{"id":9594,"date":"2024-01-17T21:40:33","date_gmt":"2024-01-17T20:40:33","guid":{"rendered":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=9594"},"modified":"2024-01-17T21:40:33","modified_gmt":"2024-01-17T20:40:33","slug":"loge","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nicky0607.nl\/?p=9594","title":{"rendered":"Log\u00e9"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Regelmatig drink ik een kopje koffie bij mijn bejaarde buurtjes. Gewoon voor de gezelligheid. Een tijdje terug hadden ze grootse plannen. Ze zouden hun zoon gaan bezoeken die aan de andere kant van de wereld woont. En ze zouden maar liefst drie maanden bij hem en zijn gezin blijven logeren. Ze waren z\u00f3 blij om eindelijk hun zoon weer te zien en tijd met hem door te brengen. Ongeduldig telden ze de nachtjes en in de week voor hun vertrek vroegen ze mij om voor hun planten te zorgen.<\/p>\n

Ik vond dat nogal wat. Mijn vaste lezers begrijpen waarom<\/a>. Ik schreef al meerdere malen over de wanhopige pogingen om mijn eigen planten in leven te houden. En nu kwamen daar de planten van mijn buren bij. “Ik geef geen garanties!” riep ik dan ook meteen. “Nee, hoor. Dat geeft niks! ” riep buurman goedmoedig. Maar ik hoorde buurvrouw nog n\u00e9t mompelen “Nou ja, die ene grote plant.. Die is nog van mijn moeder geweest..” En met dat ene zinnetje legde ze een enorme verantwoordelijkheid op mijn schouders.<\/p>\n

Drie maanden lang ben ik verantwoordelijk voor de plant die een 70-jarige vrouw ooit nog van haar moeder kreeg. Een plant! Als ik ergens geen verstand van heb, is het van planten. Maar ik beloofde mijn uiterste best te doen. En tot nu toe ging het best aardig. Een keer per week ga ik naar het huis hiernaast. Ik trek de wc een keertje door, leg de post op tafel en geef de planten water. Geen probleem. Tot ik afgelopen weekend een beetje druk was en \u00e9\u00e9n dag te laat de planten water ging geven.<\/p>\n

Het was maar \u00e9\u00e9n dag, jongens! Ik zweer het! Maar de-plant-van-de-moeder-van-mijn-buurvrouw hing helemaal op half elf. De bladeren hingen zo slap dat ze bijna de grond raakten. Ik vulde snel een gieter en gaf de plant water. En nog een beetje. Voor de zekerheid. Want ik had echt geen idee hoeveel water ik moest geven. Grote kans dat ik de-plant-van-de-moeder-van-mijn-buurvrouw van de uitdrogingsdood regelrecht de verdrinkingsdood injoeg. Maar toch, op hoop van zegen dan maar.<\/p>\n

De volgende dag rende ik vanuit mijn werk linea recta het huis van de buren in. En halleluja! De bladeren van de-plant-van-de-moeder-van-de-buurvrouw stonden weer fier rechtop en ik haalde opgelucht adem. Maar dit mocht niet nog een keer gebeuren. Dus besloot ik de-plant-van-de-moeder-van-de-buurvrouw te ontvoeren en mee te nemen naar mijn huis. Als-ie bij mij binnen staat, kan ik ‘m goed in de gaten houden.<\/p>\n

En nu heb ik dus een log\u00e9. En de-plant-van-de-moeder-van-mijn-buurvrouw staat hier werkelijk prachtig. Even overwoog ik nog te jokken. Ik kan gewoon zeggen dat-ie dood gegaan is. Of gewoon niks zeggen. Ze zijn nog goed bij de tijd, mijn buren. Zouden ze het over twee maanden merken als ik ‘m gewoon niet terug zet? Maar nee, dat kan ik echt niet maken. Het is tenslotte de-plant-van-de-moeder-van-mijn-buurvrouw. Maar ik weet nu al dat ik ‘m ga missen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\"\"<\/a>Regelmatig drink ik een kopje koffie bij mijn bejaarde buurtjes. Gewoon voor de gezelligheid. Een tijdje terug hadden ze grootse plannen. Ze zouden hun zoon gaan bezoeken die aan de andere kant van de wereld woont. En ze zouden maar liefst drie maanden bij hem en zijn gezin blijven logeren. Ze waren z\u00f3 blij om eindelijk hun zoon weer te zien en tijd met hem door te brengen. Ongeduldig telden ze de nachtjes en in de week voor hun vertrek vroegen ze mij om voor hun planten te zorgen.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[],"class_list":["post-9594","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-me-myself-and-i"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9594","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9594"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9594\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9597,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9594\/revisions\/9597"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9594"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9594"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nicky0607.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9594"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}