{"id":7317,"date":"2020-02-18T00:06:16","date_gmt":"2020-02-17T22:06:16","guid":{"rendered":"http:\/\/nicky0607.nl\/?p=7317"},"modified":"2020-02-18T00:06:16","modified_gmt":"2020-02-17T22:06:16","slug":"mijn-moeder-heeft-wielen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=7317","title":{"rendered":"Mijn moeder heeft wielen."},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>88 is ze. En in huis loopt ze met een rollator. Want alles aan mijn moeder is versleten. Ze woont nog zelfstandig en scharrelt wat rond in haar huisje. Ze doet de was nog zelf en ze stoft de meubels. Ze eet kant en klaar-maaltijden of kookt een simpel hapje. De thuiszorg komt langs om haar steunkousen aan en uit te doen. Ze wachten in de woonkamer terwijl mijn moeder – zelfstandig – doucht. De hulp in de huishouding komt \u00e9\u00e9n keer per week. En mijn zussen doen de boodschappen.<\/p>\n

Al met al gaat het best goed. Maar mijn moeder komt de deur niet meer uit. Binnen loopt ze niet vlot. Buiten al helemaal niet. \u201cMam, moeten we niet eens voor een rolstoel kijken?\u201d vroeg ik halverwege vorig jaar voorzichtig. Maar mijn moeder kreeg die verbeten, eigenwijze trek om haar mond die ik zo goed ken. Want eigenwijs is ze!<\/p>\n

Het is die eigenwijsheid die maakte dat ze het redde toen mijn vader overleed. Het is die eigenwijsheid die maakte dat ze z\u00f3 weer op de been was toen ze – op haar 72ste! – haar enkel brak en alle kruisbanden in haar knie afscheurde. Of toen ze een paar jaar geleden een nieuwe knie kreeg. Want mijn moeder… die maakt z\u00e9lf wel uit wat er gebeurt, ja! Die laat zich niet kennen. Dus een rolstoel? \u2018Ikke niet!\u2019 brieste ze. \u2018Ik wil niet in een rolstoel!\u2019 \u2018Maar Mam\u2019 opperde ik nog \u2018Dan k\u00f3m je nog eens ergens.\u2019 Maar haar eigenwijsheid maakt ook dat er vaak niet met haar te praten valt. \u2018Ik hoef nergens heen.\u2019 zei ze. En ze kruiste demonstratief haar armen voor haar borst. En ik weet wat d\u00e1t betekent. Discussie gesloten.<\/p>\n

Afgelopen november kwam mijn moeder bij ons logeren. En ik had bij mijn bejaarde bovenburen een rolstoel geleend. Want ook \u00edk ben zo eigenwijs als ik groot ben. Iets met een appel en een boom of zo. \u2018Kijk, mam!\u2019 wees ik. \u2018Geleend van de buren. Kunnen we lekker naar de markt!\u2019 Ik zag mijn moeder denken. Honderd kilometer van huis was de kans dat ze buren tegen zou komen die haar zielig zouden vinden heel klein. Dus nam ze voorzichtig plaats in de rolstoel.<\/p>\n

Al na het passeren van twee marktkramen was ze om. Met een druk wapperend handje dirigeerde ze me. \u2018Rijd eens daarheen.\u2019 Haar handje wapperde de andere kant op. \u2018Ik wil ook even daar kijken.\u2019 En ik reed haar waar haar handje heen wees. We waren nog maar halverwege de straat toen ze vroeg: \u2018Zeg! Verkopen jouw buren deze rolstoel niet?\u2019 Die kans leek me klein. Maar omdat je ijzer moet smeden als het heet is, reed in haar meteen de thuiszorgwinkel in. Voor ze met haar ogen geknipperd had, had ik een rolstoel geregeld die een paar dagen later bij haar thuis afgeleverd werd.<\/p>\n

Sindsdien heeft mijn moeder wielen. Als ik nu bij mijn moeder op viste ben, maken we een ommetje. Even naar het winkelcentrum. Even een boodschapje doen. Of zomaar een blokje om. De rolstoel is een succes. Mijn moeder krijgt regelmatig wat frisse lucht. En ik wat beweging. Want haar benen willen niet meer maar dat wapperende handje doet het nog prima. Daarheen! Die kant op! Daarheen! Daarheen!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\"\"<\/a>88 is ze. En in huis loopt ze met een rollator. Want alles aan mijn moeder is versleten. Ze woont nog zelfstandig en scharrelt wat rond in haar huisje. Ze doet de was nog zelf en ze stoft de meubels. Ze eet kant en klaar-maaltijden of kookt een simpel hapje. De thuiszorg komt langs om haar steunkousen aan en uit te doen. Ze wachten in de woonkamer terwijl mijn moeder – zelfstandig – doucht. De hulp in de huishouding komt \u00e9\u00e9n keer per week. En mijn zussen doen de boodschappen.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13,29],"tags":[],"class_list":["post-7317","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-me-myself-and-i","category-oma"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7317","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7317"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7317\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7322,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7317\/revisions\/7322"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7317"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7317"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7317"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}