29!

De term ‘Loedermoeder’ bestond nog niet toen ik moeder werd in 1992. Maar ik wás er wel een. Michelle’s eerste bewuste herinnering is ronduit traumatisch. Nadat ze, drie jaar oud, twintig minuten de tijd had gekregen om haar eten op te eten, schoof ik haar sperziebonen resoluut de prullenbak in, terwijl zij aan mijn been hing, hartverscheurend huilend dat ze wilde eten. Ik dreigde veelvuldig om haar speelgoed in de kliko te gooien als ze niet opruimde. Ze krijste de hele straat bij elkaar omdat ze niet bij mij in bed mocht slapen. En ik deinsde er niet voor terug om alle klokken in huis een uur vooruit te zetten als ik moe was. ‘Oh? Kijk nou! Het is al bedtijd!’ Om vervolgens schaamteloos met een bak koffie op de bank te genieten van een extra uurtje rust terwijl zij een uur te vroeg op bed lag.

Daar stond tegenover dat ik zoveel spelletjes met haar speelde, dat ik een levenslange aversie tegen spelletjes op heb gelopen. We knutselden ons een slag in de rondte en Michelle ging nooit slapen zonder dat ik een verhaaltje voorlas. Of twee. Ik bouwde minstens 8743 tentjes in huis en soms sliep ze een nachtje in zo’n tentje onder de eettafel. Gewoon omdat dat leuk was. Ze rolschaatste door ons huis. Ze at frietjes in bad terwijl ze tv keek. En natuurlijk mochten er vier vriendinnetjes blijven slapen. Of vijf. Altijd. Op matrassen in de woonkamer.

En zo rolden we samen haar puberteit in. Ik hield mijn hart vast. Zo’n lief kind. Zo’n vrolijk meisje. Zo’n goede leerling. Dat kón niet. Ooit moest ze toch vreselijk ontsporen. Maar er gebeurde niets. Michelle bleef vrolijk en lief. Als mijn collega’s steen en been klaagden over rokende, drinkende pubers die te laat thuis kwamen, spijbelden en grote monden hadden, stond ik er stilletjes bij. Ik humde een beetje maar ik zei niets. Ze zouden me niet geloven als ik vertelde dat mijn dochter haar huiswerk uit zichzelf altijd af had. Dat ze altijd liet weten waar ze was en met wie. Dat ze haar kamer opruimde en dat wij, in plaats van ruzie, meestal de slappe lach hadden samen.

Mijn weblog stamt uit de tijd dat mijn dochter nog nachtjes telde tot haar verjaardag. Die we vierden met slingers en taart en cadeautjes. En natúúrlijk schreef mama dan een stukje op haar weblog. Het werd een beetje traditie. Afgelopen weekend was Michelle jarig. Ze is 29! En volgens de traditie moet ik dus een stukje over haar schrijven. Voor haar verjaardag. Dus schrijf ik maar weer hoe lief ze is. Hoeveel lol we altijd samen hebben. Dat ze nog steeds zo goed kan turnen. En dat ze me altijd aan het lachen maakt. En als jullie me niet geloven dan kijk je het filmpje* maar! 

Gefeliciteerd met je verjaardag, lieve Michelle!
Het is een feest jouw moeder te zijn! ❤️
Sorry van die boontjes…

*deel 1 staat hier

39 gedachten over “29!

  1. LeidseGlibber

    Volgens mij heb je nooit een kind gehad maar een waanzinnig goede vriendin die je vanaf haar geboorte opgevoed hebt. Heb genoten van de twee filmpjes en realiseer me hoeveel ik digitaal heb meegemaakt van die 29 jaar. Ik schat minstens een jaar of 16 🙂

    1. Nicky Bericht auteur

      Nee, nee! Nooit vriendinnen geweest. Zou mijn machtspositie alleen maar ondermijnen 😉
      En inderdaad; jij ‘kent’ haar al een jaar of 16!

  2. Liesbethblogt

    Je weet dat je dochter grappiger is dan jij hea? Je bent het levende bewijs van mijn theorie dat een kind maar 1 goede ouder nodig heeft. En al die beelden zeggen meer dan genoeg feliciteer haar en weet dat je het goed heb gedaan.

    1. Nicky Bericht auteur

      Who needs a dad when your mum has balls! 🙂
      En ja, ik weet het. Eigenlijk is ze in alles beter dan ik.
      Dank je wel!

  3. Deborah

    Wat een fantastisch filmpje. Niks mis mee met de “loeder Moeder”. Jullie zijn een heerlijk stel. Daar zouden veel ouders een mooi voorbeeld aan kunnen nemen.
    Van harte gefeliciteerd met Michelle.

  4. rietepietz

    Een loedermoeder? Dan was ik dat ook! Ik noem het een consequente moeder en dát is waar kinderen behoefte aan hebben. Liefde en zekerheid. En niet dat eindeloze marchanderen wat tegenwoordig opvoeden heet. Heerlijk hoor een fijne band met je dochter, of in mijn geval zoon en dochter…. en kleinkinderen waar ook al zoveel mee gelachen kan worden, maar ook gehuild als dat eens nodig is.
    Van harte gefeliciteerd natuurlijk!

    1. Nicky Bericht auteur

      Mwah. Ik was eerlijk gezegd eerder ongeduldig dan consequent. Maar wat een lol hebben we gehad. En nog! Dank je wel!

  5. Saskia

    Och die klinkt als een HEERLIJKE jeugd die je haar hebt gegeven… Die kok vooruit zetten zal ook zeker iets voor mij zijn om in de toekomst te doen haha 😉

    Nog gefeliciteerd. Daarbij klink ik heel erg als je dochter haha. Nooit pubertijd gehad, altijd druk en serieus met school en gewoon lekker bezig altijd met dingen. Mooi stukje heb je geschreven.

    1. Nicky Bericht auteur

      Dank je wel! Die heerlijke jeugd voor haar was wel altijd mijn streven 😉
      Maar eerlijk is eerlijk, zo’n makkelijk kind opvoeden is een eitje. Vraag maar aan je ouders!

  6. Neeltje

    Geweldig filmpje van een prachtige moeder en dochter. ‘Prima opgedroogd’, zeggen ze wel eens toch. Ik zeg ‘niks meer aan doen’, gewoon blijven genieten. En gefeliciteerd samen!

  7. Sally

    Nog gefeliciteerd met die kanjer. 29 alweer. Heerlijk filmpje. De (wederzijdse) liefde spat ervan af. Super die band tussen jullie. Ook best herkenbaar. Zoals dochterlief soms zegt “not always eye to eye but always heart to heart”

  8. Ilona Wielinga

    Ahw wat lief en leuk om te lezen/zien! Gefeliciteerd!
    Ik ben zelf inmiddels 22 alleen door mijn trauma’s heb ik de puberteit overgeslagen, dus ik was ook altijd heel lief en rustig. Maar dat krijgt iedereen nu gewoon nog even over zich heen, haha. Alhoewel het volgens mij nog steeds wel redelijk mee valt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.