{"id":9218,"date":"2023-02-14T22:14:08","date_gmt":"2023-02-14T21:14:08","guid":{"rendered":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=9218"},"modified":"2023-02-14T22:14:08","modified_gmt":"2023-02-14T21:14:08","slug":"een-glimp","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=9218","title":{"rendered":"Een glimp."},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>De zorginstelling waar liefste ex woont, organiseerde een etentje. De bewoners mochten samen met familie en\/of vrienden komen kaasfonduen in het restaurant. Natuurlijk meldde ik me aan. Omdat ik dan zelf niet hoefde te koken. Omdat ik van kaasfondue houd. Maar ook – en vooral – omdat ik niet wil dat ex op zo\u2019n moment geen bezoek heeft. Dus na mijn werk haastte ik me die kant op.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Ex zat trappelend van ongeduld te wachten. Elk beetje regie dat hij nog kan krijgen, gun ik hem van harte. \u2018Wijs jij de weg maar. Ik weet niet waar we heen moeten\u2019 zei ik en samen wandelden we naar de zorginstelling waar zijn appartement onder valt. \u2018Moet ik aanbellen?\u2019 vroeg ik. Maar Frank opende de deur met zijn tag. Hij weet de weg daar en loodste me het restaurant in. <\/span>We namen plaats aan een keurig gedekte tafel. Er stonden schaaltjes met groenten klaar en mandjes met stokbrood en kruidenboter. Terwijl we wachtten op de kaasfondue begonnen we alvast aan het stokbrood. We hadden honger!<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Terwijl iemand op de achtergrond piano speelde, werden de pannetjes met kaasfondue uitgeserveerd. En echt, ik vind het fantastisch dat ze dit organiseren vanuit de instelling waar hij woont. Echt! En ik waardeer het enorm dat er zoveel personeel in de avonduren rond liep om de drankjes en het eten te serveren. Maar wat er in het pannetje zat had niets met kaasfondue te maken. <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Een dunne substantie die vooral zout smaakte. Meer was het niet. <\/span> <\/span>Dit kon je haast geen kaasfondue noemen. Of zoals Frank zei \u2018Het heeft er naast gelegen\u2019. Wij, topkoks van weleer, bespraken de armzalige toestand van de kaasfondue en spraken af het binnenkort een keer over te doen. Maar dan \u00e9cht. Maar we hadden honger dus knaagden we ons door door het hele mandje stokbrood heen.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

En zoals de zon soms ineens achter de wolken vandaan komt, zag ik ineens even een glimp van de man die Frank ooit was. Op de vraag van een van de medewerkers of we nog een mandje brood wilden, antwoordde hij vlotjes en zonder blikken of blozen \u2018Ja. En een soeplepel, graag\u2019.<\/span><\/p>\n

Zo fijn om weer even samen te kunnen lachen. <\/p>\n

 <\/p>\n