Huiswerk.

Kijk haar nou zitten. Op een kleuterstoeltje aan de salontafel.
Michelle, drie jaar oud. Lettertjes oefenen. Daar begon het mee.

Eenmaal op school leerde Michelle in rap tempo lezen en schrijven. Grappig om te zien hoe blij ze was als ze een nieuw woord kon lezen. Helemaal verrukt zat ze in bad, wijzend naar de shampoo-fles. “Mama! Daar staat ‘shampoo’!”

Ik las boekjes voor, avond aan avond. Soms had ik haast en smokkelde ik door een bladzijde over te slaan. Nooit ongemerkt. Zwaaiend met haar vingertje wees ze me terecht. “Dat klopt niet, mama! Zo gaat het verhaal niet!”

We oefenden woordjes en tafeltjes. Topografie en geschiedenis.
Ik hielp met spreekbeurten en opstellen.

Ook op de middelbare school bleef ik overhoren. Woordjes Engels en Frans. Proefwerken biologie. Leuk vond ik dat! Om mijn eigen weggezakte kennis weer een beetje op te vijzelen.

Ergens rond het derde jaar middelbare school werd het lastiger. Ik heb een redelijke talenknobbel maar nul-komma-nul wiskundig inzicht. In mijn middelbare schooltijd haalde ik steevast een drie voor wiskunde. Voor de moeite. En omdat ik mijn naam foutloos kon schrijven. Zodra ik kon, schrapte ik wiskunde resoluut uit mijn vakkenpakket.

Maar Michelle vond een manier om mij toch te laten helpen met huiswerk. Als ze haar wiskunde-huiswerk niet snapte, ging ze het mij uitleggen. In Jip-en-Janneke-taal. Waarna ze het zelf ineens begreep. En ik soms ook.

Inmiddels studeert Michelle. Ze heeft haar bachelor psychobiologie gehaald en volgt nu een pre-master klinische neuropsychologie. En vol vertrouwen stuurt ze me nog steeds haar huiswerk. “Mam, wil je dit even lezen?”

Tuurlijk, schat. En dan staar ik naar mijn computerscherm waarop hele essays verschijnen. In het Engels. Over onderwerpen waarvan ik denk “Nou, nou! Dat is nogal wat!” En ik worstel me door de bladzijdes. Met teksten als:

‘Vascular dementia has an abrupt onset and a fluctuating course of cognitive functioning due to stroke(s). The deterioration is stepwise and cognitive symptoms are mild with only mild or no episodic memory impairment. Other symptoms may be aphasia, apraxia, agnosia, visuospatial difficulty, and executive dysfunction. Overall episodic memory impairment is less striking than in Alzheimerā€™s disease (Karantzoulis & Galvin, 2011).’

Dus uiteindelijk zijn we op het punt aangekomen
dat ik niets meer toe te voegen heb.
Mijn tijd als huiswerkbegeleidster zit er op.
Mijn kind is slimmer dan ik.

6 gedachten over “Huiswerk.

  1. appelig

    Goh, dat lijkt op de medische tijdschriften die ik vroeger opmaakte op de computer. Met bijbehorende bloederige foto’s.
    Haal je er nog wel eens een foutje uit? Voor mij is dit abacadabra. šŸ™‚

    Reageren
  2. sally

    hihi herkenbaar. Kanp dat je het toch doorleest. Ik heb het al met hun huiswerk van highschool. Al die kreten in het Engels. zo goed is mijn woordenschat niet En nu dochterlief biologie studeert is dat niveau helemaal boven mijn pet. Maar je mag met recht trots op je dochter zijn. Knap dat ze het allemaal maar doet.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.