{"id":305,"date":"2006-02-07T23:44:56","date_gmt":"2006-02-07T23:44:56","guid":{"rendered":"http:\/\/nicky0607.wordpress.com\/2006\/02\/07\/roze_wolk\/"},"modified":"2006-02-07T23:44:56","modified_gmt":"2006-02-07T23:44:56","slug":"roze_wolk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=305","title":{"rendered":"Roze wolk."},"content":{"rendered":"<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/i21.photobucket.com\/albums\/b283\/michy1709\/jojo.jpg\" width=\"100\" height=\"120\" alt=\"\" \/>Vol verbazing kijk ik de laatste tijd wel eens naar de opvoedprogramma&#8217;s op tv. Er is een ware trend ontstaan; opvoeden is een hot-item in televisieland! Hoofdschuddend zit ik te kijken hoe kleine ukkies het presteren om een compleet gezin te tiranniseren en papa en mama compleet gestoord te maken!<\/p>\n<p>De eerste nacht, nadat Michelle geboren werd, kon ik niet slapen. Ik kreeg eenvoudigweg die enorme smile niet van mijn gezicht! Stralend heb ik de hele nacht wakker gelegen bovenop een grote roze wolk! Eerlijk gezegd is die roze wolk nooit meer weggegaan&#8230;<\/p>\n<p>Natuurlijk was het niet altijd rozengeur en maneschijn&#8230; Ook Michelle huilde wel eens de hele avond. Het liefst als er kraamvisite kwam die ik al vol trots verteld had dat ze &#8220;zo&#8217;n lieve baby&#8221; was die &#8220;nooit huilde&#8221;. Maar echte huilbaby-toestanden zijn mij gelukkig bespaard gebleven&#8230; <\/p>\n<p>Verhuizen was ook geen feest&#8230; Nachtenlang heb ik rond gelopen met een huilende baby van tien maanden, die besloot op dat moment weer eens een paar tandjes te krijgen, met alle ongemakken van dien. De volgende dag moest ik toch weer vrolijk aan de slag in ons nieuwe huis, terwijl ik mijn (inmiddels weer erg wakkere en vrolijke) baby achter me aan sleepte in de box.<br \/>\n<img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/i21.photobucket.com\/albums\/b283\/michy1709\/ED-Baby15.jpg\" width=\"100\" height=\"100\" alt=\"\" \/><br \/>\nEn wat te denken van de vakantie met tante Tina, Ome Nico en nichtje Esther toen Michelle bijna twee was. De hele week heeft ze ons &#8217;s nachts allemaal wakker gehouden. De hele nacht door huilde ze. Ze hield het complete bungalowpark wakker! Toen ze eenmaal gewend was aan de vreemde omgeving, moesten we weer naar huis.<\/p>\n<p>Als dreumes heeft ze ook flink geklierd. Maar na een woede-uitbarsting, waarbij ze krijsend, gillend en schoppend op de grond lag en ik laconiek over haar heen stapte, had ze al snel door dat d\u00e1t kunstje niet werkte. Driftbuien in de supermarkt heeft ze gelukkig nooit gehad. Haar vervelende buien bewaarde voor thuis.<\/p>\n<p>Hemel en aarde heb ik moeten bewegen om te zorgen dat Michelle toen ze een jaar of drie was,  in haar eigen bedje bleef. Als kind van een allenstaande mama is er tenslotte plaats genoeg om stiekem in het grote bed te kruipen terwijl mama slaapt. Toen de kalenders met stickertjes niet meer werkten heb ik haar gewoon laten krijsen. Zo hard dat oma, die drie deuren verder woont, midden in de nacht bezorgd belde om te vragen of alles wel goed ging. Ja, hoor! Alles prima, behalve dat mijn jongedame niet in haar eigen bed wilde.<br \/>\n<img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/i21.photobucket.com\/albums\/b283\/michy1709\/ED-Baby4.jpg\" width=\"100\" height=\"100\" alt=\"\" \/><br \/>\nMaar eigenlijk hebben we daarna nooit meer problemen gehad. De basisschooltijd is zonder grote problemen voorbij gegaan. Hoogstverbaasd was ik, toen ik bij het uitzwaaien van groep 8 voor het schoolkamp, zag hoe andere meiden met hun moeder omgingen. Er werd flink gevloekt en gescholden op overbezorgde moeders die met tranen in hun ogen hun kroost uit stonden te zwaaien. Grote verbazing bij de andere moeders toen ik van Michelle gewoon een dikke knuffel en een afscheidskusje kreeg! <\/p>\n<p>Ook de overgang naar de middelbare school is vlekkeloos verlopen. Zonder moeite schakelde Michelle over naar een nieuwe school, veel nieuwe leerkrachten, huiswerk en wisselende roosters. Ze maakte zonder problemen nieuwe vrienden en vriendinnen en ook met het vroegere vriendencluppie heeft ze nog steeds leuk contact.