88

Als je 87 bent, zijn verjaardagen niet meer zo vanzelfsprekend. Dus hoewel mijn moeder – naar omstandigheden – nog best in goede gezondheid is, werd er niet te veel gepland voor haar 88ste verjaardag. Want ‘Ik doe niks bijzonders deze keer’ zei ze ‘Eerst maar eens zien dat ik het haal’. En ik wist dat dat niet alleen met haar gezondheid te maken had. Maar ook met het overlijden van mijn broer begin dit jaar. Want hoe kon ze nou haar verjaardag vieren zonder ‘onze Kees’ die ieder jaar sjouwde met tafels, stoelen en partytenten? Die, samen met mijn schoonzusje, een complete drank voorraad aan sleepte en voor eten zorgde?

Maar het werd begin juli en er moest toch iets gepland worden. Voorzichtig polste ik bij schoonzusje. Wilde zij helpen? Ook zonder Kees? Zouden wij samen niet… En had ze hulp nodig met stoelen, tafels en tenten? Ik kreeg een schampere blik van schoonzusje. Natuurlijk zou ze helpen! En, ha! Zij rijdt nu in de auto van mijn broer. Of ik wel wist hoeveel stoelen daar in passen? Dat zou helemaal goed komen.

Samen met de vriendin van mijn neef verdeelden we met z’n drieën de taken. Quiches gingen we maken. En pastasalade. En gehaktballetjes. En we kochten nootjes, kaas, worst en drinken. En taart. Ik bracht mijn slingers mee. En ballonnen.

Schoonzus en ik hebben de afgelopen jaren de catering verzorgd in allerlei omstandigheden. In de stromende regen, met alle viste samengepakt in de huiskamer. Met hittegolven, zodat we ventilatoren in de partytenten moesten plaatsen om de – veelal bejaarde – visite te koelen en zelf met natte handdoeken in onze nek rond renden. Maar deze keer was het mooi weer. Niet te warm. Niet te koud. Perfect. En het was gezellig. Met taart en koffie aan het begin van de middag. Met de rest van het lekkers eind van de middag. En de quiches en pastasalade als diner. Het ging er in als zoete koek.

En mijn moeder was stralend middelpunt. Jarig tot en met, omringd door familie, cadeaus en bloemen. En ergens daarboven, vanaf zijn wolkje, keek mijn broer toe. Tevreden misschien. Al denk ik dat de kans groter is dat-ie baalde dat hij er niet bij kon zijn. Want hij hield wel van een gezellig feestje. En dat was het. Ondanks het gemis.

9 thoughts on “88

  1. Sally

    Geweldig, toch maar een mooie leeftijd die idd velen niet gegund zijn om te kunnen vieren. Je broer keek absoluut van boven mee. Nog van harte gefeliciteerd met je moeder.

    Reageren
  2. Deborah

    Wat mooi en oh zo fijn om dit samen met familie en vrienden voor je moeder te kunnen doen. Genieten van dit leven hoor. Het is ons maar even gegeven. En natuurlijk ook nog van harte gefeliciteerd met je moeder!!

    Reageren
  3. Rianne

    Gefeliciteerd met je moeder. Een mooie leeftijd. NIet iedereen gegeven, zoals jij en je moeder weten. Zo’n verjaardag is dan zo dubbel.
    Fijn dat het wel gezellig was.

    Reageren
  4. Mrs. T.

    Gefeliciteerd. En dat het lastig is dat snap ik. Maar mijn oma zei altijd ‘dat je moet vieren wat je vieren kunt’. Dus dat doen jullie goed.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.