Surfend op internet kwam ik een plaatje van narcisjes tegen… Moest ineens aan Michelle denken, toen ze een jaar of drie was…

Totdat Michelle naar de basisschool ging, heb ik bij een kinderdagverblijf gewerkt. Voor kindjes die bijna vier waren en naar de basisschool gingen, hielden we altijd afscheidsfeestjes. Er werd dan getrakteerd en meestal brachten de mama’s een aardigheidje mee voor de leidsters. Zo ook toen Arthur voor het laatst bij het kinderdagverblijf was. Hij bracht voor alle leidsters een potje mee met daarin drie narcisjes. Een erg lief cadeautje! ’s Avonds na het werk, zette ik het potje op mijn salontafel. Beetje lente in huis, leuk! Terwijl ik boven een was op ging hangen, speelde Michelle in de woonkamer. Na een tijdje riep ze “Mama! Ik heb bloemetjes bij opa’s foto gezet!”. Sinds mijn vader overleden is, staat er naast zijn foto een vaasje waar we vaak bloemetjes in zetten. In gedachten verzonken antwoordde ik “Da’s lief van je, schat!”. Waarna ik me toch af begon te vragen wat ze bedoelde. Bloemetjes?? Wat voor bloemetjes?? Ik besloot maar eens te gaan kijken. Naast de foto van opa stonden drie prachtige narcisjes in ’t vaasje. Op de salontafel stond het bloempotje van Arthur, met daarin alleen nog maar drie, zielige, groene stengeltjes…