Vrijdag de dertiende vandaag…. Natuurlijk roep ik heel hard dat ik niet bijgelovig ben, maar ondertussen ben ik wel erg voorzichtig! Gelukkig zit de dag er bijna op en zijn er geen ongelukken gebeurd. Ik geloof ook niet dat er in die laatste paar minuten nog drama’s gebeuren, tenzij mijn computer crasht bij het plaatsen van dit logje… We zullen zien…

Afgelopen week wachtte me een lekker klusje op mijn werk. Er moest een mailing verstuurd worden aan al onze klanten en leveranciers omdat we wat nieuwe mensen in dienst hebben die voorgesteld moeten worden. Mijn baas mailde me een enorm excelbestand dat hij samengevoegd had uit twee andere bestanden. Zijn vraag: “Wil je even de dubbele adressen eruit halen?” Een bestand van zo ongeveer 3500 regels… Fijn…

Gelukkig was ik zo slim om eens te bekijken of ik de computer het werk kon laten doen. En verhip! Dat kon inderdaad! Beetje zoeken op internet, beetje puzzelen en met één druk op de knop werden alle dubbele adressen uit mijn bestand gefilterd! Hatsiekadee! Ongeveer 1700 adressen over in mijn adressenbestand! Dat schoot lekker op!

Probleem twee was echter dat sommige adressen in hoofdletters getypt waren en andere in kleine letters. Geen gezicht natuurlijk, dus ook dat moest aangepast worden. Ik wist geen andere oplossing dan de boel gewoon handmatig te wijzigen…. Na een half uur had ik daar al schoon genoeg van en kreeg ik een briljant idee…

Ik besloot mijn vriend/maatje/klusser/kok/systeembeheerder/schouder-om-op-uit-te-huilen/vraagbaak Frank eens te bellen… Ik zette een lief stemmetje op…

“Fraaahaaank…. Ik heb een probleempje….” Probleempje aan Frank uitgelegd die meteen begon te denken. Voor de grap stelde ik voor het bestand naar hem te mailen zodat hij op zijn gemak uit kon zoeken of je op een simpele manier de hoofdletters om kon zetten naar gewone letters. “Doe maar!”, zei Frank.

Voor de vorm sputterde ik nog wat tegen, maar Frank hield (gelukkig) voet bij stuk. Ik mailde hem mijn bestand en een tijdje later kreeg ik het keurig aangepast weer teruggemaild. Meneer had ‘even’ een programmaatje geschreven om alle letters netjes om te zetten! Applaus voor Frank!

Ook voor mij trouwens… Dat had ik nog eens slim aangepakt! ‘Delegeren’ noemt men dat… Oftewel werk afschuiven verdelen…Ik was wel zo eerlijk om mijn baas op te biechten dat ik flink wat hulp had gehad! Ik ben tenslotte de beroerdste niet!

Gisteren kwamen er dus 1700 brieven van de printer rollen die ik vandaag in moest pakken en moest versturen…

Ik heb al mijn normale werk laten liggen en heb vandaag alleen maar zitten vouwen en inpakken (thank God voor de zelfklevende enveloppen!). Dat klinkt erger dan het is…

Behoorlijk dom werk, dus verstand op nul en ondertussen een beetje om me heen zitten koekeloeren (naar leuke brandweermannen die de brandweerauto op komen halen bijvoorbeeld), lekker naar de radio geluisterd en een beetje bijgekletst met collega’s. Tralalala, was wel lekker relaxed!

Na een halve dag vouwen worden toch je schouders een beetje pijnlijk, maar collega Joep kwam spontaan een massage geven! ’t Viel dus allemaal wel mee…
Aan het eind van de middag begonnen twee collega’s te helpen met vouwen, waarna één van hen begon met het frankeren van de enveloppen….

Wij hebben een frankeermachine waarvan het saldo opgewaardeerd moet worden via de telefoonlijn. Dat kun je twee keer per dag doen.. Aangezien ik slechte ervaringen met dat kreng heb, had ik ’s morgens alvast een keer opgewaardeerd zodat we dat ’s middags ook nog een keer konden doen…

Aan alles gedacht, behalve aan de collega die een paar dagen daarvoor óók al opgewaardeerd had, zodat ons maximale weekbedrag bereikt was en we dus niet meer konden opwaarderen… Na ongeveer 50 brieven gefrankeerd te hebben was ons frankeertegoed op…

Niet getreurd… Even gebeld met het landelijke servicenummer van TPG-Businesspoint… “Tuurlijk! U kunt uw post bij een Businesspoint afleveren, dan wordt-ie gefrankeerd. U moet wel contant afrekenen..”

Met 1650 brieven tikt dat behoorlijk door en zoveel geld hadden we niet in huis. Een verkoper die toevallig van een ander filiaal onderweg was naar ons filiaal werd tot waardetransport gebombadeerd. Hij bracht contant geld mee zodat collega Carlos om kwart voor vijf met dozen vol enveloppen op de valreep naar het Businesspoint vertrok.

Alles onder controle, dachten wij blij! Ik ontspande mijn verkrampte schouders en bekeek de pleisters op mijn vingers (tja, papier snijdt). Al mijn geploeter was niet voor niets geweest: de mailing was precies op tijd de deur uit!

Om vijf uur belde Carlos op. Bij het plaatselijke TPG-Businesspoint zaten twee lamstralen achter de balie, die iets anders dachten over service dan hun collega’s bij de ‘servicelijn’. Ze hadden geen frankeermachine (huh? Businesspoint?) en hadden geen zin om 1650 brieven met z’n tweeën handmatig te voorzien van stempeltje….

Ze opperden nog dat Carlos ze ‘even’ zelf zou stempelen… Die was gelukkig wel wijzer. Met vijf dozen ongefrankeerde brieven stond hij even later weer op de stoep…

Al mijn geploeter van vandaag dus helemaal voor niets. De mailing ligt er nog… Onze klanten moeten nog even wachten op het grote nieuws. Maandag dus maar de frankeermachine flink opwaarderen en 1650 brieven frankeren…

Als u me nu wilt excuseren… ik heb ’t gehad voor vandaag.. Ik duik mijn bedje in. Ik zet mijn computer uit, want ik kan geen MAIL meer zien….