Rood!

Toen ik jaren geleden voor het eerst in Amsterdam kwam, vond ik het meteen geweldig. De oude huizen, de grachten, al die mooie gebouwen. Wat me ook meteen op viel was het verkeer. De drukte, met trams, auto’s, taxi’s, fietsers en voetgangers die allemaal zomaar wat deden. “Zo gaat dat hier” dacht ik terwijl ik probeerde Frank bij te benen die resoluut alle rode stoplichten negeerde. “Ik kijk zelf wel of er iets aan komt. Stoplichten heb ik niet nodig.” zei hij. En ik paste me aan, negeerde alle rode stoplichten en liep door rood. Want zo gaat dat hier.

Inmiddels woon ik vier jaar in Amsterdam en ik vind ‘t nog steeds geweldig. Maar ik verbaas me ook nog steeds over het verkeer. Of je nou fietst, auto rijdt of loopt; het blijft een avontuur. De gemiddelde Amsterdammer kijkt nergens naar, die doet zomaar wat. Compleet in hun eigen wereld, in de volle overtuiging dat hen niets kan overkomen, verplaatsen ze zich door de stad. Zonder op of om te kijken, zonder zich ook maar iets aan te trekken van de regels.

Massaal stappen ze allemaal van de stoep z├│ de weg op. Zonder te kijken. Regelmatig moet ik een noodstop maken om zo’n dwaas niet aan te rijden. Ontelbare keren moet ik uitwijken omdat een moeder zonder te kijken haar kinderwagen de weg op duwt. Ontelbare keren ben ik al bijna aangereden door auto’s die door rood rijden. Ik heb mijn hele leven nog nooit zoveel getoeterd, gebeld en gevloekt als in die vier jaar in Amsterdam.

En ja, ik heb me aangepast. Ik kijk tegenwoordig ook als ik door groen fiets of er niet een of andere idioot door rood komt knallen. Ik houd alles en iedereen in de gaten, klaar om uit te wijken of een noodstop te maken. Maar daarmee houdt het aanpassen op.

Ik weiger om ‘typisch Amsterdams’ door rood te lopen, fietsen of rijden.
Gewoon omdat we dat ooit zo afgesproken hebben.
En omdat het een puinhoop wordt als niemand zich aan de regels houdt.
Als enige van de 810.084 inwoners van Amsterdam stop ik voor rood.
Verbeter de wereld, begin bij jezelf!

5 gedachten over “Rood!

  1. Leidse Glibber

    Een nobel streven Nicky, volhouden. Doet mij een beetje denken aan mijn eerste keer rijden door Parijs, werd helemaal gek totdat ik het spelletje door had. Parijzenaars rijden overal door en kijken alleen maar naar voren. Iedereen naast of achter hun moet zelf maar opletten. ­čÖé

    Reageren
  2. appelig

    Haha, ja zo’n kop zou ik ook hebben. Ik stop ook gewoon voor rood. Lopend betekent dat vaak dat ik als enige van het gezelschap nog aan de ‘verkeerde’ kant van de weg sta.

    Reageren
  3. zus

    vind ik nu ook
    we hebben het tenslotte ook goed geleerd al zou je dat volgens jou niet zeggen in amsterdam en trouwens ook hier moet je goed uitkijken voordat je door groen rijdt
    dus voorzichtig zijn

    Reageren
  4. Willemijn

    Nou zeg! Wat hoor ik nou? Het keurige Nederland met alle regeltjes, en mensen rijden door rood? Mijn hele beeld van Nederland staat te wankelen.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.