Dinsdagmorgen trof ik mijn autootje weer aan met een lekke band. Dezelfde als de vorige keer… Gelukkig bleef verdere rampspoed me bespaard, maar onhandig was ’t wel.

Aangezien ik niet zo heel erg technisch ben, heb ik in het geval van lekke banden een probleem. Ik kan namelijk geen banden verwisselen. Gelukkig was buurman Harry zo aardig het klusje voor me te klaren. Ik heb aandachtig meegekeken… Hm, ’t zag er niet zo heel moeilijk uit…

Met drie echte banden, één vakkundig verwisselde reserveband en een lekke band in de kofferbak stond ik die dag meteen bij de garage (tegenover mijn werk) voor de deur. In verband met Carnaval voor een gesloten deur, helaas. Ik heb mijn auto achter gelaten bij mijn collega’s die woensdag mijn kapotte band naar de garage gebracht hebben.

Dus was ik autoloos… Tjonge, wat ben ik verwend! Hoewel ik jarenlang alles zonder auto gedaan heb, miste ik mijn Suusje nu toch wel enorm. Zeker omdat mijn fiets ook al in de schuur stond met – jawel – een lekke band.

Ik ben dicht bij huis gebleven die dag. En wachtend op een telefoontje van de garage besloot ik te proberen mijn fietsband te plakken. Voor het eerst in mijn leven….. Ik schaam me diep…

Als kind hing ik vaak bij mijn vader rond als hij aan het ‘prullen’ was in zijn schuur (door buren ook wel ‘Klein-Gamma’genoemd). Gezellig was dat, maar echt opletten deed ik niet. Ik nam (geheel ten onterechte) als vanzelfsprekend aan dat mijn super-handige Papa er altijd zou zijn om mijn banden te plakken. Toen hij er eenmaal niet weer was, waren er gelukkig altijd behulpzame broers, zwager en vrienden in de buurt, maar toch… Het werd hoog tijd om het zelf eens te proberen.

De grootste klus was achteraf gezien het zoeken naar de bandenplakspullen! Toen ik die eenmaal gevonden had, was het eigenlijk zo gebeurd. Onbewust heb ik toch een hoop wijze tips van mijn vader onthouden! Steeds opnieuw ben ik gaan controleren in de schuur, maar mijn band staat nog steeds hard! Ik begin te denken dat het me gelukt is!

Tegen vijven ben ik naar de garage tegenover mijn werk gewandeld. Mijn geplakte fietsband heb ik voor de zekerheid nog maar even in de schuur gelaten…

Mijn auto-band was gerepareerd. Het ventiel was kapot en de monteur heeft er gratis een nieuwe ingedraaid! Service, zeg! Alleen jammer dat ze het gerepareerde wiel er niet meteen onder gezet hebben. Maar aangezien ik niets hoefde te betalen, heb ik ’t maar zo gelaten… Met drie echte banden, één reserveband én een gerepareerde band in de kofferbak ben ik blij naar huis gereden.

Zat ik alleen weer met het probleem ‘wiel-verwisselen’…
Overmoedig geworden door mijn (nog steeds niet leeggelopen fietsband) besloot ik het zélf te doen. Voor de zekerheid heb ik buurman Harry ingeschakeld als controlerende factor, maar het is me gelukt! Ik heb zelf mijn band verwisseld!
Nicky is best een beetje trots!

Grom! Girlpower!