{"id":9262,"date":"2023-03-07T20:19:52","date_gmt":"2023-03-07T19:19:52","guid":{"rendered":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=9262"},"modified":"2023-03-07T20:19:52","modified_gmt":"2023-03-07T19:19:52","slug":"de-zakdoek-van-papa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=9262","title":{"rendered":"De zakdoek van papa."},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Mijn vader overleed in 1993. Hadden we toen al massaal dozen met tissues in huis? Ik denk het niet. Want ik herinner me de middagen aan het einde van dat jaar waarop ik samen met mijn moeder en mijn zussen koffie dronk in de keuken van ons ouderlijk huis. En ik herinner me hoe mijn moeder steevast een keukenrol in het midden op de keukentafel zette omdat we binnen tien minuten met z\u2019n allen zaten te huilen omdat we hem zo misten.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Mijn vader gebruikte geen tissues. En ook geen keukenrol. Mijn vader gebruikte katoenen herenzakdoeken. Van die grote witte, met een subtiel gekleurd randje. Ik gruwde daarvan. Want hij deed \u00e1lles met die zakdoeken. Als hij olie peilde, veegde hij de peilstok af aan zijn zakdoek. Hij veegde er vogelpoep mee van zijn autoruit. Hij viste er de soepjes mee uit de ogen van onze hond. Hij veegde er de werkbank in de schuur mee af. En hij snoot er zijn neus in. <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Mijn moeder waste mijn vaders zakdoeken in de kookwas en streek ze extra heet zodat er altijd een flinke stapel kraakheldere zakdoeken klaar lag. Desalniettemin slaakte ik regelmatig kreten van afschuw als mijn vader weer eens iets smerigs schoonmaakte met zijn zakdoek. \u2018G\u00e1tver! P\u00e1p!\u2019 Ooit verklapte hij mij zijn geheim: hij had tw\u00e9\u00e9 zakdoeken. In zijn rechter broekzak een exemplaar om te snuiten. En in zijn linker broekzak eentje \u2018voor al het andere\u2019. Het maakte het iets minder smerig maar nog steeds weerzinwekkend. <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

En toch, toen mijn vader overleden was, nam ik een paar van zijn schone zakdoeken mee. Als aandenken. Kraakhelder, keurig gewassen en gestreken door mijn moeder. Maar de tissues deden hun intrede en de zakdoeken van mijn vader lagen meestal ongebruikt in de kast. Tenzij ik verdriet had. Want als ik echt h\u00e9\u00e9l, h\u00e9\u00e9l hard moest huilen, was er niets fijner om mijn tranen mee te drogen dan de zakdoeken van mijn vader. <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Vorige week maakte ik, bij het maken van een midnight-snack, een onhandige manoeuvre met de kaasschaaf en schaafde ik een flink gedeelte van een van mijn knokkels af. Ik deed een greep naar de doos met tissues, wikkelde er een paar om mijn vinger en ging, bloedend als een rund, op zoek naar de verbandtrommel. Die bleek ik aan ex mee gegeven te hebben. Tenslotte was hij de brokkenpiloot van ons twee\u00ebn. <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

In de badkamerkast vond ik welgeteld \u00e9\u00e9n armzalig gaasje en twee pleisters. Daar ging ik het niet mee redden. Ik plakte het gaasje met de twee pleisters over mijn knokkel en haalde een van papa\u2019s zakdoeken uit de kast. <\/span>Van de zakdoek maakte ik een soort van verbandje dat ik vastmaakte over het gaasje en de pleisters. En hoewel ik een vaag vermoeden had van al het gruwelijks dat er vroeger met die zakdoek gebeurd is, had het toch iets troostend. Dertig jaar later bleek het nog steeds te helpen; een zakdoek van papa. <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

PS1: Alles ok\u00e9. Vinger geneest goed.<\/span><\/p>\n

PS2: Inmiddels EHBO-setje aangeschaft.<\/span><\/p>\n

PS3: Zakdoek ligt weer schoongewassen in de kast. Klaar voor een eventuele volgende calamiteit.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\"\"<\/a>Mijn vader overleed in 1993. Hadden we toen al massaal dozen met tissues in huis? Ik denk het niet. Want ik herinner me de middagen aan het eind van dat jaar waarop ik samen met mijn moeder en mijn zussen koffie dronk in de keuken van ons ouderlijk huis. En ik herinner me hoe mijn moeder steevast een keukenrol in het midden op de keukentafel zette omdat we binnen tien minuten met z\u2019n allen zaten te huilen omdat we onze vader zo misten.<\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13,29,18],"tags":[],"class_list":["post-9262","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-me-myself-and-i","category-oma","category-terug-in-de-tijd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9262","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9262"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9262\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9266,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9262\/revisions\/9266"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9262"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9262"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9262"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}