Tuin.

Zondagnamiddag, 18.00 uur: Na een middagje ploeteren zijn de tuinstoelen schoon. Ik installeer mezelf in de tuin met mijn boek op schoot. Het zonnetje schijnt, de bomen achter mijn huis bewegen hun frisse groene blaadjes in een lekker zomers briesje. Op de weg achter mijn huis raast het verkeer voorbij. Van grote afstand herken ik jeugdige bestuurders aan het gebonk van hun boxen die waarschijnlijk de hele kofferbak vullen. Regelmatig knetteren er tussen al die auto’s opgevoerde brommers en motors voorbij. Het is tenslotte heerlijk weer voor een ritje. In de tuin links naast me houden de buren een barbeque. Ik kan hun luide gesprekken letterlijk volgen. In de tuin rechts naast me repareert iemand zijn scooter. Luid ronkend wordt steeds gecontroleerd of het mankement verholpen is. De barbeque-geuren van links vermengen zich met de benzinedampen van rechts. Twee tuinen verder zit een klein ukkie duidelijk in de peuterpuberteit. Hij is het niet eens met de regels die zijn moeder stelt en laat dat luid krijsend merken. En vanaf de straat hoor ik de jeugd voetballen terwijl ze elkaar schreeuwend de meest vreselijke ziektes toewensen en met krachttermen gooien die in mijn woordenboek niet voorkomen. Iemand is het gras aan het maaien en ik hoor een hond luidkeels blaffen. Ik geef het op en kruip met mijn boek binnen op de bank.

Zondagavond, 23.00 uur: Het maanlicht schijnt op de bomen achter mijn huis. De blaadjes lijken wel zilver. Onder een prachtige sterrenhemel nestel ik me in een tuinstoel. De kaarsen op tafel geven net genoeg licht om een boek te lezen. Op de weg achter mijn huis is het eindelijk rustig geworden. Heel af en toe rijdt er een automobilist voorbij, op weg naar huis. In een rustig tempo, het is nu toch al laat. Die paar minuten later thuis, maken op dit tijdstip niets meer uit. De buren links hebben hun dag afgesloten, een uur geleden is ratelend hun rolluik dichtgegaan. De buurjongen rechts slaapt. Zijn scooter is gerepareerd en morgenvroeg wachten de abonnees weer op hun kranten. Het buurjongetje van twee deuren verder is moe van alle peuterstrijd in slaap gevallen. De voetballende jeugd is eindelijk naar binnen vertrokken. Ze zijn weer veilig thuis bij hun vaders en moeders, mag ik hopen. Het gras is gemaaid en zelfs de honden slapen. Ik lees mijn boek en geniet nog een uurtje van de rust. Soms heb ik maar heel weinig nodig om helemaal gelukkig te zijn.

10 gedachten over “Tuin.

  1. Petra

    Zo is het maar net, genieten van het moment en van de kleine dingen in het leven.
    Wij waren er vorige week een paar dagen tussenuit, ik dacht alles goed geregeld te hebben alleen… Michelle en Romy vergeten te informeren. Sorry voor het misverstand . Gelukkig is Michelle nog op de fiets naar turnen gegaan…
    Groetjes, Petra

  2. Petra

    Zo is het maar net, genieten van het moment en van de kleine dingen in het leven.
    Wij waren er vorige week een paar dagen tussenuit, ik dacht alles goed geregeld te hebben alleen… Michelle en Romy vergeten te informeren. Sorry voor het misverstand . Gelukkig is Michelle nog op de fiets naar turnen gegaan…
    Groetjes, Petra

  3. Leidse Glibber

    Het duurt even he, maar dan heb je ook wat 😀
    Nee, zonder dollen de zomer heeft zo zijn voor en nadelen als je in de tuin wilt zitten.
    Hier gelukkig weinig last. 😀

  4. Leidse Glibber

    Het duurt even he, maar dan heb je ook wat 😀
    Nee, zonder dollen de zomer heeft zo zijn voor en nadelen als je in de tuin wilt zitten.
    Hier gelukkig weinig last. 😀

  5. Sally

    Waow ,geweldig geschreven. Ik zie je buurt gewoon voor me. En inderdaad, met soms kleine dingen kun je al heel gelukkig zijn. 8)

  6. willemijn

    daar gaat het uiteindelijk om, de kleine dingen doen het. Hoewel, zo klein is dat niet. Vrij, rust, mooi boek, warm, kaarsen op tafel (die niet uitwaaien!!!) …

  7. rhodosfriends

    Heerlijk Nicky ik zie het zo voor me , hoe je in de tuin zit met een boek de kaarsjes en mischien wel een wijntje …….. 😀 ach wat kan het leven af en toe toch heerlijk zijn 😀

  8. Astrid

    Je kunt zo mooi beeldend schrijven dat ik het helemaal voor me zie. Bij ons is het niet zo druk alhoewel ik me overdag als de kinderen vrij zijn van school ik me ook slecht tot niet kan concentreren vanwege de herrie.
    Maar lang leve de avonden met een flakkerende kaars. 😀

  9. Nicky vanaf 't werk

    @Petra: kan gebeuren, geen probleem! 😀
    @Nonkelzio: lekker lui niks doen, toch? 8)

Reacties zijn gesloten.