{"id":8033,"date":"2021-02-07T22:06:10","date_gmt":"2021-02-07T21:06:10","guid":{"rendered":"http:\/\/nicky0607.nl\/?p=8033"},"modified":"2021-02-07T22:06:32","modified_gmt":"2021-02-07T21:06:32","slug":"jeuk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=8033","title":{"rendered":"Jeuk."},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

Pap en mam in 1992<\/p><\/div>\n

Nu mijn moeder verhuisd is, zijn wij, kinders, druk bezig met het leegmaken van haar huisje. We hebben geprobeerd haar kamer in het verzorgingstehuis zo veel mogelijk in te richten met haar eigen meubeltjes en spulletjes zodat haar kamer als \u2018thuis\u2019 voelt. Dat lijkt te lukken. Ze heeft het best goed naar haar zin, gelukkig! En de spullen die overblijven zijn verdeeld of verkocht. Het is raar om haar kasten leeg te ruimen. Maar ik besef ook dat we boffen dat we dit nu doen, terwijl onze moeder nog leeft en tevreden in haar kamer zit.<\/p>\n

Bij het leegmaken van haar nachtkastje, vind ik een raar voorwerp. Het is een plastic strip. Het lijkt op zo\u2019n strip die je wel eens ziet om de verschillende delen van een achterwand van een kast bijeen te houden. Alleen is het uiteinde krom en een beetje verbrand. Zo te zien is het plastic warm gemaakt en zo omgebogen. Verbaasd kijk ik naar het voorwerp. Ik herken het onmiddellijk als een creatie van mijn vader en ik zie ineens een heel bekend tafereel voor me.<\/p>\n

Zittend op het bed van mijn ouders, zie ik voor me hoe ze vroeger, toen mijn vader nog leefde, samen op de bank zaten. \u2018Ahhh, Nico!\u2019 zegt mijn moeder \u2018Ik heb zo\u2019n jeuk op mijn rug! Krab eens even!\u2019 Ik zie mijn moeder voorovergebogen op de bank zitten. Mijn vader naast haar, achterover geleund tegen de kussens van de bank, wrijft voorzichtig over mijn moeders rug. Mijn moeder zucht tevreden \u2018Ha! Lekker!\u2019<\/p>\n

\u2018Wacht maar, Jopie\u2019, hoor ik mijn vader zeggen en ik zie \u2018m opstaan. In de keuken trekt hij z\u2019n slippers aan en schenkt een restje koude koffie in zijn emaille kroes. Met zijn koffie loopt-ie de tuin door naar zijn schuurtje, dat in de buurt \u2018Klein Gamma\u2019 genoemd werd. Mijn vader had \u00e1lles in de schuur. En wat-ie niet had, maakte hij zelf. Ik zie voor me hoe hij zijn koffie op de werkbank zet, een shaggie draait en zoekend rond kijkt. In de opbergvakken tegen het plafond vindt hij een plastic strip.<\/p>\n

Met een ijzerzaagje zaagt hij er een stuk af en zet het uiteinde vast in de bankschroef. Hij pakt zijn blauwe gasbrander en steekt \u2018m aan. Voorzichtig verwarmt hij het uiteinde van de plastic strip. Met behulp van een tang en een buisje maakt hij een boogje aan het uiteinde. Als de strip afgekoeld is, schuurt hij de scherpe hoekjes er af en loopt ermee naar binnen. Naar mijn moeder. \u2018Kijk eens, Jopie!\u2019 zegt hij en hij overhandigt haar een rugkrabber. Want stel je voor dat zijn Jopie jeuk op haar rug krijgt, terwijl hij op zijn werk is.<\/p>\n

30 jaar later sta ik in mijn moeders kamer in het verzorgingstehuis. \u2018Kijk eens, Mam! Je rugkrabber!\u2019 roep ik terwijl ik mijn vaders creatie tevoorschijn haal. \u2018Och\u2019 zegt mijn moeder \u2018Die is oud! Die heeft je vader nog gemaakt\u2019. Maar de rugkrabber mag weg, besluit ze. We kunnen niet \u00e1lles bewaren wat met mijn vader te maken heeft. Ik neem de rugkrabber mee naar huis. En daar gooi ik \u2018m weg. Maar niet voordat ik er een foto van gemaakt heb. En het verhaal ervan opgeschreven heb. Blijft-ie toch een beetje bewaard.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"[caption id=\"attachment_8031\" align=\"alignright\" width=\"150\"]\"\"<\/a> Pap en mam in 1992[\/caption]\n

Nu mijn moeder verhuisd is, zijn wij, kinders, druk bezig met het leegmaken van haar huisje. We hebben geprobeerd haar kamer in het verzorgingstehuis zo veel mogelijk in te richten met haar eigen meubeltjes en spulletjes zodat haar kamer als \u2018thuis\u2019 voelt. Dat lijkt te lukken. Ze heeft het best goed naar haar zin, gelukkig! En de spullen die overblijven zijn verdeeld of verkocht. Het is raar om haar kasten leeg te ruimen. Maar ik besef ook dat we boffen dat we dit nu doen, terwijl onze moeder nog leeft en tevreden in haar kamer zit.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,13,29,18,22],"tags":[],"class_list":["post-8033","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-klussen-met-kijkers","category-me-myself-and-i","category-oma","category-terug-in-de-tijd","category-verhuizen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8033","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8033"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8033\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8039,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8033\/revisions\/8039"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8033"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8033"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8033"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}