Hoewel ik eigenlijk een vrolijk logje in gedachten had, wordt het ditmaal toch iets anders…

Toen Michelle en ik gisterenavond thuis kwamen van een familiebezoek in het oosten van het land, stond Toby enthousiast op ons te wachten. Hij was blij ons te zien en begon vrolijk te blaffen. En daarna te hoesten. En toen viel hij weer om… Hij lag als dood op zijn zij, maar kwam gelukkig meteen weer bij. Vreemd genoeg begon hij ook meteen weer te kwispelen, alsof er niets gebeurd was. Nog steeds erg blij om ons te zien!

De rest van de avond heb ik hem in de gaten gehouden. Zijn ademhaling ging weer behoorlijk snel. Ik heb slecht geslapen die nacht. Ik werd steeds wakker en kon het niet laten om even te checken of Toby nog ademde.

Vandaag was Toby duidelijk ziek. Af en toe kon er een kwispeltje af, maar echt vrolijk was hij niet. Bovendien leek hij het benauwd te hebben. Ik besloot niet tot maandag te wachten en vandaag langs de dienstdoende dierenarts te rijden.

Aangekomen bij de praktijk stond de dierenarts (met overigens een erg hoge mjammie-faktor) als op ons te wachten. Hij onderzocht Toby en sprak hem meteen vermanend toe “Maak je niet zo druk! Dat kan je hartje niet aan.” De diagnose was iets anders dan de vorige keer. Geen kennelhoest, maar vocht achter de longen doordat Toby’s hartje niet goed werkt.

We kregen hartmedicatie en plastabletten mee en Toby kreeg weer een plasprik. Hoewel de dierenarts nog waarschuwde dat het een pijnlijk prikje was, gaf Toby geen kik. Hoewel hij normaal om het minste of geringste loopt te piepen, was hij nu enorm dapper.

Terwijl de dierenarts de rekening opmaakte (Ping! Kassa!), had Toby zelfs genoeg energie om de praktijk te verkennen. Als bedankje voor de pijnlijk prik in zijn bil, produceerde hij meteen een prachtige drol in de wachtkamer. De dierenarts zat er niet echt mee, hij bedankte ons vriendelijk voor ons bezoek. “Altijd gezellig bezoek op zondag!” merkte hij vrolijk op. Waarschijnlijk dacht ook hij “Ping! Kassa!”

Eenmaal thuis heeft Toby zijn medicijnen gekregen en ontzettend veel geplast. Toch is hij nog steeds erg ziek. Hij is zo stilletjes… De hele avond heeft hij bij Michelle op de bank gelegen. Dat houdt-ie normaal gesproken hooguit een kwartiertje vol. Ik maak me zorgen.

Vorige keer knapte Toby erg snel op, deze keer blijft hij zich echt ziek gedragen. Gegoogle op internet leverde ook niet echt succesverhalen op over deze kwaal. Komende week gaan we een echo laten maken, om te kijken wat er precies aan de hand is met Toby’s hartje. Misschien dat er met hartmedicatie nog iets aan te doen is.

Omdat ik het allemaal niet zo zie zitten, probeer ik Michelle voorzichtig voor te bereiden. Misschien loopt dit verhaal wel helemaal verkeerd af. Maar daar is ze zich zelf schijnbaar ook wel van bewust. Ze zei dat ze bang is dat de dierenarts zal zeggen dat het beter is om Toby in te laten slapen. Even later zei ze dat ze Toby echt heel zielig vindt en dat dat, als er geen verbetering komt, misschien inderdaad beter is…

Ik vind het behalve voor Toby ook zo zielig voor Michelle. Ik herinner me nog goed hoe verdrietig ik was toen mijn eerste hondje dood ging. Ik heb nog heel lang gedacht dat ik hem hoorde lopen als er dorre blaadjes over straat waaiden, die net zo klonken als zijn nageltjes op de stoep.

En eens komt natuurlijk de tijd van afscheid nemen, maar als het aan ons ligt, willen we liever nog even wachten.

*********************************

Update maandagavond 23 oktober:
Vanmorgen was Toby nog behoorlijk ziek. Michelle en ik hebben ons vandaag de hele dag zorgen gemaakt. Oma hield, terwijl wij op het werk en op school waren, de patient in de gaten, maar hij bleef de hele dag zielig op de bank liggen. Ik had me al voorgenomen om een paar uur vrij te nemen en de afspraak bij de dierenarts voor a.s. woensdag maar te verzetten naar vandaag. Maar toen Michelle uit school kwam, had Toby ineens weer volop praatjes. Hij kwam haar blij tegemoet en kwispelde volop! Schijnbaar beginnen de medicijnen te werken! Het is natuurlijk afwachten wat de echo uitwijst, maar voorlopig is Toby weer harstikke speels! Hij had weer energie genoeg voor zijn favoriete spelletje "Het monster onder de deken".

http://s5.photobucket.com/player.swf?autoStart=false&file=http://vid5.photobucket.com/albums/y162/nicky0607/Tobyenhetmonsteronderdedeken.flv
klik hier als het filmpje niet werkt.

En ik kan mijn beddesprei weer in de was doen!

Bedankt voor de lieve reacties,
we houden jullie op de hoogte!