{"id":6816,"date":"2019-06-02T11:23:37","date_gmt":"2019-06-02T09:23:37","guid":{"rendered":"http:\/\/nicky0607.nl\/?p=6816"},"modified":"2020-06-05T07:33:32","modified_gmt":"2020-06-05T05:33:32","slug":"vrijdag","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=6816","title":{"rendered":"Vrijdag"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Iedere vrijdag is het hier markt. Precies in onze straat. Pal voor onze deur. Recht onder ons balkon.<\/span><\/p>\n

Auto\u2019s die \u2013 per abuis en ondanks de waarschuwingsborden \u2013 op vrijdagmorgen nog in de straat geparkeerd staan, worden zonder pardon weggesleept. Ik heb het al een paar keer zien gebeuren. Er wordt niet ge\u00efnformeerd van wie de desbetreffende auto is (logisch want hoe zouden ze dat moeten doen?). Er komt gewoon een sleepwagen die de auto wegsleept naar\u2026 Tja, ik heb geen idee eigenlijk. In elk geval let ik er altijd goed op dat ik onze auto op donderdagavond, om de hoek, aan de zijkant van ons huis parkeer.<\/span><\/p>\n

Op vrijdag wordt de hele straat afgezet en rond een uur of zes ’s morgens arriveren de eerste marktkooplui om hun koopwaren uit te stallen. Rond half zeven komt er een vrachtwagen aanrijden waar een stuk of acht potige kerels naast lopen. Terwijl de vrachtwagen langzaam door de straat rijdt, halen zij de benodigdheden voor de marktkramen van de rijdende vrachtwagen en bouwen de kramen op. Acht jonge, sterke mannen, in strakke T-shirtjes, die hun spierballen laten rollen op de vroege morgen. Een soort ‘Coca-Cola-Light-Break’<\/a>-momentje, zeg maar. <\/span><\/p>\n

Het was een rare week, afgelopen week. Maandag werkte ik op kantoor. Dinsdag staakte het OV en werkte ik thuis. Woensdag was ik vrij en donderdag was het Hemelvaartsdag dus was ik ook vrij. En vrijdag moest ik weer werken, gewoon op kantoor. Ik raakte een beetje in de war van al die vreemde dagen.<\/span><\/p>\n

Die vrijdagmorgen werd ik wakker door een klagende kater die luid miauwend liet merken dat-ie honger had. Ik siste zachtjes, maakt lokgeluidjes en riep zijn naam in de hoop nog wat tijd te rekken en me nog even om te kunnen draaien. Daarna hoorde ik lawaai buiten. Met mijn slaperige hoofd registreerde ik vaag het geluid van metaal op metaal. \u201cOh ja, het is markt\u201d dacht ik. Ik draaide me om en deed mijn ogen weer dicht.<\/span><\/p>\n

Meteen daarna schoten mijn ogen wijd open. Markt! De auto! Luid vloekend vloog ik uit bed, rende het balkon op en keek naar rechts. Onze auto stond er nog! Precies op de plek waar op vrijdag de kraam met kleding altijd staat. Ik draaide mijn hoofd naar links en zag de vrachtwagen met marktkramen langzaam naderen.<\/span><\/p>\n

Zonder na te denken, vloog ik terug naar binnen, schoot in mijn pantoffels, trok een sprintje richting voordeur en griste mijn jas van de kapstok. Terwijl ik de trap af denderde trok ik mijn jas aan over mijn pyjama en zo stormde ik de straat op. Terwijl ik mijn autoportier opende, kwam er een jongeman op me af lopen met zijn mobiel in zijn hand. \u201cNet op tijd!\u201d riep hij \u201cDe sleepdienst is al gebeld. Ik zal ze afbellen.\u201d \u201cDank je!\u201d stamelde ik nog, terwijl ik snel in mijn auto dook en die om de hoek parkeerde.<\/span><\/p>\n

Maar toen moest ik nog terug lopen.
\nHet hele stuk. Van mijn auto, om de hoek van de straat, naar de voordeur. Terwijl ik daar liep, werd ik ingehaald door de vrachtwagen met marktkramen die traag voorbij rolde en plots was ik omringd door acht jolige kerels. <\/span><\/p>\n

Vrolijk riepen ze me van alles toe. \u201cZo! Dat was net op tijd!\u201d, \u201cMazzel, joh!\u201d en \u201cZou zonde zijn, zeg!\u201d <\/span>En ik schaamde me te pletter. Daar liep ik. Om half zeven \u2018s morgens. In mijn blauwe bollen-pyjama, op mijn sloffen, met mijn ‘net-uit-bed’-coupe en slaapwallen tot op mijn kin. Omsingeld door de complete Coca-Cola-Ligt-Break-Crew.<\/span><\/p>\n

We zullen moeten verhuizen.
\n<\/span>Ik kan me hier niet meer vertonen.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\"\"<\/a>Iedere vrijdag is het hier markt. Precies in onze straat. Pal voor onze deur. Recht onder ons balkon.<\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[],"class_list":["post-6816","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-me-myself-and-i"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6816","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6816"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6816\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7552,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6816\/revisions\/7552"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6816"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6816"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6816"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}