Natuurlijk heb ik mijn snelwegangst allang overwonnen. Natuurlijk rijd ik overal zó naartoe! Heen en weer naar Amsterdam, geen probleem. Ik vind tegenwoordig blindelings de weg.

Hoogmoed komt voor de val. En Nicky werd een beetje overmoedig.

Op visite bij een vriendin, in een dorp 20 kilometer verderop. Overdag kijk ik even op internet hoe ik moet rijden. Voor ik vertrek spreek ik vriendin die me nog even vertelt hoe ik vanaf de snelweg moet rijden naar haar huis.

Het is donker als ik vertrek en het stuk snelweg dat ik moet rijden is niet verlicht. Beetje balen, want ik ben zo nachtblind als ik-weet-niet-wat. Toch bereik ik vlot, zonder verkeerd te rijden, de plaats van bestemming.

Na een gezellig avondje vertrek ik huiswaarts. “Zelfde route terug?”, vraag ik vriendin.”Ja”, zegt ze, “gaat dat lukken?”. “Tuurlijk!”, roep ik zelfverzekerd. “Ach ja,” zegt vriendin nog, “jij bent een echte wereldreiziger!”. Ik grijns trots.

Vol goede moed vertrek ik, de route naar de snelweg heb ik zo gevonden. Toch jammer dat de weg niet verlicht is. Ik rijd de snelweg op en concentreer me op de witte stepen op het wegdek. Gewoon tussen de lijntjes blijven; dan kan er niets gebeuren.

Radiootje aan, en in gedachten laat ik onze gespreksonderwerpen van die avond nog eens de revue passeren. Er is geen kip op de weg, dus ik kan geen gebruik maken van de verlichting van andere weggebruikers. Ik blijf goed op de witte strepen letten…

Het duurt dus even voor ik in de gaten krijg dat de dorpen die ik passeer niet echt op de route richting huis liggen. Koortsachtig probeer ik de topografielessen uit de vierde klas lagere school terug in mijn gedachten te krijgen. Het wil niet echt lukken…

Ik rijd een afslag voorbij met daarop de naam van een dorp dat volgens mij nóg verder uit de buurt is. Hier gaat iets niet helemaal goed….

Ik rijd met honderdtwintig kilometer per uur compleet de verkeerde kant op! Wereldreiziger, me hoela!

De weg terug is gelukkig snel gevonden. En hoe graag ik ook wil verhuizen, vanavond was ik toch erg blij dat ik ‘Breda’ op de ANWB-bordjes zag staan!

Morgen gaan wéér fijn een stukje rijden. Gelukkig gewoon naar Amsterdam! En geloof me; Amsterdam weet ik te vinden met mijn ogen dicht!

Fijn weekend allemaal!