Naar de bios.

De voorbereidingen voor Kerst zijn in volle gang en ik ben, zoals gewoonlijk, druk druk druk. En tussen alle voorbereidingen, werkverplichtingen en zoektochten naar recepten door, probeerden dochterlief en ik al een hele tijd een afspraak te plannen om samen naar de film te gaan. 

Maar ook zij is druk druk druk. Met dezelfde dingen als ik. We hebben een afspraak ‘in potlood’ in onze agenda’s gezet voor de vrijdag na Kerst. Misschien lukt het die dag, als er niks dringends tussen komt. En er moet ook nog een leuke film draaien. ‘Last Christmas’ is misschien wel wat. Maar dat zien we dan wel. 

Vrijdagavond zag ik ergens de trailer van de film Cats voorbij komen. Ik appte Mich. ‘Is dit wat? Of is dat te snel?’ Tenslotte zijn we pas een jaar geleden naar de musical Cats geweest. Misschien zou nóg een keer Cats teveel van het goede zijn.

Zaterdag hadden wij een etentje bij vrienden. Als aardigheidje had ik hun trouwfoto’s achter elkaar gemonteerd en hun favoriete muziekje er onder gezet. Maar een uur voor vertrek kwam ik er achter dat het filmpje haperde en ik hem opnieuw op moest slaan. Dikke vette stress! 

Terwijl ik zat te prutsen met mijn filmpje appte Mich. ‘We kunnen ook zondag naar de film?’ En ze stuurde screenshots met tijden. Met een half oog, scrollde ik door de appjes terwijl ik ondertussen mijn filmpje probeerde te fixen. Snel appte ik terug ‘Regel maar wat. App maar waar ik moet zijn en hoe laat’. 

De appjes die daarna binnen kwamen zag ik ook maar half. Ik had Veel Belangrijkere Dingen te doen. Uiteindelijk lukte het me om het filmpje op tijd in orde te krijgen.  We hadden een gezellige avond bij onze pas getrouwde vrienden en ze waren blij met hun filmpje.

Zondag checkte ik de locatie waar ik verwacht werd voor mijn afspraak met Michelle en zorgde dat ik op tijd op de afgesproken plaats stond. We kletsen gezellig bij terwijl we lunchten en wandelden, verder kletsend, naar de bioscoop. Michelle had al kaartjes geregeld, we hoefden alleen nog maar iets te drinken en te snacken te halen (snacken nét na de lunch is geen probleem voor ons). Daarna wandelden we door naar de zaal.

We passeerden een filmposter van de film Last Christmas – met muziek van George Michael. ‘Die wil ik toch ook nog wel een keer zien’ zei ik. Naast me klapte Michelle dubbel van het lachen. ‘Naar welke film dacht jij dat we gaan?’ vroeg ze. ‘Naar ‘Cats’ toch?’ antwoordde ik. 

‘Last Christmas’ dus. We hadden al anderhalf uur zitten ouwehoeren maar de film die we zouden gaan zien was niet ter sprake gekomen. Een afspraak maken met mijn dochter om naar de film te gaan en vervolgens bij een compleet andere film terecht komen. Ik kan dat. Iets met druk druk druk. En een blindelings vertrouwen hebben in de regelkunsten van mijn dochter.

De film was leuk, trouwens. Leuk om de muziek van Sjors – voor wie ik nog steeds een zwak heb – weer eens te horen. De plottwist in het verhaal zag ik echt niet aankomen. En ja, ik heb gehuild. Wat overigens niks zegt omdat ik al jank bij de Jumbo Kerstreclame. Maar mocht je nog een gaatje in je Kerst-agenda overhebben voor een echte Kerstmis-feelgoed-movie, dan kun je deze gerust gaan kijken.

Ik duik de keuken weer in. Ik wens jullie allemaal hele fijne Kerstdagen!

9 thoughts on “Naar de bios.

  1. Leidse Glibber

    Waarom verbaast mij dit niet 🙂 🙂 Wel een prettig idee dat ik niet de enige ben die al kan huilen om een Jumbo of andere reclame. Heel prettige feestdagen en succes in de keuken .

    Reageren
  2. Audrey

    Haha, heerlijk! Ik roep ook al sinds ik de trailer in de zomer(?) zag dat ik deze film echt moet zijn. Ik ben dol op Britse (kerst)films en volgens mij is dit een heel leuke.

    Reageren
  3. Villasappho

    O ik ben nou wel nieuwsgierig naar die film, zal Vriendjelief alleen moeten kidnappen om hem in die zaal te krijgen. Die Jumbo reclame is trouwens best erg maar die egel spant de kroon.

    Reageren
  4. Rietepietz

    Mwah…. bioscoop sla ik maar over, ben ik veel te ongeduldig voor want films zijn een lange zit.
    Maar voor jou werd het dus een verrassingsfilm dankzij “de verwarring”. Tja de kerstdrukte heeft natuurlijk menigeen problemen mee. Maar het is alweer achter de rug, nu nog even de jaarwisseling “wegwerken” en we kunnen weer met een schone lei van start.

    Reageren
  5. Saskia

    Haha heerlijk toch, zo’n verassing van een film 😉 Fijn ook dat jullie hebben genoten samen. Toch wel fijn en leuk zulke moeder-dochter momenten. Ik ga erg weinig naar de bios, M. is wel een bios ganger. Misschien dat we aankomend jaar wat vaker naar films gaan (altijd een beetje lastig kiezen, aangezien we beide van verschillende films houden)

    Ik wens je een prachtig 2020!

    Reageren
  6. Nicole Orriëns

    Wat een superattent gebaar zo’n filmpje met muziek erachter voor je vrienden. Dat lijkt me best ontroerend om te kijken.

    Gezellig zo samen met je dochter naar de film trouwens. Woont ze een beetje in de buurt?

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.