{"id":7744,"date":"2020-09-06T23:37:33","date_gmt":"2020-09-06T21:37:33","guid":{"rendered":"http:\/\/nicky0607.nl\/?p=7744"},"modified":"2020-09-07T12:26:12","modified_gmt":"2020-09-07T10:26:12","slug":"uncle-bob-speelt-valt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=7744","title":{"rendered":"Uncle Bob speelt vals."},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Deze Uncle Bob had \u00e9\u00e9n grote wens. De wens om na al die Scottish highlanders, lammetjes, koeien, katten en honden eens een echte zeehond te fotograferen. Helaas weigeren de zeehonden tevoorschijn te komen als ik op het strand ben. Maar vorige week lukte het dan toch! Ik fotografeerde een echte zeehond. Sterker nog; ik fotografeerde er wel tien!<\/p>\n

Maar ik speelde wel een beetje vals. Het waren de zeehondjes bij Ecomare op Texel. Koud kunstje natuurlijk om daar zeehondjes te fotograferen. We waren overigens niet alleen voor de zeehondjes naar Texel gegaan, hoor. Mijn verkering, die jarenlang als zakenman de hele wereld over reisde, was nog n\u00f3\u00f3it op een Waddeneiland geweest. Dat k\u00e1n natuurlijk niet. Daar moest verandering in komen. Dus nam ik hem mee naar Texel.<\/p>\n

\"\"<\/a>Ik ging er jarenlang op vakantie, toen dochterlief nog klein was, met mijn zus en haar gezin. Vanuit het Brabantse land waren we altijd een halve dag onderweg om er te komen. Met de jaarlijkse vaste tussenstop bij het wegrestaurant bij Breukelen. Dat is z\u00f3 lang geleden dat onze meiden nog Spice Girl-poses aannamen toen we foto\u2019s maakten daar op de stoep. Die tussenstop bij Breukelen is niet meer nodig. Het zou technisch gezien zelfs heel onhandig zijn. Want vanuit onze huidige woonplaats sta je na een uurtje rijden al in Den Helder. Ik moet er nog steeds aan wennen dat Texel nu vlakbij is. <\/p>\n

Ik kan me niet herinneren dat het veel regende tijdens onze vakanties op Texel. Maar op de dag dat wij naar Texel gingen, viel de regen met b\u00e1kken uit de lucht.  Dat was jammer. Jammer was ook dat we – vanwege corona – alles gereserveerd hadden en dus niet ‘even’ op een andere dag konden gaan. Jammer was ook dat we op de boot in de auto moesten blijven zitten. En dat we het in het Museum Kaap Skil<\/a> te druk vonden en dus snel weer buiten stonden. <\/p>\n

Maar toch was Texel leuk. Omdat Texel nog steeds maar \u00e9\u00e9n stoplicht heeft. Omdat de regen niet zo heel erg was omdat we met de auto waren. Omdat Frank vanuit de auto toch een beetje een idee van Texel kreeg en het heel mooi vond. Omdat we het lekkerste Broodje Gezond ooit haalden bij  <\/span>Restaurant De Robbenjager<\/a> en dat vervolgens in de auto op aten omdat het restaurant vol was. Maar met de ramen die gezellig besloegen, de regen kletterend op het autodak en wij lekker knoeiend met onze broodjes in de auto was dat eigenlijk helemaal niet erg.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>Omdat Frank daarna gewoon lekker een tukkie deed in de auto terwijl ik bijna verzoop terwijl ik snel naar de vuurtoren rende om een foto te maken. En voor de automobilist die het leuk vond om vol door de plas naast mij te rijden: jij had heel veel mazzel dat ik geen baksteen in mijn jaszak had!<\/p>\n

 <\/p>\n

Maar Texel was vooral leuk omdat de regen spontaan ophield toen wij bij Ecomare<\/a> aankwamen. En ik eindelijk, eindelijk, eindelijk zeehondjes kon fotograferen. Ik ben verliefd.<\/p>\n\n\t\t