Na de open dag op Michelle’s school en het verjaarsfeestje van ons vroegere buurjongetje Tristan, zijn we naar Amsterdam gereden om een nachtje bij Frank te logeren. Het wordt een beetje saai, maar het was wederom een geweldig weekend. Het zou voor mijn weblog natuurlijk veel spectaculairder zijn als Frank en ik gigantische ruzie kregen… Of als Michelle door vreselijke puberstreken het hele weekend verziekt had… Sorry, jongens… Niets van dat alles… Het was, zoals gewoonlijk weer ontzettend leuk! Meteen na aankomst was er een bakje koffie voor mij, een Dubbelfrisje voor Michelle, onze bedjes waren voorzien van schone lakens én er lag een voorraadje Sudoko-puzzelboekjes voor Michelle klaar. Frank had overal aan gedacht! Daarna wachtte een enorme klus… We vinden het altijd leuk om met z’n drietjes een dvd’tje te kijken, maar er eentje uitkiezen valt nog niet mee! Frank heeft een uitgebreide dvd-collectie maar echte meidenfilms ontbreken natuurlijk! Maar het is weer gelukt; we hebben ‘The Full Monty’ uitgekozen. Een komische film over zes mannen in het Engelse stadje Sheffield die, doordat de staalfabriek waar ze werken gesloten is, hun baan kwijt zijn geraakt. Om toch geld te kunnen verdienen besluiten ze (geïnspireerd door The Chippendales) een stripact in te studeren. Hilarisch! Ik heb er vreselijk om gelachen! Alleen het platte engelse dialect al… Grandioos! Ook leuk om te zien hoe zes totaal verschillende mannen uiteindelijk toch een heel hecht groepje vormen.

Klik op ’t plaatje voor een piepklein trailertje van de film!

Vanmorgen hebben we heerlijk uitgeslapen. De rest van de dag hebben we al koffie-leutend doorgebracht, terwijl Michelle nog een typische meidenfilm bekeek, huiswerk maakte en puzzelde. Voor de lunch heeft Frank heerlijke eitjes voor ons gebakken. Aan het eind van de middag was ’t toch écht weer tijd om naar huis te gaan…. Jammer… Eenmaal thuis na een weekendje Amsterdam (lees: Frank) moet ik altijd enorm wennen… Het is ook altijd zo gezellig… Hier is ’t ook gezellig, hoor. Maar het is toch anders…

Oh jeetje…Ik geloof dat ik heimwee heb…

Frank: dank je wel! We zien elkaar snel weer!