Vrijdag

Iedere vrijdag is het hier markt. Precies in onze straat. Pal voor onze deur. Recht onder ons balkon.

Auto’s die – per abuis en ondanks de waarschuwingsborden – op vrijdagmorgen nog in de straat geparkeerd staan, worden zonder pardon weggesleept. Ik heb het al een paar keer zien gebeuren. Er wordt niet geïnformeerd van wie de desbetreffende auto is (logisch want hoe zouden ze dat moeten doen?). Er komt gewoon een sleepwagen die de auto wegsleept naar… Tja, ik heb geen idee eigenlijk. In elk geval let ik er altijd goed op dat ik onze auto op donderdagavond, om de hoek, aan de zijkant van ons huis parkeer.

Op vrijdag wordt de hele straat afgezet en rond een uur of zes ‘s morgens arriveren de eerste marktkooplui om hun koopwaren uit te stallen. Rond half zeven komt er een vrachtwagen aanrijden waar een stuk of acht potige kerels naast lopen. Terwijl de vrachtwagen langzaam door de straat rijdt, halen zij de benodigdheden voor de marktkramen van de rijdende vrachtwagen en bouwen de kramen op. Acht jonge, sterke mannen, in strakke T-shirtjes, die hun spierballen laten rollen op de vroege morgen. Een soort ‘Coca-Cola-Light-Break’-momentje, zeg maar.

Het was een rare week, afgelopen week. Maandag werkte ik op kantoor. Dinsdag staakte het OV en werkte ik thuis. Woensdag was ik vrij en donderdag was het Hemelvaartsdag dus was ik ook vrij. En vrijdag moest ik weer werken, gewoon op kantoor. Ik raakte een beetje in de war van al die vreemde dagen.

Die vrijdagmorgen werd ik wakker door een klagende kater die luid miauwend liet merken dat-ie honger had. Ik siste zachtjes, maakt lokgeluidjes en riep zijn naam in de hoop nog wat tijd te rekken en me nog even om te kunnen draaien. Daarna hoorde ik lawaai buiten. Met mijn slaperige hoofd registreerde ik vaag het geluid van metaal op metaal. “Oh ja, het is markt” dacht ik. Ik draaide me om en deed mijn ogen weer dicht.

Meteen daarna schoten mijn ogen wijd open. Markt! De auto! Luid vloekend vloog ik uit bed, rende het balkon op en keek naar rechts. Onze auto stond er nog! Precies op de plek waar op vrijdag de kraam met kleding altijd staat. Ik draaide mijn hoofd naar links en zag de vrachtwagen met marktkramen langzaam naderen.

Zonder na te denken, vloog ik terug naar binnen, schoot in mijn pantoffels, trok een sprintje richting voordeur en griste mijn jas van de kapstok. Terwijl ik de trap af denderde trok ik mijn jas aan over mijn pyjama en zo stormde ik de straat op. Terwijl ik mijn autoportier opende, kwam er een jongeman op me af lopen met zijn mobiel in zijn hand. “Net op tijd!” riep hij “De sleepdienst is al gebeld. Ik zal ze afbellen.” “Dank je!” stamelde ik nog, terwijl ik snel in mijn auto dook en die om de hoek parkeerde.

Maar toen moest ik nog terug lopen.
Het hele stuk. Van mijn auto, om de hoek van de straat, naar de voordeur. Terwijl ik daar liep, werd ik ingehaald door de vrachtwagen met marktkramen die traag voorbij rolde en plots was ik omringd door acht jolige kerels. 

Vrolijk riepen ze me van alles toe. “Zo! Dat was net op tijd!”, “Mazzel, joh!” en “Zou zonde zijn, zeg!” En ik schaamde me te pletter. Daar liep ik. Om half zeven ‘s morgens. In mijn blauwe bollen-pyjama, op mijn sloffen, met mijn ‘net-uit-bed’-coupe en slaapwallen tot op mijn kin. Omsingeld door de complete Coca-Cola-Ligt-Break-Crew.

We zullen moeten verhuizen.
Ik kan me hier niet meer vertonen.

9 thoughts on “Vrijdag

  1. Anoniem

    Hahaha wat een leuk verhaal !! Kan me voorstellen dat je zegt dat je wil verhuizen..
    Alleen dat doen jullie zeker niet…

    Reageren
  2. Rianne

    Ach wat… Die jongemannen hebben alleen gezien hoe jij je auto hebt gered. Hebben ‘s-avonds aan de eettafel wat te vertellen gehad…

    Goed…
    Ik vraag mij af hoelang het gaat duren voor die enorme grijns van mijn gezicht is…
    Glijd schatterlachend van de bank..

    Reageren
  3. Villasappho

    HAHAHAHAHA Om in te lijsten deze blog. Ik heb in de winter eens op blote voeten in mijn allegaardje van een nachtgoed in de sneeuw achter de vuilniswagen aangerend met mijn kliko. O en zonder BH, geen Coca Cola mannen helaas.

    Reageren
  4. Saskia

    Haha ik moest er wel om lachen… Ik ben ook een beetje in de war geraakt van de vrije dagen en nu met mijn verlof helemaal geen idee meer :’)

    Gelukkig is alles goed gekomen! (inclusief mooie pyjama en wallen 😉 )

    Reageren
  5. Leidse Glibber

    Ohhh heerlijk zie het helemaal voor me. Heb het ooit een keer in Frankrijk gehad op een pleintje. Auto geparkeerd en naar hotelletje gelopen. Kom ik ‘s morgens terug stond auto totaal ingebouwd door een markt. Heb tot 19 uur moeten wachten voor alles afgebroken was 🙁

    Reageren

Laat een reactie achter op Rianne Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.