Zo ging ’t verder…

Meteen nadat ik dat akelige mailtje van onze ‘ICTguard’ binnengekregen had, zuchtte ik tegen mijn collega’s “Oooow! Nu mag ik ook al niet meer internetten!” Verbaasde reacties alom… “Wordt dat bijgehouden dan?” vroeg iemand zich af en één collega kondigde meteen aan dat hij dan binnenkort ook wel de klos zou zijn en hij niet alleen!

Mijn werk is altijd af en op het moment heb ik in verband met de vakantietijd helemaal niks te doen. Mijn baas weet dat natuurlijk en ik kon me niet voorstellen dat hij onder de indruk zou zijn van een mailtje vanuit Zweden. Maar je weet natuurlijk nooit…

Mijn baas liep echter even vrolijk als altijd rond… Of hij had zijn mail niet gelezen of het maakte hem inderdaad niks uit!

Aangezien ik natuurlijk mijn verhaal kwijt moest (en nog steeds vond dat ik in mijn recht stond) stuurde ik Frank een mailtje waarin ik vertelde dat ik een mailtje uit Zweden had gehad en dat ik niet meer mocht internetten! Hij stuurt me namelijk wel eens mailtjes met grappige of interessante linkjes. Frank mailde terug “Oeps, sorry! Dat was mijn bedoeling niet!” Erg lief van hem, maar natuurlijk was het allemaal zijn schuld niet.

Even later kreeg ik weer een mailtje uit Zweden…

Ditmaal stond er in te lezen dat ‘men’ nagegaan was welke sites ik het meest bezocht en dat ‘men’ zodoende ontdekt had dat ik een weblog had waarin de merknaam ‘Volvo’ vaak voor kwam. Er was overleg geweest met mijn baas en deze had te kennen gegeven dat hij zich bezorgd maakte omdat ik een schijnbaar ongezonde obessie voor Volvo-brandweerwagens had.

Er begonnen bij mij inmiddels wat alarmbellen te rinkelen…

Verder op in het mailtje stond namelijk dat ik onmiddelijk contact op moest nemen met mijn baas via een bepaald telefoonnummer… Beetje vreemd aangezien hij gewoon op de zaak was…

Bovendien ken ik alle telefoonnummers van mijn baas en deze was echt niet van hem…

Het was het mobiele nummer van iemand anders die ik ken…
Iemand in Amsterdam… genaamd Frank…

Hij had me echt te pakken! Ik was er met allebei mijn grote voeten gigantisch ingestonken! En gezien de reacties op mijn vorige logje, ben ik niet de enige… (Bedankt allemaal en Jay: euh… laat maar!) Het mailtje leek ook zo ontzettend echt!

Frank heeft natuurlijk vreselijk gelachen omdat ik er zo gigantisch intuinde en pas bij het tweede mailtje in de gaten kreeg dat er iets niet klopte… Ik zag er de humor er ook wel van in en heb er de rest van de dag om lopen grinniken… Wat een muts ben ik!

En natuurlijk was ik erg opgelucht! Ik kan nog gewoon internetten op het werk, als mijn werk af is natuurlijk!

Ik loop nu alleen te piekeren over een straf voor Frank… Iemand nog tips???

Voor alle pestkoppen onder ons… via deze site kun je allerlei nep-mailtjes verzenden! Hou ’t leuk en maak er geen misbruik van!