Het verslag van Michelle’s watersportkamp:

’s Morgens om half acht vertrok de eerste groep richting Hank. Jammer genoeg zat Michelle niet bij haar vriendin Tawny in de groep. De dames hebben nog geprobeerd van plaats te wisselen, maar helaas, daar kon de leiding niet aan beginnen…

Bepakt en bezakt twee uur gefietst met onderweg een korte pauze om wat te drinken. Na aankomst werden de kinderen verdeeld over de tenten waar ze zouden slapen en mochten ze hun spullen uitpakken. En daarna meteen aan de gang met de eerste sportieve wateractiviteit… windsurfen!

Michelle vond ’t erg leuk en het ging haar ook best goed af. Zo goed eigenlijk dat ze op een gegeven moment zover gesurft had dat ze met de speedboot teruggehaald werd! “Da’s lekker” dacht Michelle, hangend achter de speedboot “ik word lekker naar de kant gebracht!” Mooi niet, eenmaal terug in de bewoonde wereld werd ze gedumpt en mocht ze zelf naar de kant peddelen!

Daarna was ’t tijd voor de lunch en mochten de dames en heren gaan zeilen. Ze kregen erg weinig uitleg. Er waren twee regels: ze mochten niet botsen en moesten zorgen dat hun zeil niet klapperde… Dat was alles. Gelukkig wist Tawny hoe ’t een en ander werkte. Michelle vond het zeilen dus niet zo’n succes. ’t Was saai, zei ze. Gewoon in een bootje wachten tot de wind komt…

’s Avonds werd er gebarbecued. Michelle is niet echt een bqq-fan en heeft zich dus te goed gedaan aan het stokbrood! Ook lekker!

Na het eten stonden er geen activiteiten meer gepland. Beetje in de tenten rondgehangen, spelletje ‘flesje draaien’ gedaan (welk flesje, vraagt deze moeder zich dan af…) en gezwommen.

Terwijl de kinderen nog in het water waren begon het flink te onweren. Best akelig, vond Michelle. Ze zijn snel het water uitgegaan en in de tent gekropen.

’t Was inmiddels elf uur ’s avonds en ’t begon ontzettend te regenen. Al snel bleek dat het grondzeil van de tent lek was… De hele boel liep in no time onder…

Michelle is met een behoorlijke groep klasgenootjes in een kleedhok gekropen. De luchtbedden lagen tegen elkaar aan. Ze pasten er niet eens allemaal in. Twee luchtbedden per drie kinderen ongeveer, maar ze lagen in elk geval droog! Door de volkverhuizing zat inmiddels wel alles en iedereen onder de modder. Ze hebben dan ook nog lang wakker gelegen!

De volgende morgen hebben ze eerst hun spullen ingepakt en een lunchpakketje gemaakt. Daarna vertrokken ze op de fiets naar een haventje waar ze mochten ‘waveboarden’. Dat is een soort waterskiën maar dan op een klein plankje. Volgens Michelle was dat echt gaaf. Ze is de eerste keren vaak in het water gevallen, maar uiteindelijk is ’t haar gelukt om te blijven staan! Helemaal te gek!

Daarna mochten de kinderen nog in groepjes op een soort dichte traktorband mee achter de speedboot. Dolle pret natuurlijk! ’t Ging loeihard en hobbelde heel erg, dus ze vielen er regelmatig af! Michelle is er niet afgevallen… Ze vertelde dat ze al haar spieren aangespannen had en zodoende kon blijven liggen! Tja, het is en blijft een turnstertje!

Daarna werd er geluncht en mochten ze gaan kanoën. Was wel leuk, veel eendjes gezien onderweg. ’t Was wel vervelend dat Michelle en Tawny (die samen in een kano voorop gingen) vaak moesten wachten op de rest. Tawny is zelfs nog gaan zwemmen om een beetje bezig te blijven!

Daarna was ’t tijd voor het diner. Er werden pannenkoeken geserveerd. Beetje weinig schijnbaar, want van al die buitenlucht waren de pubers natuurlijk behoorlijk hongerig geworden! Ze kregen maar drie kleine pannenkoekjes per persoon, de stakkers…

Na het eten was ’t tijd om te vertrekken richting huis. Het regende inmiddels pijpenstelen dus ’t was geen plezierig ritje. Eenmaal thuis scheen de zon weer, maar Michelle was inmiddels zo nat geregend dat er nergens meer een droog stukje was te vinden. Haar benen waren helemaal blauw omdat haar spijkerbroek afgegeven had. Haar schoenen stonden vol water en haar jas was helemaal doorweekt! Op de fiets moest ze om de vijf minuten haar mouwen uitwringen! Het was ook wel dramatisch slecht weer!

’s Avonds thuis viel Michelle rond een uur of acht op de bank in slaap. Er was geen beweging meer in te krijgen, dus ik heb haar rond tienen naar bed gesleept en maar laten slapen. Ze heeft uiteindelijk het klokje rond geslapen! Volgens mij deed ze dat voor ’t laatst toen ze een jaar of zeven was…

Al met al heeft Michelle het prima naar haar zin gehad. Ze vond ’t alleen wel erg jammer dat het zulk slecht weer was…. Al die regen heeft toch de pret een beetje vergald!

Inmiddels ligt het huis vol met spullen die moeten drogen. De wasmachine draait op volle toeren en Michelle gaat lekker uitrusten! Volgende week alleen nog haar rapport ophalen en dan is het schooljaar voorbij… Zeven weken lang vakantie!