Mijn zus vertelde me een tijdje geleden dat ze wel eens een keertje in Amsterdam wilde gaan winkelen. Als verlaat verjaardagscadeautje heb ik haar vanmiddag meegesleurd naar onze hoofdstad. Met Michelle en haar vriendin Simone op de achterbank kachelden we in de stromende regen richting Amsterdam. Wat een beestenweer! Het regende pijpenstelen en met de ruitenwissers op de hoogste stand kwam uiteindelijk Amsterdam in zicht. Toen we bij Frank arriveerden voor een koffie koffie en goede raad over ‘shoppen in Amsterdam’ scheen de zon gelukkig weer. Frank voorzag ons van een handgeschreven ‘Routebeschrijving voor Dummies’. Er kon dus niets meer misgaan… En inderdaad; zonder problemen hebben we de Kalverstraat gevonden en zijn daar uitgebreid winkel in en winkel uit geweest. Aangezien ik dit weekend al een hele hoop geshopt had, hoefde ik nu alleen maar rond te kijken! Het enige wat ik eigenlijk wilde was een cadeautje voor mijn zus. We hebben de hele Kalverstraat gezien, zijn nog even in de Bijenkorf geweest en hebben op de Dam rondgekeken. We zijn zelfs nog even bij Maison de Bonneterie binnen geweest. Enige schoentjes gezien van 330 € die ze jammer genoeg niet in onze maat hadden. En ook dat ene schattige tasje van 245 € hadden ze nét niet in onze favoriete kleur. Jammer! Gelukkig vonden we toch het ideale cadeautje bij…. De Etos! Daar ontdekte mijn zus ineens haar favoriete merk parfum; Emotions van Laura Biagiotti! Helemaal naar Amsterdam gereden om bij de Etos een flesje parfum te kopen! Lekker decadent, toch?

Simone kwam ook al zonder aankopen thuis. Ze wilde een spelletje kopen voor haar Nintendo DS. Bij Fame, een hele grote platenzaak hadden ze nog één spelletje in voorraad. De jongen achter de kassa zou het voor haar gaan pakken. Jammer genoeg kwam zijn collega naar ons toe met zijn eigen Nintendo. Er was inderdaad nog één spelletje in voorraad, maar dat wilde hij zelf kopen. Hij had het al in zijn Nintendo zitten! Geen spelletje voor Simone dus! Ook de terugweg was geen probleem. Klein minpuntje was dat we een halte te ver meegereden waren met de tram. Daar kon ik overigens niets aan doen. Op Frank’s briefje stond NIET aangegeven dat je op het stopknopje moet drukken voor de tram de halte bereikt waar je eruit moet. Gelukkig weet ik bij Frank in de buurt de weg een beetje en kon ik mijn Brabantse metgezellen zonder problemen naar Frank’s appartement loodsen. Punt vijf op Frank’s lijstje ("Veel plezier!") hebben we in elk geval ruimschoots uitgevoerd. We hebben inderdaad veel plezier gehad! Toen we weer bij Frank aangekwamen, hield hij zijn voordeur wagenwijd open om ons met al onze tassen met aankopen binnen te laten. En daar kwamen we aan; bepakt en bezakt met…

één piepklein draagtasje van Etos! Frank: bedankt voor je gastvrijheid! Tot dinsdag!