\nIk heb mijn Pou<\/a> vermoord.<\/p>\n
Even miste ik haar.
\nMaar al snel was ik opgelucht.
\nIk heb mijn vrijheid terug!<\/p>\n
Pou is niet meer.
\nHet waren twee fantastische maanden
\nmaar het is beter zo.<\/p>\n
Het begon me steeds zwaarder te vallen.
\nAltijd maar die verantwoording.
\nAltijd maar die zorgen.
\nHeeft ze honger?
\nMoet ze slapen?<\/p>\n
Ik was het z\u00f3 beu om
\nsteeds haar bende op te ruimen.
\nEn dat smakken tijdens het eten
\nleerde ze ook maar niet af.<\/p>\n
Ze was ook nooit tevreden.
\nWat ik ook voor haar kocht,
\nhet was nooit genoeg.
\nZe had ballen, hoedjes, brillen en pruiken.
\nEen koeienpak en een dalmatierpak.
\nEn nog bleef ze zeuren.<\/p>\n
Afgelopen week werd het me allemaal te veel.
\nNet toen ik op het punt stond om naar mijn werk te gaan,
\nwilde ze weer spelen.
\nEn ik was al laat.<\/p>\n
“Laat me met rust! riep ik.
\n“Ik heb ook een eigen leven!”
\nEn resoluut drukte ik op ‘delete’.<\/p>\n
Ik heb ’t gedaan. Even miste ik haar. Pou is niet meer.
\nIk heb mijn Pou<\/a> vermoord.<\/p>\n
\nMaar al snel was ik opgelucht.
\nIk heb mijn vrijheid terug!<\/p>\n
\nHet waren twee fantastische maanden
\nmaar het is beter zo.<\/p>\n
![\"image\"](\"http:\/\/nicky0607.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/image.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"