De put der vergetelheid.

Wij huren ons appartement inclusief inbouwapparatuur in de keuken. We hebben een combimagnetron, een vierpits gasfornuis en een koelkast. Met in die koelkast een ienie-mini-vriesvakje. Dat was even wennen na onze grote koelkast met vriesgedeelte in ons vorige huis.

Naast onze keuken hebben we nog een aparte ruimte – door ons ‘de machinekamer’ genoemd – waar de wasmachine en de droger staan. Wij propten er ook onze vaatwasser nog bij waarvoor in de keuken geen plaats is. Dus een aparte vriezer? Dat ging écht niet lukken.

Tot ik ontdekte dat er mini-vriezertjes te koop zijn. Twee lades om dingen in te vriezen. Nét groot genoeg. ‘Wat handig’ zei Frank. ‘Dan kunnen we restjes eten invriezen’. Maar ik zag aan hem dat hij een vriezer vol bitterballen voor zich zag. ‘Nou!’ opperde ik ‘dan hoeven we ook niet zoveel brood weg te gooien’ terwijl ik droomde over een vriezer vol diepvriespizza’s.

Dus we kochten een mini-vriezer. Helaas bleek het geen oplossing te zijn voor onze voedselverspilling. Het enige wat veranderd is, is de staat van het voedsel dat we weggooien. Gooiden we eerst gewoon voedsel weg; nu gooien we diepgevroren voedsel weg. Want op een of andere manier blijkt onze vriezer een soort put der vergetelheid.

Zodra ik iets in de vriezer stop, verdwijnt het. Definitief. Uit mijn zicht, uit mijn gedachten en uit mijn geheugen. Geen moment denk ik aan wat er in de vriezer zit. Ik stop er van alles in maar ik haal er nooit iets uit. Tot het moment dat de vriezer vol zit en ik schaapachtig sta te kijken naar de inhoud van mijn volgestouwde vriezer met een bakje pastasaus in mijn hand.

Vervolgens haal ik de vriezer leeg en bekijk hoofdschuddend de lading bevroren eten op mijn aanrecht. Halve pakken spinazie, half leeggegeten doosjes met vlammetjes, een zielig stukje quiche, een hoop bakjes met restjes, een half zakje aardappelkroketjes en twee halve bakken ijs van afgelopen zomer. Het meeste is inmiddels zo oud dat het zó de vuilnisbak in kan. Inmiddels heeft dit hele gebeuren zich al twee of drie keer afgespeeld. Dat kan écht niet!

Nu denk ik de oplossing gevonden te hebben! Ik heb een lijst gemaakt die ik op de deur van de vriezer heb gehangen. Daar schrijf ik alles op wat ik in de vriezer zet. Zo kan ik in één oogopslag zien wat er in mijn vriezer zit én hoe oud het is. Briljant, al zeg ik het zelf. Dit moet lukken! Nu hoef ik alleen nog maar te onthouden dat ik nieuwe bitterballen moet kopen. En diepvriespizza’s. Wel vreemd trouwens…. dat de diepvriespizza’s en bitterballen altijd wél opgaan…

Hoe onthoud jij wat er in je vriezer zit?

9 thoughts on “De put der vergetelheid.

  1. Leidse Glibber

    Ik ben bang dat dit een algemeen probleem is. Bij mij ligt er ook van alles in waar ik de datum en herkomst vaak niet meer van weet. Daarnaast heb ik ook nog een lieve buurvrouw die regelmatig ingevroren eten komt brengen. Hij puilt dus uit en zo nu en dan ga ik gewoon rauzen en met de oprechte intentie het bij te houden opnieuw vullen. Er zijn dingen die ik nooit zal leren, een daarvan is het bijhouden van de vriezer 🙁

    Reageren
    1. nicky Bericht auteur

      Je moet wel labelen, LG! Ik plak overal een sticker op met de datum. Maar dat hielp ook niet. Ik heb goede hoop dat mijn lijstje wel gaat werken.

      Reageren
  2. Audrey

    Mijn vriezer is mijn beste vriend. Nou ja, bij wijze van spreken dan. Wij halen elke dag brood uit de vriezer, eten zeker een stuk of 5 keer per week vlees(vervangers) die uit de vriezer komen, enz. Dus dat zou mijn tip zijn: zorgen dat het in je systeem komt te zitten.

    Reageren
  3. Rianne

    Daar ga ik vanaf volgende week dinsdag over nadenken.Tot die tijd weet ik dat er een klein bakje gehakt in de vriezer ligt. Ik heb nl ook niet zo’n heel groot exemplaar. Vanaf volgende week woensdag (als dat ding tenminste geleverd wordt) wordt de onderste lade voor Zoon zijn glutenvolle meuk, en de bovenste lade voor mijn glutenvrije hapjes.
    Kan nu al genieten.

    Reageren
  4. Mrs. T.

    Hahaha, wat een heerlijk systeem.

    Bij ons in de vriezer:
    – brood
    – pizza’s
    – bladerdeeg
    – vleesbeleg
    – soms een restje eten
    – ijsjes en ijs
    En dat kan ik allemaal best onthouden. 😉

    Reageren
  5. Rietepietz

    Geen systeem eigenlijk, ik weet altijd wel wat er in zit en gooi zelden is weg. Misschien gewoon een goed geheugen en ook altijd dingen die ik regelmatig gebruik.Restjes heb ik nooit ik kook na zoveel jaren precies op maat tenzij het stamppot is maar dan maak ik bewust een dubbele portie, soep vaak item.

    Reageren
  6. Nicole Orriëns

    Ik moet glimlachen om deze post. Erg leuk geschreven. Ik heb ook een hele volle diepvries, maar op het platteland is dat toch wel erg handig. Wat er precies in zit weet ik niet precies, maar ik haal er dagelijks eten uit.

    Reageren
  7. Sally

    Tegenwoordig is mijn vriezer niet meer vol. Vroeger met de kids wel en zat er altijd diepvries pizza’s, brood en leftover meals zoals ind gerechten en macaroni in. En ijsjes. Met alle vriendjes erbij bleef er nooit wat lang in de vriezer liggen 😉
    Hier in São Paulo heb ik enkel een klein bovenvak met maar 2 lades op de koelkast en zit er heel weinig in. Vooral ijsblokjes voor de caipirinha!!!!

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.