Automatisch

Onze Spike is al een tijdje op dieet. Dat was-ie destijds in Amsterdam al. Maar sinds een tijdje is zijn dieet iets strenger. Gewoon omdat hij niet genoeg afvalt. En natuurlijk is het zielig. Zo’n oud beestje.. moeten we hem dan nog wel plagen? Maar meneer krijgt last van zijn gewrichten en is verder goed gezond. Als alles goed gaat, kan-ie best nog even mee. Dus tja… het moet maar.

Een echt succes is het niet. Hij krijgt ‘s avonds een zakje natvoer en overdag 40 gram brokken. 15 gram ‘s morgens, 15 gram ‘s middags en nog 10 gram voordat we naar bed gaan. Dat laatste in de hoop dat we uit kunnen slapen en niet ‘s morgens om half zes wakker gekrijst worden door een hongerige kater.

Helaas helpt het niet. Dus stommelt één van ons in alle vroegte naar de keuken om Spike eten te geven. Tussen vijf en half zes ‘s ochtends. Echt, mijn baby sliep destijds binnen drie weken door. Maar met de kat wil het maar niet lukken. En als wij opstaan, ligt meneer te ronken. Wat-ie overigens een groot gedeelte van de dag doet. Waardoor wij regelmatig serieus overwegen om luid miauwend bij hem te gaan zitten. Wij niet slapen? Dan jij ook niet, vriend!

Een paar weken terug dachten we de oplossing gevonden te hebben. Er bestaan – je gelooft het niet – voederautomaten! Die vul je met brokken en op vastgestelde tijden komt het maaltje van je huisdier er uit rollen. Ideaal! Geen gepruts meer met de keukenweegschaal. Geen gehaast meer om op tijd thuis te zijn om onze hongerige kater te voeren. Maar vooral; geen slaapdronken tochtjes naar de keuken om half zes ‘s ochtends. Voor het schrikbarende bedrag van ruim € 85,- schaften wij een heuse Catemate aan.

Hoewel het apparaat maar vier knoppen heeft, viel het instellen niet mee. Maar na een avond stoeien met termen als ‘voedselvolume’ en ‘maaltijdfrequenties’ had ik het voor elkaar. Het apparaat was ingesteld op ‘frequent voeden’ tussen 23.00 uur en 15.00 uur. Zo moet Spike de dag doorkomen totdat zijn natvoer om 18.00 uur sharp geserveerd wordt.

Voor de zekerheid zette ik de enorme voederautomaat eerst op het aanrecht, waar Spike er niet bij kon. Drie dagen lang schreef ik op wanneer er brokken uit kwamen en hoevaak. Verdomd! Het klopte precies. Vijf keer per dag valt er acht gram voer in het bakje. Top! Dus plaatste ik de voederautomaat op de grond en kropen wij tevreden in bed. Morgen uitslapen!

Helaas. We worden nu elke morgen om 05.00 uur gewekt door het gezoem van de Catmate en het geluid van brokken die in het bakje vallen. Terwijl wij ons omdraaien en weer in slaap vallen, eet Spike het bakje leeg. Om ons vervolgens om 06.00 uur weer wakker te miauwen. Waarom? Niet omdat-ie honger heeft. Voor de gezelligheid, vrezen wij.

Want overdag reageren wij wild enthousiast op het geluid van de Catmate. Zodra er brokken uit rollen, beginnen wij als een stel idioten te roepen. “Ohhhh! Spikie! Brokjes! Mooi, hè? Ga maar kijken! Ga maar eten, jongen!” Maar Spike interesseert het niks. Hij doet hooguit slaperig één oog open en kijkt ons kwaad aan. “Doe es effe stil. Ik lig te slapen, jah!” En wij maar denken dat onze kat honger had. Echt niet. Die kat kickt gewoon op aandacht. Als het hem uitkomt, welteverstaan.

We hopen dat het went. Dat onze Spike binnenkort genoegen neemt met zijn maaltijden uit de voederautomaat. Zonder onze aanwezigheid. Want aandacht krijgt-ie écht wel genoeg. En mocht het nou écht niet werken, dan is er nog geen man overboord. Dan gaan we Spike weer voederen met de keukenweegschaal.

Die  Catemate zet ik dan gewoon op het aanrecht. Tot de nok toe gevuld met borrelnootjes. En dan stel ik ‘m zó in dat er tussen 21.00 uur en 0.00 uur elk uur een handje borrelnootjes uit valt. Voor ons. Lekker!

10 thoughts on “Automatisch

  1. Sally

    Haha zo herkenbaar . Wij hadden een automatisch he voederbak voor als we een weeekendje weggingen en de katten op die wijze eten konden geven. Paar dagen van te voren ‘t ding uitgetest im te kijken of alles goed werkt. Stomme mutsen zaten hele tijd voor t apparaat te mauwen. Of het maar sneller open gaat. Gek werd ik ervan.

    Reageren
  2. Deborah

    haha geweldig! Die Spike toch!
    Mijn tante had ook zo’n ding. Voor de kat met suikerziekte. Moest op gezette tijden eten ook als er niemand was om hem te voeren. Het werkte echt prima.

    Reageren
  3. Leidse Glibber

    Ik heb zo het gevoel dat jullie eerdaags moeten gaan lijnen door een overdaad aan borrelnootjes. Jullie kennen me dus het zal je niets verbazen dat ik na het lezen van je blog, toch maar even de keukenweegschaal heb gepakt en gekeken wat Spottie krijgt. Ze krijgt 100 gram brokjes waar ze dan ruim 2 dagen mee doet en verder geen natvoer of wat dan ook. Begin mij aleen af te vragen ben ik nou zo’n schriep of is Spottie zo’n makkelijke eter 🙂

    Reageren

Laat een reactie achter op Willemijn Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.