<br \/>\n<img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/i21.photobucket.com\/albums\/b283\/michy1709\/ED-Baby1.jpg\" width=\"100\" height=\"100\" alt=\"\" \/><br \/>\nIs het een kwestie van opvoeding? Ik weet het niet. <\/p>\n<p>Natuurlijk probeerde ik altijd consequent te zijn, maar dat lukt natuurlijk niet. <br \/>\nAls je moe bent of ziek, piep je wel anders. <\/p>\n<p>Als je op tijd op je werk moet zijn en je ukkie nog moet wassen, aankleden, eten geven en moet afleveren bij het kinderdagverblijf heb je geen tijd voor vijf minuten op het &#8216;stoutkrukje&#8217; of een &#8217;time-out&#8217;. Dan schiet je gewoon uit je slof, waarna je compleet gestressd een nog heftig nasnikkend kind aflevert bij haar juffies en zelf met een gigantisch schuldgevoel de dag doorworstelt op je werk. Ik ben niet consequent, hooguit eigenwijs en ongeduldig&#8230;<\/p>\n<p>Komt het doordat ik Michelle alleen opvoed? <\/p>\n<p>Hier waren geen papa en mama om tegen elkaar uit te spelen. Een van de grote voordelen van het alleenstaand-ouderschap! Het zinnetje &#8220;Van papa mag het w\u00e9l!&#8221; heb ik hier nooit gehoord. Bovendien was het heel duidelijk&#8230; Er was er maar \u00e9\u00e9n de baas, en dat was ik! <\/p>\n<p>Daar bij komt ook nog dat ik afgezien van het huishouden en mijn werk alle tijd en aandacht voor Michelle had. Ik hoefde niet ook nog eens de lieftallige echtgenote uit te hangen! Jammer genoeg voor Michelle heb ik altijd al een enorme behoefte gehad aan een beetje tijd voor mezelf, dus leerde ze ook al snel dat de avond voor mama was en dat mama soms ook wel eens even met rust gelaten wilde worden. Maar ik geloof niet dat ze daar slechter van is geworden! Bovendien; als zij met rust gelaten wilde worden, liet ik haar ook met rust!<br \/>\n<img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/i21.photobucket.com\/albums\/b283\/michy1709\/ED-Baby11.jpg\" width=\"100\" height=\"100\" alt=\"\" \/><br \/>\nIk denk dat ik gewoon gezegend ben met een schat van een kind met een enorm lief karakter. De laatste ruzie die we gehad hebben dateert al weer van een paar jaar geleden! We hebben gewoon ontzettend veel lol samen! <\/p>\n<p>Regelmatig liggen we samen krom van het lachen of dansen we samen door de kamer. Zij leert mij pirouettes maken op het laminaat en ik geef alvast wat huishoud-tips voor later. Hoofdschuddend lezen we samen de &#8216;help&#8217;-rubrieken in tijdschriften en vragen ons verwonderd af waarom die kinderen die brandende vraag niet aan hun ouders stellen.<\/p>\n<p>Ik heb gewoon geluk gehad!<\/p>\n<p>Michelle is lief, vrolijk en snel tevreden. Bovendien begint ze steeds meer dingen uit zichzelf te doen om het voor mij wat makkelijker te maken. Sociaal is ze dus ook nog! Dertien en een half en een paar centimeter groter dan ik, maar ze kruipt nog steeds op schoot, waarna we samen met Toby een groepsknuffel houden! Als klap op de vuurpijl bracht ze afgelopen week ook <a href=\"http:\/\/i21.photobucket.com\/albums\/b283\/michy1709\/DSC02504.jpg\"> dit <\/a> nog mee naar huis! Wat wil je nog meer? Niets toch?<\/p>\n<p>Die smile van de eerste nacht samen is er nog steeds en mijn roze wolk is ook nooit meer weggegaan. Ik kan alleen maar hopen dat het zo blijft. Maar soms houd ik mijn hart vast&#8230; Eens moet het toch gebeuren&#8230; De grote drama&#8217;s, de ruzie&#8217;s, het gepuber&#8230;. <\/p>\n<p>Maar ach&#8230; tegen die tijd heb ik genoeg opvoedkundige programma&#8217;s gezien en schaf ik alsnog een &#8216;stoutkrukje&#8217; aan!<br \/>\n<img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/i21.photobucket.com\/albums\/b283\/michy1709\/Bar1.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Vol verbazing kijk ik de laatste tijd wel eens naar de opvoedprogramma&#8217;s op tv. Er is een ware trend ontstaan; opvoeden is een hot-item in televisieland! Hoofdschuddend zit ik te kijken hoe kleine ukkies het presteren om een compleet gezin te tiranniseren en papa en mama compleet gestoord te maken! De eerste nacht, nadat Michelle [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18],"tags":[],"class_list":["post-305","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-terug-in-de-tijd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/305","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=305"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/305\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=305"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=305"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=305"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}