{"id":9304,"date":"2023-04-11T10:29:05","date_gmt":"2023-04-11T08:29:05","guid":{"rendered":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=9304"},"modified":"2023-04-10T22:39:30","modified_gmt":"2023-04-10T20:39:30","slug":"terugkijken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=9304","title":{"rendered":"Terugkijken."},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Toen ik 19 was, had ik een vriendje waarmee ik op zaterdagavond regelmatig uit ging. Onze favoriete kroeg was een hardrock-caf\u00e9 in het centrum van Breda. Niet dat ik nou pers\u00e9 zo\u2019n hardrockliefhebster was, maar er was nooit gezeik daar, nooit ruzie. De stoere hardrockers die daar binnen zaten, bleken gewoon hele gezellige kerels te zijn, ondanks hun soms angstaanjagende uiterlijk. Het was er gewoon gezellig. <\/span>We raakten bevriend met de eigenaar en zijn vrouw, die achter de bar stonden en met de andere bardame en haar man, die als zijn vrouw moest werken meestal aan de andere kant van de bar zat. <\/span><\/p>\n


\nToen de verkering uitging, bleef ik daar uitgaan. <\/span>Ik verzette alleen mijn stapavondje van zaterdagavond naar vrijdagavond omdat ik geen zin had mijn ex-vriendje tegen te komen. Maar vooral omdat het op vrijdag rustiger was en ik lekker bij kon kletsen met de dames achter de bar. <\/span>Ik had een streepje voor bij hen, al heb ik geen idee waarom. Maar mijn rekening klopte nooit door \u2018drankjes van het huis\u2019 en als ze om twee uur \u2018s nachts de tent leeg veegden, mocht ik als enige binnen op mijn taxi wachten. En soms zeiden ze achteloos tegen me \u2018Ga je zo nog ff mee stappen?\u2019<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Als 19-jarig bleu meiske vond ik dat \u00e9norm stoer! Dat ik uitging met h\u00e9n. Want zij waren wat ouder dan ik, volwassen in mijn ogen, met huizen en kleine kinderen. En met natuurlijk wat aanzien omdat zij het personeel waren van dat populaire caf\u00e9. En zo belandde ik regelmatig in Nachtcaf\u00e9 De Graanbeurs. Open tot 4 uur \u2018s nachts. <\/span>Eigenlijk was De Graanbeurs niet echt bijzonder. Een betonnen ruimte met een lange bar. Altijd druk. Muziek die keihard stond. Dus meestal stond ik gewoon ergens tegen een muur te proberen cool te zijn met een cola in mijn hand, te midden van mijn stoere vrienden. Het klonk zo ruig maar eigenlijk deed ik niet meer dan de filmposters bestuderen die bij De Graanbeurs aan de muur hingen.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Een van die posters was van Ladyhawke, een film uit 1985. Ik was destijds d\u00f3l op die film \u00e9n op de poster. En als ik terug denk aan De Graanbeurs moet ik altijd meteen aan Ladyhawke denken. Laatst kwam ik de dvd tegen en vorige week heb ik mijn dvd-speler afgestoft en Ladyhawke gekeken. Voor het eerst na al die jaren. <\/span>Ok\u00e9. Hij was een tikkie traag en minder grappig dan ik me herinnerde. Maar wel onze Rutger Houwer op z\u2019n best. Je vergeet gewoon dat die man uit de Hollandse klei kwam. Matthew Broderick als jochie en mijn hemel, wat was Michelle Pfeiffer toch bloedmooi! <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

En als je denkt dat mijn relaties problematisch waren: je zult het maar treffen als verliefd paar. Dat je vervloekt wordt, waardoor hij overdag mens is en \u2018s nachts een wolf. En zij overdag een havik en \u2018s nachts een mens. Dat is pas afzien! <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

SPOILERALERT! <\/span><\/strong><\/p>\n

Maar natuurlijk komt het goed. Uiteraard. <\/span><\/p>\n

Het is niet voor niets een van mijn favoriete films. Nog steeds.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n