Dat zullen Trix en Max ongeveer in hun hoofd gehad hebben vandaag… Hoewel de zon zich af en toe stralend liet zien, stond er een harde koude wind en viel er af en toe een buitje regen. Wij hebben in elk geval, door het slechte weer, besloten af te zien van een dagje spullen verkopen op de vrijmarkt, zoals we vorig jaar wel deden. Trix & Max hadden die keuze niet; die moesten werken vandaag. Weer of geen weer, elk jaar moeten ze op komen draven voor domme spelletjes en oer-Hollandse activiteiten. Maar ach… ook ik heb wel eens geen zin om te gaan werken. Eén troost; hun salaris en secundaire arbeidsvoorwaarden zijn iets beter dan de mijne. Blijven lachen, dames! En ik geloof dat ze dat ook gedaan hebben… Wij hebben wel een wandelingetje gemaakt over de Bredase vrijmarkt. Zoals elk jaar werd die gehouden in het Valkenberg, de voormalige kasteeltuin . Gezien het feit dat Breda een echte ‘Oranje-stad’ is, geeft dat het toch een klein beetje een vorstelijk tintje. Maar verder… Wat een zooi eigenlijk… Al die kindertjes met hun oude, versleten speelgoed. Al die kraampjes met afgewassen en versleten kleertjes.. Tientallen stalletjes met zelfgebakken oranjecakejes die ik dus absoluut nooit zal kopen (hebben ze hun handen gewassen vóór het bakken?). Allerlei bandjes die vrolijk door elkaar heen spelen, tussen al die kindertjes met blokfluitjes en gitaren. Ik denk dat ik last heb van Koninginnedagblues… Gelukkig denken een heleboel mensen daar anders over. Het was in elk geval druk genoeg!

Samen met Michelle en Zus ben ik over de vrijmarkt geslenterd. Zelfs Michelle zag soms al kinderspeelgoed dat voor haar in de categorie "jeugdsentiment" valt! Dat maakt het toch wel weer leuk. Ze heeft zelfs voor één euro een leuk dvd’tje op de kop getikt. We hebben ons dus best vermaakt. Misschien wel beter dan Trix en Max… Arme stakkers… Wat een rotbaan…