Moederdag 2015.

Ieder jaar vraagt Michelle of ik nog wensjes heb voor Moederdag. En het antwoord is altijd ‘nee’. Nee, ik heb geen wensjes. Ik heb alles wat mijn hartje begeert, inclusief een gezond kind. Zo’n kind waar je alleen maar trots op kunt zijn.

Omdat ze (bijna) altijd vrolijk is, omdat ze lief is voor de mensen om haar heen en omdat ze zo haar best doet op haar studie klinische neuropsychologie en dus alles weet over stoornissen aan het menselijke brein. Maar vooral omdat ze gelukkig is. Meer heb je als moeder niet nodig.

Toch prijkte er dit jaar een wensje op mijn Moederdag-verlanglijstje. Een kleinigheidje. Het perfecte Moederdag-cadeautje voor een studentenbudget! Ik wilde een beker. Een drinkbeker voor op mijn werk. Want sinds een tijdje krijgen we de bekers op mijn werk niet meer schoon. Aan de binnenkant zit vieze, bruine aanslag van de vele koffie en thee die er in gezeten heeft. Soda, Steradent-tabletten en zelfs chloor hebben we geprobeerd. Maar niks helpt.

En natuurlijk weet ik best dat die aanslag geen kwaad kan. Dat die bekers écht wel schoon zijn. En natuurlijk zouden we nieuwe bekers kunnen kopen. Maar mijn collega’s storen zich niet aan die gore bekers. Ik ben de enige die ‘s morgens vroeg de kast leeg haalt om het schoonste exemplaar uit te zoeken. “Dat komt omdat jij OCD hebt, mam!” lachte Michelle.

Zie je wel! Ik bof zó met mijn dochter!
Ik kreeg voor Moederdag een mooie, schone drinkbeker én de diagnose OCD.
Bedankt, schat!

7 gedachten over “Moederdag 2015.

  1. Rianne

    Twee voor de prijs van een zonder dat je aan je eigen risico hoeft te komen. Prachtig toch!

    Lekker ding is die Michelle van jou…

    Reageren
  2. Willemijn

    Haha … leuke diagnose! Het had wellicht erger gekund. Wie weet krijg je over een paar jaar een serieuze sessie therapie cadeau voor moederdag!!

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.