{"id":8788,"date":"2022-05-02T22:54:03","date_gmt":"2022-05-02T20:54:03","guid":{"rendered":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=8788"},"modified":"2022-06-17T11:38:42","modified_gmt":"2022-06-17T09:38:42","slug":"volgende-project","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=8788","title":{"rendered":"Volgende project."},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Het poppenwiegje<\/a> dat mijn moeder bedacht had voor haar achterkleindochter is inmiddels overhandigd. En wat een succes was het! Het wiegje stond eerst een tijdje bij mijn moeder op haar kamer in het zorgcentrum waar het uitgebreid bekeken werd door de zorgmedewerkers. \u2018Ze vinden het allemaal z\u00f3 mooi\u2019 vertelde mijn moeder blij. We kochten nog een pop voor in het wiegje en organiseerden een lunch bij mijn broer om het wiegje aan achterkleinkind J. te overhandigen. Ze vond het prachtig en mijn moeder genoot.<\/p>\n

Tijd voor het volgende project. Want er zijn nog meer achterkleinkinderen. En mijn moeder en ik hebben het onszelf extreem moeilijk gemaakt want het moeten zelf gemaakte cadeautjes zijn. Dus googelde ik op \u2018DIY cadeau vier jaar\u2019 en kwam een quietbook tegen. Een quietbook is een boekje gemaakt van vilt om kinderen een tijdje bezig te houden. Dat ze even lekker quiet zijn, zeg maar. En ik was meteen enthousiast. Dat moest het worden! Ik verzamelde ideetjes op internet, kocht vilt en ging aan de slag.<\/p>\n

Mijn eettafel was wekenlang een soort atelier, vol met lapjes vilt en klosjes garen. Ik bleef naar de winkel rennen voor klittenband, knoopjes, drukkers en lintjes. \u2018Zeg maar wat het kost\u2019 riep mijn moeder \u2018want ik betaal het\u2019. Maar ergens bij mijn 48ste tochtje naar de winkel was ik het spoor bijster van wat ik al uitgegeven had. En dan reken ik mijn uurloon nog niets eens.<\/p>\n

Want wat een werk was het! Omdat ik mijn prille relatie met de naaimachine niet op het spel wilde zetten, besloot ik het boekje met de hand te maken. Ook omdat ik verschillende kleuren garen gebruikte. Het leek me enorm onhandig om steeds de naaimachine in te spannen met een andere kleur garen. Weken zat ik te prutsen tot ik de blaren op mijn vingers had. Maar eindelijk was het boekje klaar!<\/p>\n

Er is alleen \u00e9\u00e9n klein dingetje. \u00c9\u00e9n klein detail. Het jongetje voor wie dit boekje is, is er eentje van een tweeling. En zijn broer krijgt natuurlijk ook een boekje. Dus voorlopig ben ik nog wel even zoet.<\/p>\n