
Vandaag was eindelijk de afspraak bij de orthopeed! We moesten er al om negen uur zijn.
Het was al lekker warm en met de raampjes open zijn we naar de andere kant van de stad gecrosst.

Verwaaid zelfportret van Michelle in de auto.
In het ziekenhuis aangekomen werden we al vrij snel opgeroepen en moesten we plaats nemen in een klein kamertje. Toen moesten we wachten, wachten en wachten….
Saai…
Uiteindelijk bleek dat men ons vergeten was… Grrr… Daarna kwam er een dokter die even in Michelle’s knie kneep, haar been een beetje bewoog en zei dat ze genezen is! Joepie! Geen spalk meer en ze mag alles weer! Turnen, fietsen, zwemmen enzovoorts. Alleen rustig aan opbouwen, maar dat deden we toch al! We zijn snel naar huis gegaan en onderweg gestopt om taart te kopen!
Koffie & gebak bij Oma. Michelle is weer beter!

Hee Michelle! Goed dat het rotding (spalk) verleden tijd is!
Hee Michelle! Goed dat het rotding (spalk) verleden tijd is!
He die ken ik nog niet, waar staat dat roze armbandje voor? Gelukkig weer spalkvrij door het leven!
He die ken ik nog niet, waar staat dat roze armbandje voor? Gelukkig weer spalkvrij door het leven!
@Jay
’t Roze armbandje is een teken van respect voor hippe meiden….denk ik…. 😉
@Jay
’t Roze armbandje is een teken van respect voor hippe meiden….denk ik…. 😉
Gefeliciteerd.
Maar heb je nou echt zoveel moeite moeten doen om een keer taart van je moeder te krijgen Michelle?? 😀 🙁
Gefeliciteerd.
Maar heb je nou echt zoveel moeite moeten doen om een keer taart van je moeder te krijgen Michelle?? 😀 🙁
Gelukkig is Michelle die spalk kwijt, en ik ben ook eens vergeten, maar dat was in een drukke wachtkamer bij een specialist… toen iedereen voor mij al weg was werden de mensen opgeroepen die ná mij binnengekomen waren.
3 keer ben ik naar de assistente gelopen om te vragen hoe dat kon maar ik moest maar geduld hebben, ik kwam vanzelf aan de beurt zei ze. Na een uur heb ik geheel tegen mijn gewoonte in toch wat stennis geschopt aan de balie, bleek dat ze me helemaal niet genoteerd had bij mijn aanmelding bij binnenkomst. 😕
Gelukkig is Michelle die spalk kwijt, en ik ben ook eens vergeten, maar dat was in een drukke wachtkamer bij een specialist… toen iedereen voor mij al weg was werden de mensen opgeroepen die ná mij binnengekomen waren.
3 keer ben ik naar de assistente gelopen om te vragen hoe dat kon maar ik moest maar geduld hebben, ik kwam vanzelf aan de beurt zei ze. Na een uur heb ik geheel tegen mijn gewoonte in toch wat stennis geschopt aan de balie, bleek dat ze me helemaal niet genoteerd had bij mijn aanmelding bij binnenkomst. 😕
lekker toch zo’n taartje? spalk weg, kortom een goede dag!
lekker toch zo’n taartje? spalk weg, kortom een goede dag!