Titel.

Is het echt al vijf jaar geleden dat dit drama zich voltrok? En dat het uiteindelijk toch allemaal goed kwam? Ja, we zijn vijf jaar verder en Michelle is officieel afgestudeerd.

Maar wat vond ik nou van die vijf studiejaren van mijn kind? Aangezien ik zelf alles wat op studeren leek, vroeger vakkundig heb weten te omzeilen, was ik wel benieuwd hoe dat nou zou zijn, studeren. Toen Michelle op kamers ging in Amstelveen dacht ik aan gezellige budget-avondmaaltijden met studiegenootjes die vrienden voor het leven werden. Ik dacht aan avondjes stappen en middagjes theeleuten met het hele studentenhuis en aan heel veel lol. En ik dacht aan gore keukens natuurlijk.

In de praktijk bleek het wat tegen te vallen. Die keuken was minder goor dan ik verwacht had maar het studentenhuis was ook een stuk minder gezellig dan verwacht. Er werd nauwelijks samen gegeten en al helemaal niet samen gestapt. Er werden geen vriendschappen voor het leven gesloten, zeker niet met de veertigjarige man die, dankzij een oud huurcontract uit de vorige eeuw, nog steeds op kamers woonde daar. Hij was de enige die er bleef wonen overigens. De rest van de studenten verhuisde al snel. Naar studentenhuizen in Amsterdam.

Gezellig werd het pas toen Michelle ook verhuisde en in ons eigen flatje trok. Binnen no time had ze op elke verdieping vrienden. Van die vrienden die vrienden voor het leven werden. Er werd gestapt, samen gegeten en theegeleut. En veel gelachen. En ja, af en toe was de keuken goor. Maar zo werd studeren toch nog gezellig!

Soms dan, hè. Want het leverde ook een hoop ergernis op. Afspraken die niet nagekomen werden, roosters die op het laatste moment gewijzigd werden, uitslagen van tentamens die weken op zich lieten wachten en bar slechte communicatie. Het kwam allemaal voorbij. Vijf jaar lang.

Maar Michelle sloeg zich er dapper doorheen. En nu zit het erop. Michelle’s studententijd is voorbij. Op 25 november mocht ze haar masterdiploma in ontvangst nemen én haar naam op de muur schrijven in het ‘zweetkamertje’ op de Universiteit van Leiden. Ze mag zich vanaf nu Master of Science noemen. Er was één klein minpuntje: ik mocht mijn naam niet op de muur van het zweetkamertje schrijven. Onbegrijpelijk! Want ik heb toch écht ook een titel; ik ben Trotse Moeder!

10 gedachten over “Titel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.