{"id":7698,"date":"2020-08-16T21:41:19","date_gmt":"2020-08-16T19:41:19","guid":{"rendered":"http:\/\/nicky0607.nl\/?p=7698"},"modified":"2020-08-16T23:13:48","modified_gmt":"2020-08-16T21:13:48","slug":"my-hometown","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=7698","title":{"rendered":"My hometown."},"content":{"rendered":"

Zo is je agenda leeg. En zo heb je ineens drie afspraken achter elkaar. Allemaal in Breda, de stad waar ik vandaan kom. Nou vind ik het niet zo\u2019n punt om een keertje heen en weer naar Breda te rijden. Ik doe dat sowieso om de week – met veel plezier – om mijn moeder te bezoeken. Anderhalf uur rijden heen en anderhalf uur terug. En ik vermaak me onderweg kostelijk omdat ik mijn auto met behulp van diverse playlists verander in een mobiele disco. Een soort Carpool Karaoke dus. Als je lekker hard meezingt, ben je er zo.<\/span><\/p>\n

Een keer heen en weer rijden vind ik geen probleem. Twee keer heen en weer nog niet echt. Maar drie dagen achter elkaar vind ik n\u00e9t te veel. Ik zou mezelf poliepen op mijn stembanden zingen, zeg! En natuurlijk heb ik familie en vrienden in Breda. Ik kan zo tien adressen op noemen waar ik welkom zou zijn om een nachtje te logeren. Maar ik en mijn extreme behoefte aan privacy houden niet van logeren. Mijn verkering, die vroeger de hele wereld rondreisde als echte zakenman, zag het punt niet. \u2018Dan neem je toch een hotelletje?\u2019 opperde hij. En dat vond ik een briljant idee!<\/span><\/p>\n

Dus boekte ik voor de nacht tussen afspraak 2 en 3 een De Luxe-kamer m\u00e9t bad in het hotel<\/a> op steenworp afstand van het huis waar ik 12 jaar lang met Michelle woonde. Vlak bij mijn moeders huis. Het hotel waar ik tienduizenden keren voorbij moet zijn gereden toen ik nog in Breda woonde. Voorbij gereden, ja. Want tot mijn schande moet ik bekennen dat ik er blindelings naar toe kon rijden maar Google Maps aan moest zetten om de ingang van het hotel te vinden. <\/span><\/p>\n

Ik checkte in en kreeg zo\u2019n cool sleutelpasje van een kamer op de vijfde verdieping. De kamer zag er prima uit. Ruim, van alle gemakken voorzien en schoon. Het was wel slordig dat het licht het niet deed, vond ik. Maar ik – doorgewinterde wereldreiziger (NOT) – bespaarde mezelf vervolgens een g\u00eanant klaagmoment bij de receptie door net op tijd te ontdekken dat je met je sleutelpasje ook het licht aan moest doen. Duh.<\/span><\/p>\n\n\t\t