Uncle Bob op stap – Allemaal beestjes.

Sinds een tijdje ga ik dus nooit meer op stap zonder camera. En aangezien ik meestal de natuur in ga, fotografeer ik veel dieren. Heel veel dieren. Niet zo verwonderlijk; ik ben dol op dieren. Honden, katten, paarden, koeien, vogels. Als het poten heeft en een staart is het goed. Ik vind álles even prachtig en ik zet dus al dat dierenspul op de foto. En niet één keer, hè!

Mijn foto-archief puilt inmiddels uit van de schapenfoto’s, koeienfoto’s en paardenfoto’s. En Schotse Hooglanders! Ook zo mooi! Dan fiets ik naar het strand en dan spreek ik mezelf streng toe ‘Vandaag ga ik geen foto’s maken van Schotse Hooglanders’. Maar als ik ze dan weer door de duinen zie banjeren, kan ik me niet beheersen en maak ik toch weer foto’s.

Of ik fiets langs een weiland met schaapjes. Dan zeg ik tegen mezelf ‘Nee, schapenfoto’s heb ik wel genoeg.’ Maar dan spot ik vanuit mijn ooghoek weer zo’n schattig wollig lammetje, dat er zo lief bij ligt. En voor ik het weet, trap ik op de rem, gooi ik mijn fiets aan de kant en hang ik weer met mijn camera over een of ander hekje lammetjes te fotograferen. Soms hoeven dieren niet eens poten en een staart te hebben. Zelf de kwallen aan het strand leg ik met veel plezier vast.

En soms kom ik per ongeluk iets grappigs tegen. In een park vlak bij mijn huis, wees een vriendelijke voorbijganger naar een eilandje in de vijver. ‘Volgens mij zit daar een schildpad!’ Dat klopte! Dus kon ik de roodwangschildpad ook aan mijn collectie toevoegen.

Er is één dier waarmee het maar niet wil lukken. Ik wil zó graag een zeehond fotograferen. Ze zijn er, dat weet ik zeker! Regelmatig liggen ze lekker te zonnen op het strand. Ik weet dat omdat dorpsgenoten wel eens een foto van een zeehond in de Facebookgroep van ons dorp zetten. En dat laatste gebeurt vooral als ik nét terug ben van het strand.

Dan zet ik weer dertig nieuwe foto’s van Schotse Hooglanders op mijn harde schijfje. En ondertussen kijk ik dan even op Facebook. En ja, hoor! Dan post er weer iemand ‘Er was een zeehond op het strand!’ Maar die heb ík dan weer niet gezien. Op de een of andere manier loop ik de zeehonden steeds mis.

Maar Uncle Bob is geduldig. En Uncle Bob blijft haar camera mee slepen. Eens gaat het me lukken en kan ik een zeehond aan mijn collectie toevoegen. 

13 gedachten over “Uncle Bob op stap – Allemaal beestjes.

  1. Nicole Orriëns

    Het lijkt me een leuke motivatie om op die manier dieren te ‘vangen’ en ze vast te leggen op een foto. Een beetje vergelijkbaar met vogels spotten.

    Wij zagen laatst een schildpad zwemmen bij ons in de beek! Ik vraag me nog steeds af hoe dat kon.

  2. Edith

    Mooie foto’s en met die zeehond komt het vast ook goed. Desnoods Ga je een paar dagen naar de Wadden, ook geen straf 😉

  3. Deborah

    hahahaha…. Leuk dat archief met al die dierenfoto’s.
    Idd uit voor je dat je snel eens een zeehond op de plaat kunt zetten. Lijkt mij ook wel eens leuk om die te fotograferen. (een kennis van mij komt ze nog wel eens tegen tijdens het kitesurfen.

  4. Villasappho

    Oja schapen en koeien ik ken dat wel. Waarom probeer je niet een serie te schieten van 1 onderwerp? Da moet je langer blijven, meer focussen en beter opletten. Of ga eens weg als het licht anders is (ondergaande zon aan het strand).

  5. Leidse Glibber

    Gaat je lukken met die zeehond, misschien eens informeren of ze meestal op bepaalde tijden of weertypes het strand opzoeken. Herkenbaar de hoeveelheid foto’s ik maak ook regelmatig foto’s dat ik denk daar heb ik toch al genoeg van. Maar ja dan is deze net weer even iets anders 🙂

Laat een reactie achter aan Audrey Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.