Vlak voor Michelle geboren werd, leerde ik via Michelle’s vader Herma kennen. Herma komt oorspronkelijk uit Nederland maar woont al jaren in Zwitserland. Ze is getrouwd met een Zwitserse man en woont in een prachtig huis in een piepklein dorpje in de bergen.

Ik heb, toen ik zwanger was, ooit eens een nachtje bij Herma en haar man Hans-Peter gelogeerd. ’t Was heel erg gezellig en toen Michelle geboren was, stuurde ik Herma en Hampi een geboortekaartje. Ze stuurden een lief kaartje en een cadeautje terug en sinds die tijd zijn Herma en ik penvriendinnen.

Al twaalf jaar sturen we elkaar regelmatig kaartjes en uitgebreide brieven! Herma stuurt ook altijd precies op tijd kerstkaarten en verjaardagskaarten. Ongelooflijk knap vind ik dat. Mij lukt dat namelijk nooit. Ik heb, zoals zoveel mensen, een verjaardagskalender op het toilet hangen. Ben je in de eerste helft van de maand jarig, dan is de kans heel groot dat je vergeten wordt… Meestal loopt mijn kalender een paar weken achter. Als ik eindelijk de juiste maand vooraan hang, blijkt dat ik weer diverse verjaardagen vergeten ben… Slordig!

Bij Herma en Hans-Peter komt daar nog een kleinigheidje bij… Een kaartje naar Zwitserland doet er ongeveer vijf dagen over. Vijf dagen vóór hun verjaardagen moet het kaartje dus gepost zijn… Met de verjaardag van Herma lukt het nog wel. Ik zorg dat ik een brief van tien kantjes compleet met foto’s klaar heb, zodat ik die als cadeautje op kan sturen. Maar arme Hans-Peter… zijn kaartje is altijd te laat… Het is niet zo dat ik zijn verjaardag vergeet… Ik denk constant aan hem in de dagen voor zijn verjaardag…

Op 10 juni denk ik: Oh ja, ik moet een kaartje kopen voor Hans-Peter…
Op 11 juni kreun ik: Oh, ik ben een kaartje voor Hans-Peter vergeten te kopen…
Op 12 juni zucht ik: Nee, hè! Nou vergeet ik weer een kaartje voor Hans-Peter…
Op 13 juni roep ik: Verdorie! Ik ben weer te laat met mijn kaartje voor Hans-Peter…
Op 14 juni jammer ik: Oh, Hans-Peter zal wel denken…
Op 15 juni…. ben ik gewoon weer te laat….

Ook dit jaar is het me weer niet gelukt… Ik ga die arme Hans-Peter zometeen een mailtje sturen om hem van harte te feliciteren met zijn verjaardag. En dit logje is speciaal voor hem!

Hampi! Alles Gute zum Geburtstag!