Op verschillende weblogs kwam ik ze al tegen. De #100happydays. Een uitdaging om 100 dagen lang een foto te plaatsen van iets waar je gelukkig van wordt. Het schijnt dat je er nóg gelukkiger van wordt. Omdat je even stil staat bij de kleine dingen in het leven die je gelukkig maken. Een soort ‘Count your blessings!’ wat nog steeds mijn favoriete motto is.

Het leek me leuk om mee te doen. Tenslotte ben ik een optimist pur sang! Het leven kan nóg zo tegen zitten; ik zie altijd wel iets moois. Een bloemetje of een mooie wolk. Als het de hele dag regent, ben ik al blij als ik tussen de buien door droog naar huis kan fietsen. En als ik écht een grandioze rotdag heb, kan ik zielsgelukkig zijn als ik mijn bedje zie. Lekker slapen en daarna vol goede moed beginnen aan een nieuwe dag. En ik kan oprecht genieten van alle lieve mensen om me heen.

Het leek me een koud kunstje om iedere dag een foto te maken van iets waar ik gelukkig van word. Maar in de praktijk valt het een beetje tegen. Niet dat er niet dagelijks iets is waar ik gelukkig van word. Sterker nog; het zijn er te veel! Als rasechte optimist zie ik de hele dag leuke dingen. En waar maak je dan een foto van?

Van de één van de honderd leuke dingen die Boef doet als-ie hier op visite is? Van de zoveelste stralende lach van mijn prachtdochter? Van weer een lief briefje van Vriendje-lief? Van het duizendste schattige dutje van Spike? Van het lekkerste bakje koffie van de dag (ja, de eerste is het lekkerst)? Van de narcissen onderweg naar mijn werk? Van de inbox op mijn werk als ik die leeg gewerkt heb? Van een uur lang bellen met mijn moedertje? Van pasta-met-spinaziesaus? Of met gehaktballetjes? Van een lekkere douche of een warm bad?

Kortom; het is een hele opgave! Ik plaats iedere dag een foto op mijn Twitter-account. Je kunt ze zien op mijn weblog, aan de rechterkant. En terwijl ik worstel met mijn keuze-van-de dag, realiseer ik me weer wat een geluksvogel ik ben.
En verhip! Daar word ik nóg gelukkiger van!