{"id":7840,"date":"2020-10-18T23:04:01","date_gmt":"2020-10-18T21:04:01","guid":{"rendered":"http:\/\/nicky0607.nl\/?p=7840"},"modified":"2020-10-18T23:06:33","modified_gmt":"2020-10-18T21:06:33","slug":"romantisch","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=7840","title":{"rendered":"Romantisch."},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>We sms\u2019ten en belden al een tijdje, mijn verkering en ik, toen hij mijn verkering nog niet was. We waren gewoon vrienden en we hadden allebei een gebroken hart. Dus probeerden we elkaar een beetje moed in te praten en elkaar uit de put te halen. \u2018Laat die vent toch! Hij is knettergek\u2019 zei hij. En ik zei: \u2018Joh! Ze komt wel weer terug\u2019 En we besloten de eenzame Kerst van 2004 dan maar samen te vieren.<\/p>\n

In januari 2005 spraken we af in Amsterdam. Hij haalde me op van het Centraal Station en we wandelden samen door de stad naar zijn eeuwenoude huurappartement aan de Amstel. En vol enthousiasme vertelde mijn toen-nog-niet-verkering over zijn stad. \u2018Hij is eigenlijk best wel leuk\u2019 dacht ik terwijl hij vertelde over de bouw van de Noord-Zuidlijn die begonnen was in 2003.<\/p>\n

Charmant probeerde Frank de deur van zijn appartement open te doen om mij voor te laten gaan. Maar het halletje voor zijn voordeur was zo klein dat hij daarvoor op de trap naar de bovenburen moest gaan staan en voor mij langs moest reiken om de deur van slot te doen.<\/p>\n

Maar binnen staarde ik vol bewondering naar de eeuwenoude balken in het plafond terwijl Frank vertelde dat het huis z\u00f3 scheef liep, dat hij elke ochtend zijn bank opnieuw tegen de muur moest schuiven. En terwijl hij dat vertelde, probeerde hij, aandoenlijk onhandig, een te groot doosje met theezakjes uit zijn te kleine jaszak te halen. Een beetje verlegen zei hij \u2018Ik wist niet meer of je thee of koffie drinkt dus ik heb nog snel even thee gekocht\u2019. Dat vond ik z\u00f3 schattig dat ik als een blok voor hem viel.<\/p>\n

De rest is geschiedenis. We kregen verkering, daar aan die Amstel. Ik verhuisde naar Amsterdam. Toen terug naar Breda. En w\u00e9\u00e9r naar Amsterdam. Samen verhuisden we in 2016 naar een dorp in Noord Holland zodat ik nooit meemaakte dat de Noord Zuidlijn in Amsterdam echt af was. We maakten een hoop lol, we maakten een hoop ellende mee. Maar bijna zestien jaar later is hij nog steeds mijn verkering omdat er na de optelsom onderaan de streep nog steeds veel meer plussen dan minnen zijn.<\/p>\n

En al die jaren al draait mijn verkering vaak keihard \u2018ons\u2019 liedje. Omdat het hem doet denken aan toen. Aan toen we elkaar net kenden. Lief, toch? Al moet ik eerlijk zeggen dat ik het niet helemaal eens ben met zijn keuze voor \u2018ons\u2019 liedje. Want om nou te zeggen dat het heel romantisch is…. Nee, niet echt.<\/p>\n