{"id":7022,"date":"2019-09-22T21:47:57","date_gmt":"2019-09-22T19:47:57","guid":{"rendered":"http:\/\/nicky0607.nl\/?p=7022"},"modified":"2019-09-23T08:44:00","modified_gmt":"2019-09-23T06:44:00","slug":"de-voortuin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=7022","title":{"rendered":"De voortuin."},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

Met vriendinnetje Audrey in de achtertuin<\/p><\/div>\n

Toen ik – als zesde kind – geboren werd, woonden we met z\u2019n allen in een klein huisje in Tuinzicht*, een wijk vlak bij het centrum van Breda. Met z\u2019n achten woonden we in een klein vooroorlogs huisje. Net zoals de buren. Grote gezinnen. De vaders werkten, de moeders waren huisvrouw. Keurig netjes. Met streeploos gezeemde ramen en geveegde stoepjes. <\/span><\/p>\n

Later verhuisden we naar een groter huis, in een wijk aan de rand van de stad. Een ruime nieuwbouw woning met,  <\/span>in plaats van een binnenplaatsje achter het huis, een heuse voor- en achtertuin. Mijn moeder was er erg blij mee. Zeker omdat onze oude buurt flink verpauperde. Als een ware Hyacint Bouquet uit \u2018Keeping up appearances\u2019 kan ze haar neus ophalen voor haar oude buurt. \u2018Tuinzicht!\u2019 roept ze dan hoofdschuddend \u2018Daar zitten ze met een krat bier in de voortuin\u2019. <\/span><\/p>\n

Want in de voortuin zitten is – in haar ogen – not done. Dat d\u00f3e je niet. Dat is asociaal. Niet netjes. Het is niet zo vreemd dat ze zo denkt. In haar tijd \u2018hing je de vuile was niet buiten\u2019. Of wat te denken van de bouwstijl \u2018Amsterdamse school\u2019 van vroeger waarbij de architecten kleine, hooggeplaatste ramen bedachten zodat de huisvrouwen niet uit het raam konden leunen. Alles bleef binnenskamers.<\/p>\n

Schuin tegenover ons appartement staat een rijtje eengezinswoningen. Met voor- en achtertuinen. En bij \u00e9\u00e9n van die woningen, zitten de bewoners de hele zomer in de voortuin. Bij de eerste zonnestralen wordt er een partytent in de voortuin gezet. De tuinmeubelen worden er onder gezet en het hele gezin leeft vervolgens in hun voortuin tot het herfst wordt. Van \u2018s morgens vroeg tot \u2018s avonds. Pal aan de drukke straat. <\/span><\/p>\n

Dat ik enigszins be\u00efnvloed ben door de denkbeelden van mijn moeder, blijkt uit het feit dat ik het gezin steevast \u2018De Flodders\u2019 noem. En ik weet best dat dat nergens op slaat. Ik k\u00e9n ze niet eens. Waarschijnlijk zijn het keurige mensen, die netjes hun belasting betalen en geen vlieg kwaad doen. Waarschijnlijk zijn het mensen die altijd klaar staan voor anderen. Ze houden in elk geval van gezelligheid. Want er staan regelmatig voorbijgangers bij hun tuinhek te kletsen. Ik heb overigens nog geen kratten bier gespot.<\/p>\n

Een kopje koffie in de eerste ochtendzon in je voortuin kan ik me voorstellen. Maar dit gaat veel verder. Werkelijk geweldig vind ik het moment dat het avondeten geserveerd wordt. De onderzetters komen tevoorschijn (tja, anders smelt je tuintafel) en de pannen worden op tafel gezet. Compleet met van die grote knijpflessen ketchup en mayonaise. Terwijl voetgangers over de stoep vlak langs hun tuintje lopen, werken zij de gekookte piepers naar binnen. In de voortuin. <\/span><\/p>\n

Ikzelf moet er niet aan denken maar natuurlijk mogen ze in hun voortuin bivakkeren. Waarom niet? Het is tenslotte h\u00fan voortuin. We hebben er ook geen last van. Voor ons is het hooguit een tijdaanduiding. Het offici\u00eble begin van de lente. De aankondiging van mooi weer. \u201cSchat!\u201d roep ik vrolijk tegen Frank in het voorjaar \u201cHet is nu \u00e9cht lente! De Flodders hebben de tent gezet!\u201d Of ik verzucht, aan het eind van het zomerseizoen dat het zulk slecht weer is, dat zelfs De Flodders binnen zitten. <\/span><\/p>\n

Echt. Van mij mogen ze. Maar toch… toch vind ik het een beetje apart.
\nZit jij wel eens in je voortuin? Of vind je dat niet netjes?<\/p>\n

* over de wijk Tuinzicht werd in 2018 een tv serie gemaakt door de EO, \u2018Typisch Tuinzicht<\/a>\u2019<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Toen ik – als zesde kind – geboren werd, woonden we met z\u2019n allen in een klein huisje in Tuinzicht*, een wijk vlak bij het centrum van Breda. Met z\u2019n achten woonden we in een klein vooroorlogs huisje. Net zoals de buren. Grote gezinnen. De vaders werkten, de moeders waren huisvrouw. Keurig netjes. Met streeploos […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13,29,18],"tags":[],"class_list":["post-7022","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-me-myself-and-i","category-oma","category-terug-in-de-tijd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7022","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7022"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7022\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7027,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7022\/revisions\/7027"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7022"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7022"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7022"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}