De sneeuw die vrijdag viel, was zaterdag gelukkig weer verdwenen zodat wij op pad konden voor onze afspraak om Oud & Nieuw te vieren. Na een voorspoedig ritje (met ons vuurwerk veilig in de kofferbak, brrr!) arriveerden we eind van de middag bij Frank’s Place in Amsterdam waar onze charmante gastheer ons verwelkomde in zijn sfeervolle etablissement.

We werden verzocht plaats te nemen in de zithoek en voorzien van een drankje. Onze gastheer zette een muziekje op, trok zijn schort aan en begon aan het bereiden van de maaltijd.

Van enige assistentie wilde hij niets weten. Uiteraard heb ik niet aangedrongen; dat zou onbeleefd zijn! Mijn assistentie bestond daarom alleen uit het keuren van diverse sausjes en dressings als Frank langs kwam met een schaaltje om te proeven. Verder heb ik schandalig lui op de bank zitten lezen!

Toen we plaats mochten nemen aan de prachtig gedekte tafel (inclusief kaarslicht!) serveerde Frank ons een geweldige overschotel met gehakt, gegratineerde aardappeltjes uit de oven en salade met een overheerlijke zelfgemaakte slasaus. Bovendien had hij nog spinazietaart over van de dag ervoor waarvan we ook een stukje konden proeven. Weliswaar koud, maar toch heerlijk. En als dessert drie soorten chocolade-ijs! En… niets uit een pakje of een zakje, alles helemaal zelf gemaakt! Wat kan die man koken! Geweldig!

Na het eten zijn we naar de bank gerold om ons eten te laten zakken. Beetje tv gekeken, tot meer waren we niet in staat! Inmiddels was een vriend van Frank gearriveerd en kwamen er weer hapjes op tafel. Tijdens het kokkerellen had Frank zalmrolletjes met peterselieboter en toastjes met zalmsalade gemaakt. Wel alles gekeurd natuurlijk, maar veel konden we niet op na onze uitgebreide maaltijd.

Michelle mocht omdat het feest was één Breezer. Frank serveerde hem met gecrushed ijs. Superlekker natuurlijk. Jammer genoeg had Michelle net een oliebol op, die zo ontzettend vet was dat ze er misselijk van werd. Verder dan één slokje Breezer is ze niet gekomen! Ze heeft Oud & Nieuw gevierd onder het genot van een groot glas Amsterdams leidingwater.

Om twaalf uur, nadat we elkaar Gelukkig Nieuwjaar gewenst hadden, zijn we naar buiten gegaan om vuurwerk af te steken. Michelle had niet zo heel veel, maar we kregen het toch niet op. We zijn na anderhalf uur maar weer naar binnen gegaan en hebben muziekdvd’tjes gedraaid. Toen Michelle op lag hebben we nog naar een dvd van Herman Vinkers gekeken en doken rond half vijf ons bed in!

We waren vrij vroeg weer wakker. Frank heeft broodjes uit de oven voor ons gemaakt en na de nodige bakken koffie zijn we weer richting huis gegaan.

Er stond een gigantische file bij de afslag Noordeloos op de A2. Ik sloot vlak vóór de afslag aan. “Mam”, zei Michelle “We kunnen toch ook die afslag nemen en ergens anders weer de snelweg op gaan?” Toen ik zei dat ik de weg niet wist, antwoordde ze met “Ah joh, lekker avontuurlijk!”. En met nog een halve tank benzine vond ik dat we de gok wel konden nemen. We passeerden allerlei dorpjes, kwamen langs drie kerken, reden langs meertjes en verlaten weggetjes.

Toch was ’t ook een leerzaam tochtje. In Arkel hebben ze een unieke manier gevonden om fietsendiefstal tegen te gaan…
Ze parkeren hun fiets gewoon op ’t dak! Handig!

Uiteindelijk hebben we een half uur rond gereden voor we uiteindelijk de weg naar Gorinchem vonden. Ik had inmiddels zwaar genoeg van onze toeristisch route dus ik was blij dat ik van daaruit gewoon over de snelweg weer naar huis kon!

Rond etenstijd waren we thuis. Onze maagjes rommelden inmiddels en wij zaten te wachten tot ons eten gebracht werd. Toen drong de harde werkelijkheid tot me door…

Ik was weer thuis en moest zelf voor ’t eten zorgen…

Frank: dank je wel voor de geweldige avond!