Ik heb de laatste dagen amper tijd gehad om logjes te maken… Maar nu is het weekend, dus hieronder volgt het uitgebreide verslag van een paar krankzinnige dagen…

In februari is Frank verhuisd van het centrum van Amsterdam naar een wat rustiger appartement aan de rand van de stad. Om snel op orde te zijn heeft hij zolang twee Ikea-bankjes gekocht. Een paar maanden terug vond hij de bank van zijn dromen die hij uiteraard gekocht heeft. De levering liet door de vakantie even op zich wachten, maar afgelopen maandag was het zover; zijn nieuwe bank werd geleverd! Frank helemaal blij en ik ook, want zijn ‘oude’ bankjes verhuisden hierheen!

Via mijn Oosterhoutse collega’s kon ik een busje regelen voor dinsdagavond om de bankjes van Amsterdam naar Breda te vervoeren. Dat was nog een hele operatie!

Frank kwam dinsdagavond hierheen (begin maar te tellen; ritje Amsterdam-Breda in de spits: ruim twee uur in de auto). Na een bak koffie zijn we rond kwart over zes naar Oosterhout gereden om ‘het busje’ op te halen (nog steeds spits, half uurtje rijden). Daar aangekomen bleek het ‘busje’ een enorme bestelbus te zijn! Was ik even blij dat Frank zou rijden!!! Het was even wennen, zo’n bus. We leken niet vooruit te komen, maar arriveerden toch redelijk snel in Amsterdam. Weer anderhalf uur in de auto! De teller stond voor Frank inmiddels op ruim vier uur!

We hebben een tussenstop gemaakt bij de Ikea in Amsterdam om donkerblauwe hoezen voor de bank te kopen. Frank heeft witte hoezen, maar dat leek me niet zo’n succes. Ik zet gerust mijn beker koffie op de bank als ik lekker zit te lezen, tenslotte moet je ‘leven’ in je huis! Donkerblauw leek me dus beter.

We hebben een hapje gegeten (typisch lauw Ikea-eten) en zijn doorgereden naar Frank. Daar hebben we de bankjes uit de berging gesleept en in de bus geladen en meteen nog een behoorlijk groot bureau ingeladen waar Frank vanaf wilde. We versperden met die enorme bus de hele straat, waar ik behoorlijk zenuwachtig van werd. Tenslotte waren we niet in het gemoedelijke Brabant, maar in de grote boze stad! Maar zonder schietpartijen en/of andere incidenten konden we weer naar mijn huis vertrekken. Om elf uur kwamen we daar aan (telt u even mee; Frank had inmiddels al meer dan vijf en half uur heen en weer gereden!).

We hebben de spullen uitgeladen en zomaar midden in de kamer gezet en zijn weer naar Oosterhout gereden. Daar aangekomen was het nog een heel gedoe om, in het donker, het hek open en dicht te krijgen. Toen we de bus geparkeerd hadden en Frank’s auto buiten gereden hadden, hebben we behoorlijk staan hannesen om het hek weer dicht te krijgen. Ondertussen reed de veiligheidsdienst, die het industrieterrein bewaakt, langzaam voorbij. Ik zag mezelf in gedachten al mijn baas bellen: “de meneer van de beveiliging gelooft niet dat wij een bus terug komen brengen! Help!” Gelukkig zagen we er schijnbaar toch erg betrouwbaar uit en reden ze door! We konden eindelijk naar huis! Rond twaalf uur zaten we eindelijk op mijn oude versleten bankje, terwijl de hele kamer volstond met hier en daar neergegooide meubelstukken!

Frank had inmiddels meer dan zes uur rondgereden, dus waren we wel toe aan wat onspanning en hebben we nog een dvdtje gekeken. ‘Insomnia’ met Al Pacino en Robin Williams.
Hoewel we het een goede film vonden, konden we ons de volgende dag geen van beide nog herinneren hoe de film afliep. Dat lag waarschijnlijk niet aan de film maar aan ons. (Voor de nieuwsgierigen onder ons; klik op bovenstaand plaatje voor de beschrijving van de film en een trailer!)

Inmiddels was het dus woensdag. We hebben het bureautje naar boven gesleept en de oude bank buiten gezet. Daarna de nieuwe banken op hun plaats gezet (voorzien van de nieuwe hoezen). Ontzettend mooie banken, maar ze pasten natuurlijk voor geen meter bij mijn inmiddels zeer gedateerde grenen meubeltjes…

Aangezien de Ikea-gids (ondanks het lauwe eten) bij mij altijd binnen handbereik ligt, zijn we eens gaan bladeren… Vol inspiratie zijn we daarna naar Ikea-Breda gereden. Met een tafeltje, wat kussens, een plaid, kaarsjes en een gigantisch mooi, modern tv-meubeltje hebben we mijn huiskamer een beetje opgeleukt!

Na het neerzetten van alle nieuwe aanwinsten is Frank na een gezellig etentje in de auto gestapt en weer richting huis gegaan. Lekker weer een stukje rijden! Pffff, die arme jongen ziet wat af met mij!

Dus bij deze… het kiekje van de huiskamer voor de ingreep… En na de ingreep! Het lijkt ‘In Holland staat een huis’ wel! Ik ben in elk geval heel erg tevreden! Mijn mooie tv-tafeltje staat niet op de foto, maar geloof me; hij is geweldig!

Aangezien we ook een bureautje hadden dat boven in elkaar gezet moest worden, hebben Michelle en ik gisteren de meubeltjes op haar kamer anders gezet. De foto’s daarvan volgens vanzelf als de boel boven op orde is, maar dat is in één avond niet gelukt. Morgen wordt er niet verbouwd want Michelle’s papa en opa komen op visite! Even geduld dus…

Leuk, hoor! Al die ‘In Holland staat een huis’-toestanden, maar ook erg vermoeiend! En aangezien ik mijn ‘weblog-verplichtingen’ ook weer heb vervuld, ga ik lekker mijn bedje opzoeken! Welterusten allemaal!

De inrichting van deze woning werd mogelijk gemaakt door Frank’s verhuisservice, interieurdesign, en tv-meubel-in-elkaar-zet-service, waarvoor onze hartelijke dank! Frank: you’re the best!