Een week zonder vlees.

Toen Frank in het revalidatiecentrum zat, moest hij elke donderdag een lijst invullen met wat hij wilde eten de week daarop. In het begin leek het nog heel wat, zo’n soort á la carte-menulijst, maar toen hij eenmaal in de gaten had dat alles het zelfde smaakte en niets écht lekker was, was het animo om die lijst in te vullen niet zo groot meer. Bovendien was voor hem destijds een hele klus. Zijn concentratie was compleet foetsie en zijn korte termijngeheugen ook. Hij zat tenslotte niet voor niets in een revalidatiecentrum.

Een van zijn medepatienten (en inmiddels goede vriendin) S. hoorde hem zuchten en steunen tijdens het invullen van zijn lijst. S., die aan het revalideren was na een hersenbloeding was er iets beter aan toe dan Frank. Maar om nou te zeggen dat háár geheugen optimaal was… Nou, nee. Dat nou ook weer niet. Maar met haar empathisch vermogen was niks mis. “Ik help je wel even” bood ze vriendelijk aan en hielp Frank met het invullen van de lijst.

Samen begonnen ze in de linkerkolom met aankruisen. “Pasta, rijst of aardappelen?” vroeg S. en kruiste vervolgens het door Frank gekozen gerecht aan. Zo werkten ze van boven naar beneden alle dagen van de week af. Daarna begonnen ze aan de tweede kolom waarin Frank aan kon geven wat voor groente hij wilde. Weer werkten ze – zo nauwkeurig als ze konden – de lijst van boven naar beneden af. En toen moest S. naar therapie. “Ik moet weg”, zei ze tegen Frank “Je moet alleen nog even zelf je vlees invullen.”

De maandag daarop begon de nieuwe week. Bij het uitserveren van de maaltijd, bleek dat Frank geen vlees had. “Vast een foutje”, dacht hij en hij at de rest van zijn eten op. Maar de dag daarop ontbrak wéér het vlees. Bij S. ging, ondanks haar geheugenverlies, tóch een lampje branden. Frank was vergeten zelf de derde kolom op zijn menulijst in te vullen nadat S. de overige kolommen ingevuld had.

Een week lang kreeg Frank alleen aardappelen en groente. Geen vlees. Het is hem slecht bevallen. Hij loopt niet warm voor de ‘Week zonder vlees’. En jij? Doe jij mee?

7 thoughts on “Een week zonder vlees.

  1. Deborah

    Hopelijk kan hij er nu om lachen? 🙂
    Nee ik doe niet mee met de week zonder vlees. Wel zijn we hier thuis aan het minderen en meer aan het variëren met vis en groentes. Wie weet, als we hier eenmaal aan gewend zijn dat het nog minder vlees eten ons nog makkelijker af gaat.

    Reageren
  2. Mrs. T.

    We eten gemiddeld een dag in de week geen vlees. En dat is voor ons voldoende. Manlief zou heel erg verdrietig worden als er nooit meer vlees op het menu zou staan.
    We eten zelden varkensvlees (soms een (rook)worst en spekjes om uit te bakken), wel veel kip, af en toe rundergehakt.

    Reageren
  3. Wieb

    Nee. Wij zijn al jaren aan het minderen qua vlees, maar helemaal niets, een week lang, dat zie ik niet zo zitten. Hij trouwens ook niet. Misschien dat ik voor een dagje ga..

    ‘Grappig’ verhaal wel. 😉

    Reageren
  4. leidseglibber

    Ahhhh dat vind ik (met terugwerkende kracht) echt zielig voor Frank, hij had het al zo zwaar en dan ook nog eens geen vlees. Ik ben een echte vleeseter en snap best dat we moeten minderen, maar een hele week zonder ga ik echt niet doen.

    Reageren
  5. Saskia

    Volgens mij doen wij er onbewust aan mee, we hebben nog geen vlees gegeten deze week… Weet niet of het zo blijft, ik kook daarbij ook niet dus eet wat de pot schaft haha :’)

    Reageren
  6. Sally

    Ik wist niet eens van ‘een week zonder vlees’ af, nadeel van in het buitenland wonen. Ik zou zonder vlees kunnen en heb dat ook een tijdje gedaan om vegetarische vriendIn te supporten. Maar ik vind vlees te lekker om ermee te stoppen. Probeer wel ‘eerlijk’ vlees en meer biologisch etc te kopen maar best moeilijk vinden (en ergens is t nutteloos) want hier gelden toch andere regels en is de kijk op t milieu (en dierenwelzijn en natuurbehoud) anders.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.