{"id":8023,"date":"2021-01-31T22:45:52","date_gmt":"2021-01-31T21:45:52","guid":{"rendered":"http:\/\/nicky0607.nl\/?p=8023"},"modified":"2022-06-17T12:57:39","modified_gmt":"2022-06-17T10:57:39","slug":"uncle-bob-ziet-weer-af","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=8023","title":{"rendered":"Uncle Bob ziet weer af."},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Voor Kerst 2019 heb ik Michelle en Robby weer zo\u2019n weergaloze cadeaubon gegeven. Net zoals de Gamma-bon<\/a> was ook dit geen succes. Het was een cadeaubon voor een uur blowkarten op het strand en ze zijn al meer dan een jaar aan het proberen die bon in te wisselen. <\/span><\/p>\n

In het begin van het jaar waren het de corona-regels die roet in het eten gooiden. Daarna waaide het te hard. Of juist weer te zacht. Maar ze blijven proberen. Zo ook vorige week zondag. En ik ging kijken want ik wilde proberen foto\u2019s te maken. Oefenen in de categorie \u2018actiefoto\u2019s maken\u2019. <\/span><\/p>\n

Maar veel actie was er niet. De karretjes werden wel tevoorschijn gehaald. Maar het ging weer niet lukken. Er was niet genoeg wind. \u2018Zullen we dan maar een stuk wandelen\u2019 stelde Mich voor. Wat eigenlijk niet mocht, met z\u2019n drie\u00ebn, volgens de meest recente corona-regels. \u2018Ik ken jullie niet\u2019, zei ik en op anderhalve meter afstand van elkaar wandelden we een stuk over het strand. <\/span><\/p>\n

\u2018Zullen we door de duinen terug lopen?\u2019 stelde de jeugd voor. \u2018Prima!\u2019 zei ik. Geen probleem; ik wandel zo vaak door de duinen. Maar Michelle en Robby liepen niet d\u00f3\u00f3r de duinen maar \u00f3ver de duinen. En da\u2019s iets anders dan over een geasfalteerd pad door de duinen wandelen. Wat betreft afstand houden zaten we goed. Want de jeugd was iets behendiger dan ik. Ik klom tegen duinen op en gleed van duinen af. De anderhalve meter afstand tussen ons werd al snel twee meter en daarna drie.<\/span><\/p>\n

\u2018Gaat het, mam?\u2019 riep Mich achterom, \u2018Ja, hoor! Prima!\u2019 riep ik stoer terug terwijl ik mijn hoogtevrees probeerde te negeren en zittend op mijn kont de zoveelste duinhelling af gleed. Voor de zekerheid had ik mijn camera veilig opgeborgen want deze Uncle Bob is niet op zijn achterhoofd gevallen.<\/span><\/p>\n

Veel foto\u2019s had ik dus niet die dag. En al zeker geen actie-foto\u2019s. Behalve een paar mooie portretfoto\u2019s (al zeg ik het zelf) en de foto van ons Leeuwenkoning-momentje. En die vond ik best lollig. Had ik toch niet voor niets zo afgezien.<\/span><\/p>\n\n\t\t