Decadent Kerstdiner 2014.

Ik ben geen liefhebster van rood vlees. Misschien komt dat door een bijna traumatische ervaring als kind, toen ik met mijn grote zus, die slager is, ergens ging eten. “Neem maar biefstuk” zei ze “dat is lekker!”. Ik zal nooit mijn schrik vergeten toen ik een stukje van het vlees sneed en er bloed uit zag lopen. Vijfendertig jaar later eet ik nog steeds niet graag biefstuk.

Een week of wat geleden zagen we een kookprogramma voorbij komen waarin Beef Wellington gemaakt werd. “Dat is zo lekker!” zuchtte Frank “Misschien moeten we dat met Kerst eten.” Toen hij de volgende ochtend bekende dat hij die nacht over Beef Wellington gedroomd had, besloten we met Kerst inderdaad Beef Wellington te eten, ondanks mijn afkeer van rood vlees. Michelle, die wel van rood vlees houdt, waarschuwde Frank “Niet te ver doorbakken voor mama, hoor.” Om daarna geruststellend tegen mij te zeggen “We geven jou het kontje wel”.

Nou leek het me nogal een uitdaging om hier in Slotervaart een kilo ossenhaas aan één stuk op de kop te tikken. Maar aangezien ik sinds kort in Hilversum werk, besloot ik daar een slagerij binnen te lopen. Grote kans dat ze in het Gooi stukken ossenhaas van een kilo in overvloed hadden. “Ja, hoor” zei de slager “dat hebben we. Wel prijzig, mevrouw. € 5,60 per ons”. Ik slikte eens en besloot mijn chefkok thuis toch maar even te bellen om te overleggen. Want dit werd wel een erg duur hoofdgerechtje.

Frank zuchtte eens toen hij de prijs hoorde. “Dat dacht ik wel”. Maar we wisten argumenten genoeg te verzinnen om elkaar ervan te overtuigen dat het toch Beef Wellington moest worden. “Ach, het is Kerst”, “Ach, voor één keertje” en “Ach, met zijn vieren uit eten gaan is duurder”. En zo rekende ik blozend € 56 euro af voor een stuk vlees, me pijnlijk bewust van het feit dat de halve wereldbevolking omkomt van honger en dorst.

Tweede Kerstdag doken Frank en ik de keuken in, vastberaden om ons dure vlees niet te verpesten. Maar het recept was best simpel, al was het een rotklus om een kilo champignons schoon te maken. Gelukkig nam Frank die taak op zich terwijl ik gezellig kliederde met boter, bloem en ijswater om het deeg te maken. Al met al waren we wel even bezig en hielden we onze adem in toen we, onder toeziend oog van Michelle en Robby, de Beef Wellington uiteindelijk aansneden.

Hij zag er perfect uit. Mooi rood van binnen, precies zoals het hoort. En hij smaakte ook perfect. Dat kon zelfs ik proeven. Maar een echte liefhebster ben ik nog steeds niet. Ik kreeg het kontje en terwijl Frank, Michelle en Robby nog een portie opschepten, schoof ik mijn half opgegeten portie op Frank’s bord. Maar de Beef Wellington ging op. Helemaal. Een hele kilo ossenhaas. Op.

Lege borden op tafel, tevreden gezichten om me heen. Iedereen had heerlijk gegeten. Ons Kerstdiner was geslaagd! En als iedereen lekker heeft gegeten, ben ik ook tevreden. Maar volgend jaar? Volgend jaar mag ik kiezen wat we eten!
Ik verheug me er nu al op.
Lekker! Pasta!

9 gedachten over “Decadent Kerstdiner 2014.

  1. Colin

    Typ ik een hele tekst op een vorig blogje, komt er één regeltje te staan, maar fijn dat je kerstdiner geslaagd is. Je moet er toch niet aan denken dat je een kilo duur vlees dan ook nog ziet mislukken

    Reageren
  2. Sas

    Zolang het maar lekker is (en dat ziet er zeker wel naar uit!)

    Tevens wil ik je heel erg bedanken. Bij mijn statistieken sta je op de 3de plek met reacties achterlaten. Je liet maar liefst 223 COMMENTS achter op mijn blogposten en ben daar heel erg dankbaar voor! Met veel plezier kom ik ook altijd een kijkje nemen op je blog… Tot lees in 2015!

    Reageren
  3. Willemijn

    Hier in Italie is pasta een voorgerecht (één van de …!), maar gelukkig gaan steeds meer mensen ‘alleen’ pasta eten (dus als hoofdgerecht zeg maar) zonder te klagen dat ze nog niet gegeten hebben. Risotto is ook erg lekker en heel makkelijk te maken, ik stuur je graag een recept door mocht je interesse hebben.

    Reageren
  4. Nicky

    Ik ben zelf ook geen liefhebber van rood vlees, moet er niet aandeken om een hap uit deze te moeten nemen. Fijn dat je (dure) vlees goed gelukt is en lekker smaakte:-)

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.