CaRnAvaL 2014.

Ook al ben ik een rasechte Brabantse, van Carnaval moet ik niks hebben. Ik houd niet van stampvolle kroegen, van dronken mensen en van Carnavalsmuziek. En veel meer is Carnaval niet. Ja, de optocht. Maar aangezien ik dus niet van Carnavalsmuziek houd, word ik daar ook niet echt blij van.

Vroeger, als kind, was ik al geen groot liefhebber. Ik vond alleen het verkleedgedeelte leuk. Dan haalde mijn moeder de grote, zware koffer te voorschijn waar alle Carnavalskleding van mijn broers en zussen in zat. Boerenkielen, afgeknipte spijkerbroeken, Dorus-shirtjes, hoedjes en pruiken.

Mijn favoriet was de pruik met lange blonde haren. Want toen ik acht was, wilde ik op die blonde van Abba lijken. En de tamboerijn, die we hadden, vond ik mooi. Zo een met gekleurde linten eraan. Prachtig vond ik die! Ik zal ongetwijfeld dagen lang rinkelend door het huis gehuppeld hebben, wapperend met mijn lange, blonde lokken. Zielsgelukkig.

Eenmaal volwassen ging de lol van het verkleden er af en werd ik officieel Carnavalshater. Ieder zijn ding, veel plezier ermee maar laat mij er buiten.

Gelukkig had ik inmiddels een kleine meid die, net als ik vroeger, dol was op verkleedpartijtjes. We hadden een speelgoedkist vol met verkleedspullen. Prinsessenjurken, een Roodkapje-outfit, tulen rokjes en zelfs een kikkerpak.

Carnaval draaide in die jaren dan ook om de outfit van Michelle. Ik kon al mijn creativiteit kwijt in haar Carnavalsfeestjes. Ze was ooit een heuse Pocahontas. In een Indianenjurk en oude laarsjes waar ik van zeemleer heuse Indianenlaarzen van had gemaakt.

Ik heb avonden zitten prutsen om (met de hand!) een bruidsjurkje voor haar te maken van oude gordijnen. Ze heeft die jurk, ook na Carnaval, nog zo lang gedragen dat ik haar er op het laatst met geweld uit moest trekken omdat-ie echt te klein werd. En als Catwoman won ze zelfs ooit de eerste prijs tijdens een Carnavalsbal. Kwam ze zomaar met een enorme bokaal thuis!

Inmiddels is mijn kleine meid groot. Ook zij is geen echte Carnavalsfan maar ze reist altijd wel af naar het Zuiden. Het is tenslotte een mooie gelegenheid om weer eens uitgebreid te stappen met haar vrienden uit Breda. En haar Carnavals-outfits koopt ze gewoon dus ik hoef niet meer te knutselen. Ze was al een keer Pippi Langkous, verpleegster, clown en Indische prinses. Dit jaar besloot ze weer als Pippi te gaan.

Mijn bijdrage bestond voornamelijk uit het beantwoorden van telefoontjes. “Mam? Ik kan mijn Pippi-shirt niet vinden!” “Mam? Waar is ons ijzerdraad gebleven?” En toen, met het oog op haar moeders nieuwe hobby, kwam de vraag “Mam? Kun jij een aapje haken voor op mijn schouder?” En “Mam? Kun je dan ook een reserve-aapje haken?”

Twee dagen voor het grote feest kon ik alsnog nog aan de bak. Ik haakte me te pletter en produceerde, net voor de deadline, een Meneer Nielson voor haar. En een reserve Meneer Nielson. De heren hadden wel zin in een feestje, bleek al snel. Ze wilden BIER! Nou, vooruit dan. Het is tenslotte Carnaval. En van een dopje, wat geel glitter-haakgaren en een dotje vulling, creëerde ik een pilsje voor de heren.

Gisteren vertrok Mich naar Breda en ‘s avonds ontving ik de eerste foto’s.
Mich als verpleegster. Geen Meneer Nielson te zien. Wat?
Ik voelde nog de kramp in mijn vingers van twee avonden onafgebroken haken.

Even was ik bang dat Meneer Nielson nu al een kater had en het hele Carnavals-gebeuren zou mislopen. Maar dat bleek mee te vallen. De Pippi-outfit mét Meneer Nielson komt nog. Het is tenslotte vier hele dagen feest!

Update:
Kijk! Hier zijn ze dan! Pippi en meneer Nielson!

4 gedachten over “CaRnAvaL 2014.

  1. Leidse Glibber

    Hhahah je komt dus toch niet van het carnaval af, ook al vind je er niets aan. Ik heb er ook niet veel mee, maart vind de optochten wel leuk en zeker die in Noordwijkerhout zoals je zag op mijn site. Verder vanavond (verplicht) even naar een feest geweest om foto’s te maken, maar echt blij was ik daar niet mee. (en er dan toch leuk over schrijven morgen 🙂 )

    Reageren
  2. appelig

    Wat een werk zeg. Ik ben ook niet van het carnaval. Op de kleuterschool zat ik al, verkleed als indiaan, langs de kant terwijl de rest de polonaise liep. 🙂

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.