49

Gisteren werd ik 49. De perfecte leeftijd voor een midlifecrisis, bedacht ik me ineens. Want jeetje! Ik begin toch wel mee te tellen. En eerlijk is eerlijk; een beetje melancholiek word ik wel als ik muziek hoor uit mijn jeugd. Al die dromen die ik had. Al die dingen die ik wilde, ‘later’ als ik groot zou zijn. En nu is het ineens later en zijn een paar dingetjes toch niet helemaal gelukt.

Natuurlijk kan er nog steeds van alles. Ik heb, mag ik hopen, nog een half leven voor me. En zoals mannen rond deze leeftijd soms een motor of een hippe sportwagen kopen, hun echtgenote inwisselen voor een jonger exemplaar en aan hun tweede leg beginnen, zou ik ook nog best het roer drastisch om kunnen gooien.

Ik zou Frank kunnen dumpen en een toyboy kunnen versieren. Zo eentje die net iets ouder is dan mijn dochter. Met een afzak-broek, wasbordje en hipsterbaard. Met een beetje hulp van Italiaanse dokters zou zelfs die tweede leg nog goed kunnen komen en zou ik nog twee baby’s kunnen krijgen zodat ik de drie kinderen zou hebben waar ik vroeger van droomde. 

En een nieuwe carrière natuurlijk! Ik kan me om laten scholen tot kraamverzorgster. Of makelaar. Of een beroemd schrijfster kunnen worden. Dat laatste zou dan weer mooi matchen met mijn toyboy. Kunnen we samen naar het Boekenbal. Als we tenminste oppas kunnen vinden voor de tweeling.

Maar eerlijk gezegd lijkt me dat niks. Zo’n toyboy, daar moet je dan weer mee naar de disco. En ik weet niet eens of dat nog wel bestaat, een discotheek. En met je toyboy naar het Boekenbal is trouwens ook best riskant want Heleen komt natuurlijk ook. Bovendien vind ik Frank nog steeds de liefste. Oké, hij heeft dan wel geen wasbordje maar daar staat dan weer tegenover dat ik mijn buikje niet in hoef te houden. 

En zo’n tweede leg. Ach, ik weet het niet. Weer vieze luiers, snotneuzen en een peuterpuberteit. Bovendien is dat ene kind dat ik nu heb zó goed gelukt dat ik niet weet of me dat nog een keer zou lukken. Het is de goden verzoeken, zo’n tweede leg.

En omscholen? Nee, ook maar niet. Ik heb echt heel erg leuk werk dat ik nog steeds met veel plezier doe. Samen met mijn collega’s die ik soms met liefde en plezier achter het behang zou willen plakken maar die ik meestal toch heel lief, leuk en gezellig vind. En een beroemd schrijfster? Ach, ik heb jullie toch? Mijn lezers hier? Dat Boekenbal schijnt trouwens best tegen te vallen, heb ik gehoord.

Kortom, mijmerend over de afgelopen 49 jaar, kan ik niet anders dan vaststellen dat ik heel tevreden ben. Dus proost! Op naar de 50!

Bijschrift bij de foto: 1973, toen ik nog met mijn kont in een emmer paste.

8 gedachten over “49

  1. Saskia

    Haha ik hou dus echt van deze toffe stukjes he, met je toy boy 😉
    Nog van harte gefeliciteerd! <3 Nog vele jaren samen met je eigen boy en je dochter.

    Oh en toen je nog met je kont in die emmer paste… Kan nog steeds hoor, je hebt emmers in allerlei formaten 😉 hahahaha!

    Ik hoop dat je een fijne dag hebt gehad!

    Reageren
  2. Rianne

    Toyboys hebben nog meer nadelen. Ze weten niet wat een autoloze zondag inhoud, hebben nooit kunnen schaatsen op de stoep en …. zijn te laat geboren om het ontstaan van alle goede muziek mee te krijgen. 😉

    Ik denk dat je een goede keuze maakt om die midlife aan je voorbij te laten gaan.. xxx

    Reageren
  3. Villasappho

    Wat een heerlijke kinderfoto! Gefelici.
    Geloof dat je aardig op de rails bent als je zo nuchter na kan denken. Ook dat je niet aan een 2e kind denkt. Een tweede leg is leuk maar oude ouders zijn voor kinderen niet leuk.

    Reageren
  4. Netty swart

    Met een ding ben ik het niet eens…jij had schrijfster moeten worden! Weet zeker dat je een betere bent dan Heleen…

    Reageren
  5. Deborah

    aaah wat een lieve foto!
    Alsnog van harte gefeliciteerd. Ik hoop dat je een mooie dag hebt gehad. Ik wens je nog heel veel mooie en gelukkig jaren toe. (uiteraard met je Frank!!)

    Reageren
  6. leidseglibber

    Oeps een dag 4 te laat maar alsnog gefeliciteerd. Al die dingen als tweede leg en toyboys is allemaal veel te vermoeiend joh. En zo’n tweeling is ook niets, stel dat ze allebei op turnen gaan, dan moet jij in een spagaat om ze allebei in de gaten te kunnen houden. Nee ik denk dat je je handjes dicht mag knijpen met je rustpuntje Frank.

    Reageren
  7. Sally

    Oops nog van harte gefeliciteerd. Wat een gave kinderfoto. Geweldig stuk. Ik zag afgelopen verjaardag Sara voorbij komen. Doet geen zeer hoor. Moet er niet aandenken om een toyboy bij te moeten gaan houden of aan een tweede leg te beginnen. Word al moe bij het idee. T Gaat trouwens wel snel opeens dat verval….zelfs m’n knieën beginnen nu te zakken. Maar m’n gevoel voorbij humor stijgt dat dan wel weer 😉
    Lekker genieten meid.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.