid Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.