Feest!

Verjaardagen vieren doe ik al jaren niet meer. Niet omdat ik moeite heb met jarig zijn maar gewoon, omdat… Nou ja, eerlijk gezegd weet ik eigenlijk niet waarom. Ik heb niet zoveel met verjaardagen. Er is gewoon de klad ingekomen. Maar toen kwam Frank’s verjaardag in zicht. En als iemand bijna dood gegaan is, wordt een verjaardag toch wel heel bijzonder. Het had tenslotte weinig gescheeld of ik had ‘m alleen nog een bloemetje kunnen brengen.

Vorig jaar was-ie nog niet genoeg opgeknapt maar dit jaar zou het wel moeten lukken. Dus plande ik een feestje. ‘s Middags, zodat het niet te vermoeiend zou zijn. En ik nodigde zoveel mensen dat, zelfs al zou maar de helft van de gasten komen, het toch gezellig druk zou zijn.

Maar iedereen kwam! We hadden zelfs nog wat extra bonus-gasten van mijn kant, helemaal uit het Brabantse land. Binnen no time zat het huis tjokvol. Ik was nog even bang geweest voor stilvallende gesprekken waarbij je alleen de taartvorkjes hoorde tikken, omdat de gasten elkaar nauwelijks kenden. Maar iedereen bleek het prima met elkaar te kunnen vinden. In wisselende samenstellingen kletsen overal in huis en op het balkon de gasten elkaar de oren van het hoofd.

Met een stuk of acht overgebleven partygangers sloten we de avond af met een heerlijk etentje op het terras van de plaatselijke Griek. Vriendinnetje Simone regelde vuurwerk voor bij Frank’s dessert en – zo bleek later – Frank mocht gratis eten. Eenmaal thuis gooide ik de vaatwasser vol (ik houd van mijn vaatwasser!) en zetten drie bossen bloemen in vazen. Daarna dronken we nog een wijntje en bekeken we Frank’s cadeaus. Prachtige boeken, lekkere kaasjes, paté en worst, wijn en speciale biertjes. Frank’s zus had zelfs een cadeautje voor Spike mee gebracht.

Spike was overigens de enige die het niet zo’n geslaagde dag vond. Al die mensen in huis. En, oh gruwel, ook nog twee honden over de vloer! De hele dag had-ie onder ons bed gebivakkeerd met zo’n boos hoofd dat Grumphy Cat jaloers zou zijn. Maar terwijl wij ons laatste wijntje dronken, kwam-ie tevoorschijn. Voorzichtig liep hij de woonkamer in, om zich heen kijkend om te checken of al die mensen – en vooral die honden! – wel écht weg waren. Nieuwsgierig inspecteerde hij zijn cadeautje en ging er met een tevreden zucht bovenop liggen.

Ondertussen stroomden de Whatsappjes binnen van onze gasten. Hoe gezellig ze het gevonden hadden. En wat een leuke mensen er allemaal waren. Dat klopt helemaal. Het was hartstikke gezellig. En ja, wij hebben een heleboel leuke, bijzondere en lieve mensen om ons heen. En dat is eigenlijk het allergrootste cadeau!

Ik zeg: volgend jaar weer!

7 gedachten over “Feest!

  1. Saskia

    Wat super fijn om te lezen hoe gezellig het was! Extra speciaal inderdaad want het had helemaal anders kunnen zijn. Nog van harte!<3

    Reageren
  2. Villasappho

    Ik geef ook niets meer om verjaardagen. Ik ga er dan ook nooit heen en vier die van mezelf ook niet. DIe van mn vriend wil ik vooral rustig houden met een handjevol mensen. O en geen honden lopen hier 5 katten rond.

    Reageren
  3. Sally

    Leuk also die gezelligheid. En de vrolijkheid spat vd foto’s af. Ik ben ook niet zo van (mijn) verjaardag vieren maar vind feestjes wel leuk.
    Alsnog gefeliciteerd Frank.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.